https://www.karpetshow.gr:443/bloghttps://www.karpetshow.gr:443/blog/den-teleiosame-2<div dir="ltr"><span>Πρώτα τα δεδομένα. Δεν φαινόταν πολύ πιθανό να γίνει μάχη για την δεύτερη θέση ανάμεσα στον Ολυμπιακό και στον ΠΑΟΚ. Ο Ολυμπιακός είχε μπροστά του δυο ματς πιο δύσκολα: έπρεπε να παίξει με τον ΠΑΟ, που στο πρωτάθλημα στο Καραϊσκάκη δεν κέρδισε, και μετά να πάει στην Νέα Φιλαδέλφεια στην φιέστα της ΑΕΚ. Ο ΠΑΟΚ υποδεχόταν την ΑΕΚ μετά την μαθηματική κατάκτηση του πρωταθλήματος, άνετη και χαλαρή και ολοκληρώνει στην Λεωφόρο κόντρα στον ΠΑΟ σε ένα ματς που ακόμα δεν ξέρουμε αν θα γίνει με κόσμο. Η πιθανότητα ο ΠΑΟΚ να κάνει δυο νίκες (και τα αποτελέσματα του Ολυμπιακού να μην έχουν καμία σημασία) ήταν μεγάλη. Κι όμως κάτι άλλαξε. Ο Ολυμπιακός κέρδισε για δεύτερη φορά τον Παναθηναϊκό στην διαδικασία των<span> </span></span><span lang="EN-US">play</span><span lang="EN-US"><span> </span></span><span lang="EN-US">off</span><span><span> </span>και εκμεταλλευόμενος την ισοπαλία του ΠΑΟΚ με την<span> </span></span><span lang="EN-US">AEK</span><span lang="EN-US"><span> </span></span><span>στην Τούμπα απέκτησε ένα μικρό αβαντάζ για να βγει δεύτερος δηλαδή να βρεθεί στα<span> </span></span><span lang="EN-US">play</span><span lang="EN-US"><span> </span></span><span lang="EN-US">off</span><span lang="EN-US"><span> </span></span><span>του Τσάμπιονς λιγκ με ένα αντίπαλο λογικά στα μέτρα του και την συμμετοχή στο<span> </span></span><span lang="EN-US">Europa</span><span lang="EN-US"><span> </span></span><span lang="EN-US">League</span><span lang="EN-US"><span> </span></span><span>εξασφαλισμένη. Αν ο Μύθου δεν είχε προλάβει να ισοφαρίσει για τον ΠΑΟΚ στο 88΄ο Ολυμπιακός θα πήγαινε στο παιχνίδι με την ΑΕΚ στη νέα Φιλαδέλφεια γνωρίζοντας πως<span> <span> </span></span>θα είναι δεύτερος και με<span> </span><span> </span>μια ισοπαλία. Τώρα αυτή μπορεί να μην του φτάνει αν ο ΠΑΟΚ κερδίσει τον Παναθηναϊκό στην Λεωφόρο. Βέβαια ο Ολυμπιακός μπορεί να τα καταφέρει να τερματίσει δεύτερος κι αν ο ΠΑΟΚ απλώς δεν κερδίσει τον ΠΑΟ. Όπως και να χει το ότι ο ΠΑΟΚ δεν κρατά την τύχη στα χέρια του απέναντι στον Ολυμπιακό από τον οποίο δεν έχει χάσει ποτέ φέτος σε πέντε ματς αποτελεί κατόρθωμα.</span></div> <p><span>Αλλά ας δούμε μερικές λεπτομέρειες των χθεσινών παιγνιδιών.</span></p> <p><span><img src="https://www.tovima.gr/wp-content/uploads/2026/05/13/PAOK-AEK-1024x683.jpg" alt="ΠΑΟΚ – ΑΕΚ 1-1: 3ος ο ΠΑΟΚ, «φλερτάρει» με το Champions League ο Ολυμπιακός" /></span></p> <p><span>Τυχερός που δεν έχασε</span></p> <p><span>Αν κάτι έχει φανεί μέχρι τώρα στα<span> </span></span><span lang="EN-US">play</span><span lang="EN-US"><span> </span></span><span lang="EN-US">off</span><span lang="EN-US"><span> </span></span><span>είναι ότι ο ιός της βαθμολογικής αδιαφορίας δεν έχει προσβάλει κανένα. Κανείς δεν μπορεί να φανταστεί τι θα συμβεί την τελευταία αγωνιστική ή για να το πω διαφορετικά το τι θα συμβεί θα έχει να κάνει με την απόδοση των ομάδων και με τίποτα άλλο. Και η ΑΕΚ και ο ΠΑΟ είναι βαθμολογικά αδιάφοροι, αλλά όπως αποδεικνύεται στο μυαλό όλων δεν υπάρχει μόνο η βαθμολογία: υπάρχει και το γόητρο. Η ΑΕΚ ήταν αξιόμαχη στην Τούμπα: σίγουρα δεν θέλει να ολοκληρώσει το πρωτάθλημα με ήττα στην φιέστα. Ο Μάρκο Νίκολιτς χθες στην Τούμπα υπενθύμισε ότι η ΑΕΚ τρέχει ένα σερί θετικών αποτελεσμάτων, δήλωσε για αυτό υπερήφανος και τόνισε ότι αποτελεί κίνητρο η συνέχισή του: νομίζω πως το να αφήσει η ΑΕΚ τον Ολυμπιακό εκτός Τσάμπιονς λιγκ θα το δει σαν υποχρέωση – ένα κερασάκι στην τούρτα μιας σπουδαίας σεζόν. Κι ο ΠΑΟΚ όμως δεν είναι απίθανο να μην καταφέρει να κερδίσει τον αδιάφορο ΠΑΟ: η ομάδα του Ρασβάν Λουτσέσκου δεν είναι στα καλύτερα της. Στην διαδικασία των<span> </span></span><span lang="EN-US">play</span><span lang="EN-US"><span> </span></span><span lang="EN-US">off</span><span lang="EN-US"><span> </span></span><span>κέρδισε μόνο τον<span> </span></span><span lang="EN-US">O</span><span>λυμπιακό στην Τούμπα και κανένα άλλο παιχνίδι μέχρι τώρα. Και χθες ο ΠΑΟΚ ήταν μάλλον τυχερός που δεν έχασε.</span></p> <p><span>Άλλη ΑΕΚ περίμενε</span></p> <p><span>Ο ΠΑΟΚ αιφνιδιάστηκε χθες από την ΑΕΚ που βρήκε μπροστά του κι αυτός ήταν ο βασικός λόγος της μέτριας εμφάνισής του: φαινόταν να περιμένει μια ΑΕΚ πιο χαλαρή. Ο Νίκολιτς έκανε μεγαλύτερο ροτέισον από το προβλεπόμενο. Επιβράβευσε τους πρωταγωνιστές της ανατροπής κόντρα στον ΠΑΟ Ζίνι και Ζοάο Μάριο και ειδικά ο πρώτος αναστάτωσε την άμυνα του ΠΑΟΚ ταλαιπωρώντας τον ακάλυπτο Μπάμπα. Ξεκίνησε τον Πενράις αντί του Πήλιου, αλλά αν αυτό ήταν προβλεπόμενο δεν μπορείς να πεις το ίδιο για την εμφάνιση στην βασική ενδεκάδα των Βίντα και Μπρινιόλι - αυτούς άλλον κανείς δεν τους περίμενε. Η ενδεκάδα της ΑΕΚ αποδείχτηκε αρκετά ισορροπημένη, είχε παίκτες που κάλυψαν καλά τις πλάγιες γραμμές και ειδικά στο πρώτο ημίχρονο σχεδόν ακύρωσε την επίθεση του ΠΑΟΚ. Και όταν όμως ο ΠΑΟΚ στο ξεκίνημα το δεύτερο ημίχρονο πίεσε, είχε ένα καλό πρώτο εικοσάλεπτο και απείλησε τον Μπρινιόλι που χρειάστηκε να κάνει δυο σπουδαίες επεμβάσεις, η ΑΕΚ είχε χώρους για καταπληκτικές αντεπιθέσεις και με τον Κοίτά και με τον Ζίνι που είχε και δοκάρι: ο ΠΑΟΚ με τους Μεϊτέ και Οζντόεφ πολύ μακριά από την φόρμα τους είχε μεγάλο πρόβλημα κάλυψης της άμυνας. Ο Νίκολιτς το είδε κι έστειλε στο γήπεδο τον Γιόβιτς και τον Κουτέσα και η πρώτη συνεργασία των δύο έφερε το γκολ του 0-1 που προέκυψε μετά από πάσα του Κουτέσα και εκτέλεση του Σέρβου φορ που η άμυνα του ΠΑΟΚ έχασε εντελώς. Προηγουμένως η ΑΕΚ είχε σκληρύνει στη μεσαία γραμμή όταν μπήκε και ο Λιούμπισιτς και θα είχε πάρει το ματς αν απλά ήταν λίγο πιο προσεχτικότερη.</span></p> <p><span><img src="https://www.paixebala.gr/wp-content/uploads/2026/05/rewyhejury-1536x864.jpg" /></span></p> <p><span>Ο Λουτσέσκου κοίταξε τον πάγκο του για να βρει λύσεις, αλλά δεν είδε πολλές. Ηταν τυχερός γιατί τον γλύτωσε από ήττα ένας αναπληρωματικός, ο νεαρός Μύθου βρήκε το γκολ της ισοφάρισης στο 88΄ μετά από ένα κόρνερ του Ζίφκοβιτς στην εξέλιξη του οποίου νίκησε με κεφαλιά τον Βίντα: αυτή ήταν μια από τις ελάχιστες τελικές του ΠΑΟΚ μετά το γκολ του Γιόβιτς – ο γηπεδούχος έμοιαζε παραδομένος και γιατί οι απουσίες του Ζαφείρη, του Ντεσπότοφ και του Καμαρά στέρησαν από τον Λουτσέσκου λύσεις.<span> </span><span> </span></span></p> <p><span>Για να κερδίσει ο ΠΑΟΚ τον Παναθηναϊκό πρέπει να διορθώσει πάρα πολλά. Και σε ό,τι έχει να κάνει με την άμυνα του αλλά κυρίως με την μεσαία γραμμή του. Η κόπωση του Μεϊτέ φαίνεται: ο ΠΑΟΚ όπως συμβαίνει καιρό τώρα στην επίθεση έχει απλά στιγμές – όλα εξαρτώνται από την διάθεση του Κωνσταντέλια και του Ζίφκοβιτς, ροή παιγνιδιού δεν υπάρχει. Βέβαια απέναντι στον ΠΑΟ ο Λουτσέσκου μπορεί να ρισκάρει πιο πολύ. Γιατί ο Παναθηναϊκός επιθετικά δεν δημιουργεί τίποτα.</span></p> <p><span>Ένα γκολ ήταν αρκετό</span></p> <p><span>Η ανικανότητα του ΠΑΟ να δημιουργήσει μια έστω ευκαιρία της προκοπής είναι αυτό που χαρακτήρισε το ντέρμπι στο Καραϊσκάκη.<span> </span></span><span lang="EN-US">O</span><span lang="EN-US"><span> </span></span><span>Ροντινέι ήταν αυτός που το έκρινε σκοράροντας στις καθυστερήσεις του πρώτου ημιχρόνου. Μετά από μια προσπάθεια του Ταρέμι η μπάλα βρήκε το δοκάρι του Λαφόν και στρώθηκε στον Βραζιλιάνο που έχει πετύχει τρία γκολ στα<span> </span></span><span lang="EN-US">play</span><span lang="EN-US"><span> </span></span><span lang="EN-US">off</span><span><span> </span>και έχει δώσει στον Ολυμπιακό επτά πολύτιμους βαθμούς. Ο Ροντινέι ως εξτρέμ είναι μια από τις λίγες αλλά ουσιαστικές εμπνεύσεις του Μεντιλίμπαρ που χθες δικαιώθηκε και γιατί προτίμησε τον Ταρέμι από τον Ελκαμπί στο αρχικό σχήμα. Το γκολ του Βραζιλιάνου ήρθε ελάχιστα λεπτά έπειτα από ένα γκολ του Μπρούνο που δεν μέτρησε<span> </span><span> </span>για φάουλ του Σιπιόνι στον Ταμπόρδα που είδε το<span> </span></span><span lang="EN-US">VAR</span><span lang="EN-US"><span> </span></span><span>. Το Καραϊσκάκη έβραζε μετά την ακύρωση αυτού του γκολ, ο πάγκος του Ολυμπιακού διαμαρτυρόταν, αλλά στη φάση του γκολ του Μπρούνο έχει φανεί ότι αυτό που ο Ολυμπιακός χρειαζόταν για να βρει το γκολ που από την αρχή έψαχνε ήταν απλά να πατήσουν την περιοχή και κάποιοι άλλοι παίκτες εκτός από τους Ταρέμι, Τσικίνιο και Ζέλσον που το έκαναν από την αρχή χάνοντας ευκαιρίες – όχι πολλές αλλά σημαντικές. Το έκανε τελικά ο Ροντινέι, απλά ακολουθώντας μια φάση και βρήκε το γκολ της νίκης.</span></p> <p><img src="https://www.902.gr/sites/default/files/styles/902-grid-8/public/MediaV2/20260513/olympiakos-pao-03.jpg?itok=ZnvwFThg" /></p> <p><span>Χωρίς τελική στην εστία<span> </span><span> </span></span></p> <p><span>Ο Μπενίτεθ προτίμησε αυτή τη φορά να δοκιμάσει το 4-4-2, έβαλε τον Σβιντέρσκι δίπλα στον Τετέι και κράτησε στην ενδεκάδα τους Αντίνο και Ταμπόρδα στο πλάι: το σχήμα ήταν φουλ επιθετικό κι αυτή η επιλογή του Ισπανού μάλλον οφείλεται στο ότι πίστευε πως η άμυνα του Ολυμπιακού δεν είναι στα καλύτερά της. Το αποτέλεσμα ήταν να δούμε ένα παιχνίδι στο οποίο ειδικά στο πρώτο ημίχρονο υπήρχε καλός ρυθμός, αν όχι και πολλές φάσεις. Για την ακρίβεια και στα 90 λεπτά όποιες φάσεις υπήρξαν, τις έκανε ο Ολυμπιακός: ο Λαφόν ήταν καθοριστικός σε τρεις – τέσσερις περιπτώσεις σταματώντας τους Ταρέμι και Τσικίνιο, ενώ ο Ζέλσον συνεχίζει την προσπάθεια του να αστοχήσει από κάθε πιθανή θέση. Ο Παναθηναϊκός δεν έχει σουτάρει ποτέ στην εστία του Τζολάκη ενώ στο δεύτερο ημίχρονο είναι εντελώς ακίνδυνος παρά την όρεξη του Τετέι και τις αλλαγές του Μπενίτεθ που έστειλε στο γήπεδο όποιο επιθετικό είχε διαθέσιμο. Ο Παναθηναϊκός δεν ήταν αδιάφορος, αλλά ο Ολυμπιακός ήταν καλύτερος. Αλλά δεν χωρά αμφιβολία πως για να κερδίσει την αήττητη από τον Οκτώβριο ΑΕΚ και να βγει δεύτερος θα χρειαστεί να κάνει πάρα πολλά παραπάνω.<span> </span><span> </span></span></p> <p><span><span>*Gazzetta.gr, Μάιος του 2026</span></span></p> <p><span><span> </span></span></p>Thu, 14 May 2026 10:24:33 GMThttps://www.karpetshow.gr:443/blog/den-teleiosame-2https://www.karpetshow.gr:443/blog/xoris-sovarotita<p>Ο Παναθηναϊκός αποκλείστηκε από την Βαλένθια και βρίσκεται στην δυσάρεστη θέση να ζήσει το Final 4 ως διοργανωτής. Είναι μάλλον η χειρότερη εξέλιξη στην σεζόν του που μπορούσε να φανταστεί οπαδός του. Και γιατί ο επίλογος υπήρξε ο χειρότερος. Ο ΠΑΟ αποκλείστηκε με τρεις συνεχόμενες ήττες από μια ομάδα απέναντι στην οποία στα play off προηγήθηκε με 0-2. Χθες βράδυ μπήκε απλά η ταφόπλακα στα σχέδια του. Ο βαθμός δυσκολίας ήταν τεράστιος καθώς ποτέ στην Ευρωλίγκα δεν έχει προκριθεί από τα play off ομάδα κάνοντας τρεις νίκες εκτός έδρας. Αλλά η αποτυχία είναι αποτυχία: το πως έφτασε σε αυτή έχει ενδιαφέρον, αλλά τίποτα από όσα συνέβησαν δεν αποτελεί δικαιολογία.</p> <p>Όπως πάντα σε αυτές τις ιστορίες υπάρχει το δέντρο και το δάσος. Το δέντρο είναι το χθεσινό ματς – ίσως και όλη η διαδικασία των play off. To δάσος είναι όλη η σεζόν του ΠΑΟ. Την οποία και προετοίμασε λάθος. Και τα λάθη πληρώνονται ακριβά.</p> <p> <img src="https://www.newsit.gr/wp-content/uploads/2026/05/montero-1200x800.jpg" alt="https://www.newsit.gr/wp-content/uploads/2026/05/montero-1200x800.jpg" /></p> <p>Ο ΠΑΟ δεν έχασε την ευκαιρία να προκριθεί από τα play off χθες βράδυ όταν και γνώρισε μια ταπεινωτική ήττα στην Βαλένθια με 81-64 : την ευκαιρία την έχασε προφανώς στα δυο ματς στο ΟΑΚΑ γιατί υποτίμησε την δυσκολία, πίστεψε πως έχει προκριθεί μετά το αρχικό 0-2, αλλά κυρίως γιατί έμπλεξε σε περιπέτειες που δεν θα έπρεπε. Χθες επί της ουσίας δεν υπήρξε ματς. Ο ΠΑΟ, αφού ξεκίνησε μένοντας χωρίς καλάθι για περίπου πέντε λεπτά, κατάφερε να περάσει μπροστά με 16-17 στο ξεκίνημα του δευτέρου δεκαλέπτου. Εκεί ακριβώς έπαθε το δεύτερο επιθετικό του μπλακ άουτ μετά το αρχικό και έμεινε εκτός αγώνα. Η Βαλένθια, σουτάροντας επιεικώς απαράδεκτα (είχε 4 στα 20 τρίποντα στο ημίχρονο…) αλλά τρέχοντας σωστά, έφτασε την διαφορά στο +17 (35-18) λίγο πριν φύγει το ημίχρονο και ουσιαστικά έβαλε και τις βάσεις για την νίκη της: σε ένα κλειστό ματς στο οποίο ο Παναθηναϊκός πέτυχε όλους κι όλους 23 πόντους στο πρώτο ημίχρονο μια τέτοια διαφορά δεν γυρνάει. Ο ΠΑΟ είχε ένα ξέσπασμα φτάνοντας στο -6 στο τέλος του τρίτου δεκαλέπτου (56-50) με ένα τρομερό τρίποντο του Χουάντσο, αλλά η Βαλένθια που είχε αυτή την φορά τον Μπαντιό σε μεγάλη βραδιά (γιατί όλοι ασχολήθηκαν με τον Μοντέρο) πάτησε πάλι γκάζι πήγε στο +12 και η σεμνή τελετή έλαβε τέλος. Γιατί στα σπορ δεν καθορίζονται όλα από το κόστος των ομάδων, την προσωπικότητα και τα βιογραφικά των παικτών, ή τις όποιες εμπνεύσεις των προπονητών. Χρειάζονται πολλά άλλα που ο ΠΑΟ δεν είχε. Με πρώτη την σοβαρότητα.</p> <p>Όπως και πέρυσι στους τελικούς</p> <p>Οσα έχουν συμβεί στα ματς με την Βαλένθια θύμισαν πάρα πολύ όσα συνέβησαν πέρσι στους τελικούς της Α1. Όπως πέρυσι ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος ξύπνησε και συσπείρωσε τον Ολυμπιακό μετά την άνετη νίκη του ΠΑΟ στο πρώτο ματς των δύο στο ΟΑΚΑ, έτσι και φέτος αποφάσισε να μετατρέψει τα ματς με την Βαλένθια σε ένα είδος οne man show. Ο ΠΑΟ αντί να ασχοληθεί με το μπάσκετ άρχισε να ασχολείται με την τιμωρία του ιδιοκτήτη του, ενώ στην επικαιρότητα του υπήρχαν κάθε μέρα άλλες προβληματικές όπως το πως θα μπει αυτός στα ματς, το πως θα υπάρχουν στο ΟΑΚΑ φωτογραφίες του στις εξέδρες, το πόσο τον φοβάται η Ευρωλίγκα, το αν θα γίνει το Final 4 στο ΟΑΚΑ αν ο ΠΑΟ αποκλειστεί κτλ κτλ. Όλα αυτά αφενός θύμωσαν την Βαλένθια, που είδε στις συμπεριφορές αυτές προκλήσεις, και αφετέρου μεγάλωσαν την πίεση στον έτσι κι αλλιώς στρεσαρισμένο Παναθηναϊκό που χωρίς τον Σλούκα είχε μπροστά του κι ένα αγωνιστικό πρόβλημα που ποτέ δεν έλυσε. Αλλά το ζήτημα δεν ήταν τόσο αγωνιστικό: ήταν κυρίως ζήτημα έντασης. Όπως και πέρυσι στους τελικούς της Α1 ο ΠΑΟ βρέθηκε να παίζει όχι για να πιάσει ένα αγωνιστικό στόχο, αλλά για να δικαιώσει τον ιδιοκτήτη του. Που θα κέρδιζε την Ευρωλίγκα και θα την έβαζε σε ένα τραπεζάκι στο σπίτι του, που θα ανέβαζε τα λάβαρα και θα αντικαθιστούσε αυτά του Μποντιρόγκα, που έχει μάγκα δικηγόρο κτλ. Όταν το μπάσκετ πάει στην άκρη για να γίνουν σταυροφορίες προκύπτει αυτό το αποτέλεσμα. Το στρες γίνεται απερίγραπτο και το παραμικρό πρόβλημα γίνεται τεράστιο. Η Βαλένθια έπαιξε την σειρά για να προκριθεί. Ο ΠΑΟ έπαιζε για την δικαίωση του ιδιοκτήτη του που καταδιώκουν κάποιοι αόρατοι εχθροί που τον φοβούνται κτλ κτλ.</p> <p><img src="https://images.eurohoops.net/2025/12/5988ba23-tj-shorts-panathinaikos-valencia.jpg" alt="https://images.eurohoops.net/2025/12/5988ba23-tj-shorts-panathinaikos-valencia.jpg" /></p> <p>Ραντεβού με την ανασφάλεια</p> <p>Το δεύτερο που φυσικά πληρώθηκε είναι η διαχείριση όλης της σεζόν. Ο ΠΑΟ από την ώρα που ανέλαβε το Final 4 έμοιαζε να θέλει να περάσουν μαγικά οι μήνες και να βρεθεί στον τελικό του ΟΑΚΑ να σηκώσει την κούπα. Στην πραγματικότητα ποτέ δεν δημιουργήθηκε μια ομάδα που να πάρει μέρος σε μια διοργάνωση: στο μυαλό λίγο πολύ όλων ήταν μια ομάδα που θα έχει παίκτες με προσωπικότητα ικανούς να κάνουν την διαφορά σε δυο ματς στο Final 4. Πριν το Final 4 υπάρχουν όμως ένα σωρό άλλες προτεραιότητες που όπως αποδείχτηκε δεν τις πήραν στα σοβαρά. Από την αρχή γίνονται προσθαφαιρέσεις χωρίς μεγάλη λογική. Ο ΠΑΟ πήγε από τον Βαλαντσιούνας στον Χόλμς και στον Γιούρτσεβεν, μετά έφυγαν και αυτοί για να γυρίσει ο Λεσόρ, μετά προστέθηκε ο Ντέιβις ενώ η ομάδα είχε ανάγκη από σέντερ, κι όταν ο Ναν χτύπησε φάνηκε ότι και η περιφέρεια της ομάδας έχει μετρημένες λύσεις: ο τραυματισμός του Σλούκα τις κατέδειξε, αλλά θα υπήρχε ανάλογο πρόβλημα ακόμα κι αν έλειπε ο Γκραντ ή ο Οσμαν πχ. Ο ΠΑΟ ήταν εύθραυστος αγωνιστικά κι αυτό φαινόταν από πέρυσι: πέρυσι αρκούσε ο τραυματισμός του Λεσόρ για να καταστραφεί η σεζόν του, φέτος οι απουσίες αρχικά του Ναν και στην συνέχεια του Σλούκα τον γέμισαν ανασφάλεια. Ο Παναθηναϊκός νόμιζ ότι έχει την μεικτή κόσμου απλά γιατί πλήρψσε κάποια μεγάλα συμβόλαια. Αποδείχτηκε πως έγιναν κατασκευαστικά πολλά λάθη. Ηταν τελικά πολύ ευθραυστος για να αντέξει την πίεση. Δεν έχασε. Κατέρρευσε. Η χθεσινή του ήττα έχει κάτι το συμβολικό. </p> <p><img src="https://i2.prth.gr/files/2025-11-09/giannakopoulos-ataman.jpg" alt="https://i2.prth.gr/files/2025-11-09/giannakopoulos-ataman.jpg" width="1691" height="947" class="shrinkToFit" /></p> <p>Η διάλυση του Αταμάν  </p> <p>Το χειρότερο όμως στην διάρκεια της σεζόν ήταν η ίδια η διαχείριση του Αταμάν. Σε μια σεζόν με ένα τόσο μεγάλο στόχο όσο είναι η κατάκτηση της Ευρωλίγκας και μάλιστα στην έδρα σου ο προπονητής πρέπει να είναι ο Θεός σου – πόσο μάλλον όταν την Ευρωλίγκα την ξέρει και την έχει κερδίσει τρεις φορές σε πέντε χρόνια. Κι όμως την χρονιά που αυτό ήταν απαραίτητο ο Αταμάν έγινε το βασικό θέμα συζήτησης των οπαδών του ΠΑΟ από την αρχή της σεζόν χωρίς μάλιστα η διοίκηση της ομάδας να είναι προσπαθήσει σοβαρά αυτή την συζήτηση να την σταματήσει. Δημιουργήθηκε - και μάλιστα νωρίς - η εντύπωση πως θα τον διώξουν, κανείς δεν είπε ποτέ πως καμία ομάδα δεν φτάνει στο Final 4 αλλάζοντας προπονητές κτλ. Γιατί συνέβησαν όλα αυτά; Γιατί στον ΠΑΟ η ιεραρχία δεν προβλέπει προπονητές: πριν να ρθει ο Αταμάν στα χρόνια του Δημήτρη Γιαννακόπουλου ο ΠΑΟ άλλαζε δυο- τρεις το χρόνο. Για μια μεγάλη μερίδα του κόσμου ο προπονητής είναι κάποιος που απλά υπάρχει για να φταίει κάποιος μετά από ήττες.   </p> <p>Ο Αταμάν έχει κακό Τύπο από την πρώτη μέρα που ήρθε εδώ – πρώτα από όλα γιατί είναι Τούρκος, αν ήταν Σέρβος πχ θα τον αντιμετώπιζαν ως αυθεντία. Φέτος έπρεπε να δίνει εξετάσεις ικανοτήτων σχεδόν σε κάθε ματς: αποδείχτηκε ότι αυτή η πίεση στο τέλος τον κατέβαλε. Στα ματς με την Βαλένθια και μολονότι ξεκίνησε με δυο νίκες όλη η συμπεριφορά του ήταν προβληματική. Τσακώθηκε με τον Μαρτίνεθ, ακύρωσε συνεντεύξεις Τύπου, έφτασε να κάνει δηλώσεις υπεράσπισης του ιδιοκτήτη λες κι αυτό ήταν το ζητούμενο. Χθες το κερασάκι στην τούρτα ήταν η επίθεση στον Σορτς: δεν τον ήθελε ποτέ, αλλά σαφώς και το πέμπτο ματς των play off δεν είναι η καλύτερη στιγμή να το κάνει γνωστό. Αλλά τα νεύρα είναι νεύρα: όταν τα έχεις δύσκολα δεν σου θολώνουν το μυαλό. Ο Αταμάν σε μια κατάσταση που παράγει όλο και περισσότερο στρες μάλλον και πολύ άντεξε.</p> <p>Ο ΠΑΟ δεν θα είναι στο Final 4. Eχει να μάθει πολλά από την αποτυχία του. Αλλά για να μάθεις πρέπει και να θες να μάθεις. Κι αν δεν μαθαίνεις από τις επιτυχίες, οι αποτυχίες απλά σε θυμώνουν περισσότερο…                                                   </p>Thu, 14 May 2026 08:20:00 GMThttps://www.karpetshow.gr:443/blog/xoris-sovarotitahttps://www.karpetshow.gr:443/blog/pos-megalonei-ena-provlima<p>Εχω μεγάλη περιέργεια για τα δύο τελευταία ματς του Ολυμπιακού στο πρωτάθλημα, όχι γιατί περιμένω να δω αν θα τα κερδίσει κι αν θα τερματίσει δεύτερος: και να τα κερδίσει η δεύτερη θέση είναι δύσκολη αφού ο ΠΑΟΚ έχει την ισοβαθμία και τα δικά του ματς είναι πιο εύκολα. Απλά θέλω να δω αν χωρίς το άγχος της κατάκτησης του πρωταθλήματος, ο Ολυμπιακός μπορεί να είναι πιο αποτελεσματικός. Ειδικά απόψε κόντρα στον εντελώς αδιάφορο, αλλά βελτιωμένο τελευταία Παναθηναϊκό.    </p> <p>Από την αρχή φαινόταν</p> <p>Το πρόβλημα της αναποτελεσματικότητας του Ολυμπιακού φαινόταν από τα πρώτα του ματς στην εφετινή σεζόν - για να μην πω από πέρσι. Απλά τώρα συζητιέται πιο πολύ. Πέρυσι τον Ολυμπιακό έκαναν λίγο παραγωγικότερο οι μεταγραφές του δεύτερου γύρου (Πάλμα και Ορτα μεγάλωσαν τον εσωτερικό ανταγωνισμό), η πρόοδος του Κωστούλα και του Μουζακίτη, αλλά κυρίως η παραμονή και η αξιοποίηση του Γιάρεμτσουκ που ενώ ήταν να φύγει (είχε συμφωνήσει να πάει στην Ιταλία) τον έπεισαν να αλλάξει γνώμη, έμεινε και ήταν από τον Μάρτιο και μετά ένας από τους καλύτερους παίκτες της ομάδας. Φέτος οι νεοφερμένοι Κλέιτον και Αντρε Λουίς χρησιμοποιήθηκαν ελάχιστα και κανείς δεν κατάφερε να πείσει τον Ουκρανό να δώσει τόπο στην οργή και να παραμείνει. Αλλά δεν νομίζω ότι το πρόβλημα της αναποτελεσματικότητας έχει να κάνει με πρόσωπα.   </p> <p><img src="https://red7rules.gr/wp-content/uploads/2026/01/Mentilimpar-El-Kampi-e1768625453688.jpg" alt="https://red7rules.gr/wp-content/uploads/2026/01/Mentilimpar-El-Kampi-e1768625453688.jpg" /></p> <p>Το ντεφορμάρισμα του ΕλΚαμπί  </p> <p>Πολλοί το πρόβλημα του γκολ το αποδίδουν στην κούραση και το ντεφορμάρισμα του ΕλΚαμπί επισημαίνοντας μάλιστα ότι μετά από την επιστροφή του από το Κύπελλο Εθνών Αφρικής δεν είναι όπως ήταν. Μόνο που ο ΕλΚαμπί παραμένει πρώτος σκόρερ, όχι απλά του Ολυμπιακού, αλλά του πρωταθλήματος. Οπότε δεν νομίζω ότι είναι αυτός το πρόβλημα. Ποιο είναι το πρόβλημα; Είναι ο απλοϊκός τρόπος ανάπτυξης. Ο Ολυμπιακός ακόμα και στα τελευταία παιχνίδια με τον ΠΑΟΚ και τον Παναθηναϊκό που έπαιξε λίγο καλύτερα επιθετικά (γιατί ήταν περισσότερο πιεστικός και γιατί κράτησε πιο πολύ την μπάλα στα πόδια του) εξακολουθεί να κάνει αυτό που κάνει από την αρχή της χρονιάς: θέλει απλά να πάει την μπάλα γρήγορα στην αντίπαλη περιοχή. Το «παίζω γρήγορα» απέναντι σε μια κλειστή άμυνα δεν είναι πάντα ο ενδεδειγμένος τρόπος: αυτός είναι η επιμονή, η συνεργασίες, η ντρίπλα, η κάθετη πάσα, η κυκλοφορία της μπάλας.</p> <p>Οι χαμένοι τρόποι</p> <p>Ο Ολυμπιακός δεν έχει πρόβλημα παραγωγικότητας: έχει πρόβλημα επιθετικού παιχνιδιού δηλαδή ιδεών και τρόπων. Έχει πρόβλημα απ’ την αρχή της χρονιάς και φαινόταν όταν στα πέντε πρώτα παιχνίδια του δεν είχε βάλει γκολ στο πρώτο ημίχρονο, αλλά και όταν κόντρα στην Πάφο έμεινε στο 0-0 παρά την σημαντικότητα του ματς.</p> <p>Η αποτελεσματικότητα δεν έρχεται κατά παραγγελία: γίνεται συνήθεια. Και απαιτεί νοοτροπία. Αν παίζεις για να βάλεις πέντε γκολ στη Λάρισα, τρία στην Κηφισιά, τέσσερα στον Παναιτωλικό κτλ πρώτον συνηθίζεις να σκοράρεις και δεύτερον έχεις πολλούς σκόρερς. Ακόμα και ο ΕλΚαμπί δεν υπάρχει περίπτωση να βάλει 60 γκολ σε ένα χρόνο: θα βάλει αυτός 25 κι άλλα 35 όλοι οι άλλοι – τα γκολ όλων των άλλων είναι που λείπουν. Είναι αλήθεια ότι οι κυνηγοί που υπάρχουν είναι οι πιο πολλοί μάλλον μέτριοι σκόρερς. Ο Τσικίνιο πχ δύσκολα μπορεί να φτάσει τα δέκα γκολ σε ένα πρωτάθλημα. Ο Ζέλσον επίσης. Αλλά και παίκτες όπως ο Ποντένσε, ο Ταρέμι, ο Γιάρεμτσουκ που στην καριέρα τους έχουν χρονιές που σκόραραν πολύ φέτος σκόραραν λίγο.</p> <p>Ξέχασαν όλοι την μπάλα; Δεν νομίζω. Απλά ο τρόπος επίθεσης έγινε υπερβολικά προβλέψιμος. Και οι αντίπαλοι τον γνωρίζουν καλά. Ολοι πχ ξέρουν πως ο Ολυμπιακός θα πιέσει ψηλά και απλά περιορίζουν το build up. Kι όλοι ξέρουν πως είναι πιθανό να κερδίσει ο Εσε όλες τις δεύτερες μπάλες σε ένα ματς, οπότε δεν βγαίνουν από την άμυνα. Μένοντας σταθερά με 7-8 παίκτες πίσω από την μπάλα είναι απλά έτοιμοι να αντιμετωπίσουν γεμίσματα και σέντρες και να χτυπήσουν σε αντεπιθέσεις. Το έκαναν φέτος στο Καραϊσκάκη στα ντέρμπι του πρωταθλήματος όλοι. Ο Ολυμπιακός ήταν σαν να παίζει πάντα στο πρωτάθλημα το ίδιο ματς.  </p> <p><img src="https://debut.gr/wp-content/uploads/2025/09/tsikinio-1-1024x575.jpg" alt="https://debut.gr/wp-content/uploads/2025/09/tsikinio-1-1024x575.jpg" /></p> <p>Τουλάχιστον τρια γεμίσατα </p> <p>Από την αρχή της σεζόν το πρόβλημα του Ολυμπιακού ήταν οι κλειστές άμυνες. Αλλά είναι πρόβλημα διαχρονικό και είναι πρόβλημα κάθε ομάδας που κάνει πρωταθλητισμό. Πως λύνεται; Υπάρχουν πολλοί τρόποι. Υπάρχει η αξιοποίηση του φορ. Υπάρχουν οι στημένες φάσεις. Υπάρχουν οι προσωπικές ενέργειες. Υπάρχουν πάνω από όλα όμως οι συνεργασίες στις οποίες συμμετέχουν πολλοί παίκτες.  Σε μια καλή ομάδα πρέπει να γίνονται όλα γιατί όλα χρειάζονται. Αν πχ αξιοποιείς τον φορ (όπως τον καιρό του Μεντιλίμπαρ κάνει σχετικά καλά ο Ολυμπιακός εξου και τα γκολ του ΕλΚαμπί…) αλλά δεν κάνεις καλά τα υπόλοιπα, το πρόβλημα δεν λύνεται: μεγαλώνει.</p> <p>Αν από όλους τους τρόπους υπάρχει κάποιος που είναι περισσότερο χρήσιμος αυτός προφανώς και είναι οι συνεργασίες και η κυκλοφορία της μπάλας. Θέλω να δείτε το γκολ με το οποίο η Άρσεναλ ξεκλείδωσε την άμυνα της Γουέστ Χαμ την τελευταία αγωνιστική της Πρέμιερ λιγκ. Το άγχος της Αρσεναλ ήταν μεγάλο και η άμυνα της Γουεστ Χαμ έμοιαζε άψογη. Αλλά στο 83΄οι παίκτες του Αρτέτα, μετά από μια εκτέλεση πλαγίου άουτ, αλλάζουν γύρω στις εικοσιπέντε πάσες σε ελάχιστα τετραγωνικά μέχρι να προκύψει το εξαιρετικό στρώσιμο στον Τροσάρ κι αυτός να σκοράρει αμαρκάριστος με σουτ μέσα από την περιοχή. Αν στη θέση της Άρσεναλ ήταν ο Ολυμπιακός θα είχαν γίνει στη φάση τουλάχιστον τρια γεμίσματα. Αν υποθέσουμε ότι στο πρώτο από αυτά η μπάλα δεν κατέληγε πλάγιο άουτ.</p> <p><img src="https://debater.gr/wp-content/uploads/2025/08/podence_olimpiakos_8741498246816841268912846.jpg" alt="https://debater.gr/wp-content/uploads/2025/08/podence_olimpiakos_8741498246816841268912846.jpg" /></p> <p>Θα πει κάποιος ότι η Αρσεναλ μπορεί να τα κάνει αυτά γιατί έχει τον Τροσάρ, τον Σάκα, τον Εντεγκααρντ, τον Γιόκερες κτλ. Είναι λάθος και η σκέψη. Διότι αυτούς τους παίκτες ο Αρτέτα τους χρειάζεται για να ανοίξει τις άμυνες της Πρέμιερ λιγκ. Ο Ολυμπιακός δεν έχει να αντιμετωπίσει αυτές τις άμυνες: την άμυνα της ΑΕΛ, του Λεβαδειακού και της Κηφισιάς δεν μπορούσε να ανοίξει. Και δεν χρειάζεται για να το κάνει αυτό τον Εζε και τον Κάιλ Χάβερτς. Να κάνει προπονήσεις που να το προσπαθούν αυτό οι παίκτες του χρειάζεται.     </p> <p>Καλοί για την Ρεάλ, αλλά όχι για την ΑΕΛ</p> <p>Φέτος ζήσαμε το απίστευτο. Να είναι μια χαρά οι επιθετικοί του Ολυμπιακού για να βάλουν γκολ στην Ρεάλ Μαδρίτης, στην Λεβερκούζεν, στην PSV, στον Αγιαξ και να χρειάζεται, όπως λέγεται και γράφεται, ο Ολυμπιακό του κόσμου τις τρομερές μεταγραφές για να βάλει γκολ στην ΑΕΛ (που το μηδέν το κράτησε μόνο στο Καραϊσκάκη εδώ και τρεις μήνες), στον Λεβαδειακό, και στην Κηφισιά! Θα έπρεπε να είναι απολύτως κατανοητό ότι κάτι δεν γινόταν καλά κι ότι υπάρχουν προβλήματα επιλογών, τρόπων και νοοτροπίας. Αλλά είναι πιο εύκολο να πιστεύεις πως κάπου υπάρχουν κάποιοι μαγικοί παίκτες που θα αξιοποιούν σέντρες παρά να προσπαθείς να καταλάβεις το παιγνίδι.     </p> <p>Ο Ολυμπιακός μου μοιάζει δεδομένο ότι θα δυσκολευτεί πάρα πολύ και απέναντι στον αδιάφορο Παναθηναϊκό. Διότι εσχάτως δεν του είναι απλά δύσκολο να βρει γκολ - πράγμα που συμβαίνει από την αρχή της χρονιάς - αλλά ακριβώς επειδή υπάρχει περισσότερη προσπάθεια για να βρεθεί αυτό το γκολ υπάρχουν και μεγαλύτερα αμυντικά κενά. Στα play off μέχρι τώρα το μοναδικό παιχνίδι που δεν δέχτηκε γκολ είναι αυτό με τον Παναθηναϊκό. Αν ο σαφώς βελτιωμένος Παναθηναϊκός δεν βρει γκολ και σήμερα στο Καραϊσκάκη ο Ολυμπιακός μπορεί να κερδίσει. Σε κάθε άλλη περίπτωση θα ξέρουμε πιθανότητα από απόψε και τον δεύτερο του πρωταθλήματος αφού ο ΠΑΟΚ το δικό του ματς λογικά θα βρει γκολ για να το κερδίσει. Η ΑΕΚ πάει στην Τούμπα έχοντας κάνει την δουλειά. Την φιέστα σκέφτεται…</p> <p> </p> <p> </p>Wed, 13 May 2026 08:08:00 GMThttps://www.karpetshow.gr:443/blog/pos-megalonei-ena-provlimahttps://www.karpetshow.gr:443/blog/to-paignidi-me-paignidi-toy-marko-nikolits<p>Θυμάμαι το περασμένο καλοκαίρι όταν είχε έρθει ο Μάρκο Νίκολιτς στην συνέντευξη Τύπου της παρουσίασής του τον είχαν ρωτήσει τι θέλει να κάνει με την ΑΕΚ. «Να δουλέψω όπως ξέρω και πηγαίνοντας παιγνίδι με το παιγνίδι» είχε πει. Είχε επαναλάβει δυο φορές, χωρίς μάλιστα να του γίνει η σχετική ερώτηση, πως τον ενδιέφεραν πρώτα από όλα τα προκριματικά των ευρωπαϊκών διοργανώσεων, στα οποία η ΑΕΚ είχε τότε την υποχρέωση να πάρει μέρος και ότι με το πρωτάθλημα θα ασχολούταν αργότερα, αλλά και ότι σε αυτό η προσέγγιση θα ήταν ίδια «παιγνίδι με παιγνίδι». Οι παρόντες στη συνέντευξη Τύπου είχαν τονίζει την βεβαιότητα του πως θα η ΑΕΚ θα αρχίσει την σεζόν λίγο δύσκολα αλλά μετά τον Οκτώβριο θα «λυθεί». Είναι αλήθεια ότι αυτό έγινε. Αλλά το μυστικό ήταν εκείνη η εξαγγελία ότι ο ίδιος θα ασχολείται με κάθε παιγνίδι. Αυτό υπήρξε το μυστικό της επιτυχίας του.</p> <p><img src="https://resources.sport-fm.gr/supersportFM/images/news/25/12/08/6747726_181329.jpg?w=880&amp;f=bicubic" alt="https://resources.sport-fm.gr/supersportFM/images/news/25/12/08/6747726_181329.jpg?w=880&amp;f=bicubic" /></p> <p>Η προφητεία του καλοκαιριού          </p> <p>Δεν ξέρω πόσοι θυμόσαστε πως ξεκίνησε η σεζόν της ΑΕΚ. Τον περασμένο Ιούλιο, λίγο πριν το ματς με την Μπερσεβά στην Νέα Φιλαδέλφεια, που δεν ήταν καθόλου απλό αν και η ομάδα από το Ισραήλ δεν είχε έδρα, η κατάσταση στην ΑΕΚ έμοιαζε κομμάτι περίπλοκη. Στην ΑΕΚ, περισσότερο και από τις αφίξεις παικτών, συζητιούνταν οι αποφάσεις του Χαβιέ Ριμπάλτα (κυρίως): στην εσωτερική της ιεραρχία ο τεχνικός διευθυντής ήταν πολύ πιο ψηλά από τον προπονητή.  Αυτός ήταν που αποφάσισε να μείνουν στην άκρη κάποιοι παίκτες που την προηγούμενη σεζόν είχαν αγωνιστεί αρκετά – κάποιοι ήταν και μεγάλες μεταγραφές της νέας διοίκησης. Ο Λαμέλα βρίσκονταν σε διαπραγματεύσεις για να λύσει το συμβόλαιό του – δεν ήταν  απλές καθώς έχει προπληρωθεί μέρος της εφετινής σεζόν. Ο Μαρσιάλ έψαχνε ομάδα. Ο Μίτογλου είχε αδρανοποιηθεί γιατί δεν είχε δεχτεί την πρόταση ανανέωσης. Ο Σιμάνσκι στα φιλικά δεν ικανοποιούσε τον Νίκολιτς – παράξενο, αν όχι και ανεξήγητο.  Το ίδιο είχε συμβεί και με τον Φερνάντεζ, ενώ ο Ελίασον δεν είχε δηλωθεί στην ευρωπαϊκή λίστα γιατί είχε ζητήσει πάλι να φύγει. Η ΑΕΚ δεν έμοιαζε να ανησυχεί με όλα αυτά, αλλά πολλοί – και οπαδοί της – έβλεπαν μεγάλη σύγχυση. Ο Νίκολιτς όμως είχε στο μυαλό του ένα σχέδιο. Πως θα βασίσει την ομάδα σε παίκτες που είχαν γίνει πρωταθλητές τρία χρόνια πριν. Πόνταρε αμέσως στους παλιούς και σε όσους βρήκε: στον Στρακόσια, στον Μουκουντί, στον Ρότα, στον Πήλιο, στον Μάνταλο, στον Πινέδα, στον Περέιρα, στον Γκατσίνοβιτς, στον Ζίνι, φυσικά στον Κοϊτά που αποδείχτηκε ο παίκτης του. Δεν είναι τυχαίο ότι στην πορεία δεν έχασε κανένα ματς. Και ότι χρησιμοποιήθηκε και σε διαφορετικούς ρόλους.   </p> <p>Τα γρήγορα αποτελέσματα</p> <p>Ο Νίκολιτς είναι προπονητής με πολλές ιδέες και δεν διστάζει να δίνει σε παίκτες νέους ρόλους- το είχαμε δει ήδη το καλοκαίρι. Αλλα είναι και ο Θεός των απλών πραγμάτων. Με τις μεταγραφές κάπως να αργούν, με την ομάδα να έχει όχι την καλύτερη ψυχολογία καθώς η προηγούμενη σεζόν είχε κλείσει με τον χειρότερο τρόπο, η κομμάτι ανέτοιμη ΑΕΚ (που το καλοκαίρι ήταν πολύ μακριά από την τωρινή της εικόνα) χρειαζόταν αποτελέσματα. Ο Νίκολιτς τα πήρε με δυο τρόπους: βασιζόμενος στους παλιούς παίκτες (η ΑΕΚ και στα ματς με την Μπερσεβά είχε ξεκινήσει με ένα μόνο νεοφερμένο, τον Ρέλβας) και παρουσιάζοντας μια ομάδα με στόχο φανερό να σταθεί καλύτερα από την προηγούμενη χρονιά στην άμυνα. Όταν έλεγε ότι είναι χαρά του η ΑΕΚ να κερδίζει με 1-0 αυτό εννοούσε.</p> <p>Στη λογική «παιγνίδι με παιγνίδι» τα ματς των καλοκαιρινών προκριματικών στο Conference League αποδείχτηκαν πολύτιμα. Η ΑΕΚ έσβησε το κακό φινάλε της προηγούμενης σεζόν και την ανάμνηση των καταστροφικών play off. Ειδικά η πρόκριση κόντρα στην Αντερλεχτ έδωσε μια νέα αυτοπεποίθηση.    </p> <p><img src="https://www.newsit.gr/wp-content/uploads/2026/05/nikolic-ribalta-1200x675.jpg" alt="https://www.newsit.gr/wp-content/uploads/2026/05/nikolic-ribalta-1200x675.jpg" /></p> <p>Βρήκε αμέσως το γκρουπ</p> <p>Στην πορεία προς το πρωτάθλημα η συνταγή «παιγνίδι με παιγνίδι» αποδείχτηκε η πρέπουσα. Αν θέλει κανείς να θυμηθεί την σεζόν της ΑΕΚ πρέπει να σταθεί κυρίως σε μερικά παιγνίδια που ο Νίκολιτς πήρε και με προσωπικές παρεμβάσεις από τον πάγκο. Μετά τα καλοκαιρινά ματς των προκριματικών τα σημαντικά ματς της ΑΕΚ είναι κυρίως τρία ντέρμπι. Πρώτο το ντέρμπι με τον ΠΑΟ στην Λεωφόρο, το πρώτο νικηφόρο ντέρμπι μετά από καιρό, ένα ματς εξαιρετικά προετοιμασμένο (η ΑΕΚ προηγήθηκε με 0-2) που κρίθηκε με το πέναλτι – γκολ του Γιόβιτς στο τέλος. Επειτα το νικηφόρο ντέρμπι με τον Ολυμπιακό στο Καραϊσκάκη (0-1) ένα ματς που έδιωξε από το μυαλό όλων κάθε φόβο. Τέλος η νίκη της με τον ΠΑΟΚ επίσης στα play off: η ΑΕΚ είχε αποκλειστεί με οδυνηρό τρόπο από την Ράγιο Βαγιεκάνο κι έπρεπε να δείξει χαρακτήρα: το έκανε. Σε αυτά θα πρόσθετα και δύο ευρωπαϊκά παιγνίδια που βοήθησαν την πρωταθλήτρια να νιώσει έτοιμη για κάτι σπουδαίο: την νίκη κόντρα στην Φιορεντίνα και την καταπληκτική ανατροπή κόντρα στην Κραϊόβα. Αυτά είναι τα πέντε κομβικά ματς του Νίκολιτς: κομβικά γιατί σε όλα έδειξε καλύτερα προετοιμασμένος από τους αντίπαλους προπονητές. Ενας προπονητής με λύσεις στο μυαλό του.    </p> <p>ΟΙ βασικοί βασικοί και οι άλλοι πάντα έτοιμοι</p> <p>Ο Νίκολιτς μίλησε πολύ για συστήματα, διατάξεις, ρόμβους κτλ. Στην διάρκεια της σεζόν άλλαξε και διατάξεις και ενδεκάδες – δεν είναι μονοδιάστατος και του αρέσει να αλλάζει το σχήμα (ειδικά την διάταξη της επίθεσης) στη διάρκεια των ματς. Στην πραγματικότητα όπως κάθε καλός προπονητής έχτισε κι αυτός ένα γκρουπ. Η ικανότητα του κατά την γνώμη μου δεν φαίνεται τόσο στο γεγονός ότι βρήκε ένα κορμό βασικών και τον διατήρησε (αυτό το κάνει κάθε προπονητής) αλλά στο ότι κατά την διάρκεια της σεζόν πήρε πολλά από τους μη βασικούς του, από παίκτες δηλαδή που έκαναν την δουλειά που τους ζήτησε σε ειδικές περιπτώσεις.</p> <p>Ένα εξαιρετικό παράδειγμα είναι ο Περέιρα. Ξεκίνησε βασικός, τραυματίστηκε, έχασε την θέση του κι ο Νίκολιτς τον επανεμφάνισε στην τελική ευθεία για να κάνει σπουδαία πράγματα στα ματς με τον Ολυμπιακό και τον ΠΑΟΚ – τα κρισιμότερα των play off. Ο Περέιρα έπαιξε για τον κόουτς. Όπως και ο Μάριν που στο ματς με τον ΠΑΟΚ κυνηγούσε τον Κωνταντέλια σαν νεούδι. Όπως κι ο Ζίνι που μετά από περιπέτειες εμφανίστηκε για να παίξει αντί του τραυματία Γιόβιτς ίσως καλύτερα από αυτόν και βρήκε και το κρίσιμο γκολ της ισοφάρισης κόντρα στον ΠΑΟ. Όπως και ο Μάνταλος, που βρέθηκε βασικός σε ματς που η γνώση του ήταν απαραίτητη. Όπως και ο Βίντα που γύρισε το ματς με την Κραϊόβα. Όπως και ο Λιούμπισιτς που δεν δηλώθηκε στην ευρωπαϊκή λίστα αλλά όταν έγινε βασικός για ένα μήνα έδωσε γκολ και λύσεις. Το αριστούργημα του Νίκολιτς είναι φυσικά ο Γιόβιτς: τον στήριξε εξ αρχής και δικαιώθηκε. Αλλά η δική του περίπτωση ήταν εύκολη: όλα είχαν να κάνουν με τις αντοχές του παίκτη – η κλάση του δεν συζητιέται.</p> <p><img src="https://i1.prth.gr/images/1168x656/2/jpg/files/2026-05-11/nikolits_iliopoulos.jpg" alt="https://i1.prth.gr/images/1168x656/2/jpg/files/2026-05-11/nikolits_iliopoulos.jpg" /></p> <p>Πιο δύσκολο για τον Νίκολιτς ήταν να φτιάξει μια ομάδα με εννέα – δέκα βασικούς και όλους τους υπόλοιπους παίκτες να περιμένουν την ευκαιρία τους. Το ότι το κατάφερε πείθοντας πάρα πολλούς να περιμένουν την ευκαιρία τους χωρίς την παραμικρή γκρίνια μαρτυρά πόσο έξυπνος άνθρωπος είναι. Από εκεί κι έπειτα και μόνο η προσθήκη του Βάργκα τον Ιανουάριο δείχνει πως πιστεύει πως το ελληνικό πρωτάθλημα το κερδίζεις όταν σκοράρεις. Όλα τα άλλα είναι «να ‘χαμε να λέγαμε».        </p> <p>Τα είπε όταν ήρθε</p> <p>Ο Νίκολιτς μας είχε πει τα πάντα μόλις ήρθε. Όταν στην συνέντευξη Τύπου της παρουσίασής του ρωτήθηκε για το ποδόσφαιρο που του αρέσει είπε πως στο ποδόσφαιρο όλα είναι σημαντικά, αλλά το πιο σημαντικό κι αυτό που του αρέσει πιο πολύ είναι να κερδίζει. «Αγαπάω το ποδόσφαιρο αλλά κυρίως αγαπάω τα αποτελέσματα. Θέλω το καλύτερο με βάση αυτά που έχω στη διάθεσή μου. Πρέπει να (…) δώσουμε έμφαση στις λεπτομέρειες. Πιστεύω στο δυναμικό και κάθετο ποδόσφαιρο, αλλά δεν έχω αντίρρηση και στο να έχουμε την κατοχή της μπάλας. (…) Όλα τα στοιχεία είναι σημαντικά. Το build up, η πίεση ψηλά, οι στατικές φάσεις. Αν δεν είσαι οργανωμένος σε όλα, τότε έχεις πρόβλημα» είχε πει τότε. «Εγώ ότι έκανα το έκανα με δουλειά και αυτό ήρθα να κάνω εδώ» είχε τονίσει. Κι αυτό έδειξε εδώ. Δουλειά. Και μυαλό πολύ.</p>Tue, 12 May 2026 10:07:19 GMThttps://www.karpetshow.gr:443/blog/to-paignidi-me-paignidi-toy-marko-nikolitshttps://www.karpetshow.gr:443/blog/otan-epiase-doyleia-o-nikolits<p>Η ΑΕΚ πανηγυρίζει το 14^ο πρωτάθλημα της ιστορίας της. Εφτασε στην κατάκτησή του δίκαια δυο αγωνιστικές πριν το τέλος των play off στα οποία έκανε πολλά παραπάνω από αυτά που πολλοί υπολόγιζαν. Στις τέσσερις αγωνιστικές τους έχει τρεις νίκες και μια ισοπαλία κι αυτά τα αποτελέσματα αποτελούν το μικρό καθοριστικό σερί που της έδωσε τον τίτλο: ένα τέτοιο σερί ο ΠΑΟΚ και ο Ολυμπιακός που στις τέσσερις αντίστοιχες αγωνιστικές έχουν μόνο μια νίκη δεν μπόρεσαν  ούτε να το ονειρευτούν. Χθες η ΑΕΚ, για να τελειώνει, ήθελε να μην υπάρχει νικητής στο Καραϊσκάκη στο ματς του ΠΑΟΚ με τον Ολυμπιακό και νικητής δεν υπήρξε. Κυρίως όμως ήθελε να κερδίσει τον ΠΑΟ. Και το πήρε με τα εφετινά όπλα της: την πίστη της, τον μεγάλο πάγκο της και την ευστροφία του Μάρκο Νίκολιτς. Ο Νίκολιτς έβαλε την σφραγίδα του ακόμα και στο ματς – κλειδί, αυτό στο οποίο η ΑΕΚ παίρνοντας την νίκη κατέκτησε και μαθηματικά το πρωτάθλημα. Για την δουλειά του και το πως άλλαξε την ΑΕΚ υπόσχομαι ένα ειδικότερο σημείωμα αύριο. Σήμερα θα περιοριστώ σε μερικές λεπτομέρειες για τα χθεσινά ματς.</p> <p>Μια ώρα δεν έφτανε</p> <p>Για 65 ολόκληρα λεπτά, μέχρι δηλαδή ο Τετέι να κάνει το 0-1 παίρνοντας ένα ριμπάουντ μετά από σουτ του Τσέριν στο δοκάρι του Στρακόσια, ο ΠΑΟ ήταν αρκετά ανταγωνιστικός απέναντι στην ΑΕΚ: αρκούσε που ήταν αρκετά καλύτερος από ότι ήταν μια εβδομάδα πριν στη Λεωφόρο – δεν είναι παράξενο αφού αυτή την φορά δεν έμεινε με παίκτη λιγότερο από νωρίς. Εμοιαζε επίσης να αγωνίζεται με μια ενδεκάδα πιο πρέπουσα για την περίσταση. Η απουσία του Ινγκασόν και του Πελίστρι υποχρέωσαν τον Μπενίτεθ να αλλάξει την εντεκάδα του Παναθηναϊκού ίσως περισσότερο απ’ όσα σκόπευε: όχι ότι έχει κάποιο πρόβλημα με το να κάνει αλλαγές. Βρέθηκε βασικός ο Παντελίδης που έχει να αγωνιστεί κάμποσο καιρό, ο Τσέριν και ο Κοντούρης αποδείχτηκαν χρήσιμοι ως κόφτες, αλλά η μεγάλη διαφορά ήταν ότι ο Παναθηναϊκός παίζοντας με τέσσερις στην άμυνα μετά από μήνες έδειχνε να έχει παραπάνω παίκτες στην μεσαία γραμμή, πράγμα που σήμαινε ότι μπορούσε να κάνει και λίγο καλύτερη κυκλοφορία της μπάλας.</p> <p><img src="https://www.athletiko.gr/portal-img/art_f/32/6965075.jpg?crop=2048,1103,0,0" alt="https://www.athletiko.gr/portal-img/art_f/32/6965075.jpg?crop=2048,1103,0,0" /></p> <p>Η φάση που ο Τετέι ανοίγει στο σκορ στο 61΄, παίρνοντας το ριμπάουντ μετά από ένα καταπληκτικό σουτ του Τσέριν στο δοκάρι είναι ενδεικτική: η αντεπίθεση είναι οργανωμένη όσο ποτέ. Ο Παναθηναϊκός είχε ένα καλούτσικο διάστημα γιατί ο Τετέι έτρεχε την άμυνα της ΑΕΚ, (ο Μουκουντί και ο Ρέλβας χρεώθηκαν νωρίς με κίτρινες κάρτες) ο Αντίνο είχε χώρους και η κάλυψη της άμυνας από Κοντούρη και Τσέριν ήταν η καλύτερη δυνατή, αν και δεν έλειπαν ευκαιρίες και από την ΑΕΚ, που είδε ένα γκολ του Βάργκα στο 44΄να ακυρώνεται για οφσάιντ στο όριο. Αλλά όταν ο Τετέι άνοιξε το σκορ ο Νίκολιτς έπιασε δουλειά.</p> <p>Πελαγώνοντας τον Τουμπά</p> <p>Ο Νίκολιτς ήθελε από την ΑΕΚ το παιγνίδι που αυτή έκανε πρόσφατα κόντρα στον ΠΑΟΚ τον οποίο και είχε κερδίσει θεαματικά και εύκολα. Δεν ήθελε μεγάλα επιθετικά ρίσκα αν και έβαλε τον μάλλον ανέτοιμο όπως φάνηκε Γιόβιτς δίπλα στον Βάργκα. Κράτησε τους υπόλοιπους που παίζουν στα χαφ βασικούς (Πινέδα, Μάριν, Περέιρα, Κοϊτα) και φυσικά δεν πείραξε την άμυνα. Αλλά η επιλογή αυτή δεν αποδείχτηκε η κατάλληλη. Ο Παναθηναϊκός δεν μπήκε στη Νέα Φιλαδέλφεια για να αναλάβει την πρωτοβουλία όπως ο ΠΑΟΚ: χτυπούσε στις αντεπιθέσεις και με μια τέτοια προηγήθηκε. Η ΑΕΚ ήταν υποχρεωμένη να παίξει πιο πολύ κι ο Νίκολιτς το κατάλαβε μετά το 0-1. Αντικατέστησε τον Περέιρα με τον Ζίνι αρχικά κι αργότερα φρέσκαρε την μεσαία γραμμή και την επίθεση με τους Μάνταλο αντί του Μάριν και τον Ζοάο Μάριο αντί του Κοϊτά. Ο τρόπος χρησιμοποίησης του Ζίνι έκανε την διαφορά: τον έβαλε κοντά στους Γιόβιτς – Βάργκα ώστε να έχουν τα στόπερ του ΠΑΟ ένα μπελά παραπάνω. Ο Καλάμπρια ή ο Κυριακόπουλος θα πρεπε να κλείσουν πιο πολύ αλλά δεν το έκαναν και το αποτέλεσμα ήταν ο Τουμπά κυρίως να πελαγώσει!</p> <p>Ο Ζίνι ισοφάρισε στο 73΄με ένα καταπληκτικό σουτ και πανικόβαλε την άμυνα του ΠΑΟ καθώς είχε και δοκάρι. Ο Νίκολιτς βλέποντας την κούραση των μέσων του ΠΑΟ έβαλε πίσω από την τριάδα των κυνηγών και τους Μάνταλο και Ζοάο Μάριο κι ο τελευταίος βρήκε το γκολ της ανατροπής στις καθυστερήσεις κι αφού η ΑΕΚ βάζοντας συνεχώς την μπάλα στην περιοχή του πολύ καλού Λαφόν είχε πνίξει τον ΠΑΟ κι είχε ευκαιρίες με τον Γιόβιτς, τον Ρότα, τον Ρέλβας. Ο ΠΑΟ χάθηκε στο τέλος γιατί ο Μπενίτεθ πήρε κι αυτός ρίσκα με τους Τζούρισιτς, Παντοβιτς, Γιάγκουσιτς και Ζαρουρί που μπήκαν αντί των Τετέι, Παντελίδη, Ταμπόρδα και Αντίνο. Αυτούς που μπήκαν δεν τους κατάλαβε κανείς. Ενώ οι αλλαγές του Νίκολιτς έδωσαν μια νίκη που σημαίνει ένα πρωτάθλημα.</p> <p><img src="https://www.gazzetta.gr/sites/default/files/styles/amp_1200x675_16_9/public/2026-05/aek_-_panathinaikos_6.jpg?itok=oapURQ6Q" alt="https://www.gazzetta.gr/sites/default/files/styles/amp_1200x675_16_9/public/2026-05/aek_-_panathinaikos_6.jpg?itok=oapURQ6Q" /></p> <p>Ο Μπενίτεθ δεν έπαιξε για να κρατήσει την ισοπαλία, αλλά για να πάρει το ματς. Την ιδέα ότι φορτώνοντας την επίθεση μπορείς να βοηθήσει την άμυνα την είχε κι ο Αρτέτα στο ματς της Αρσεναλ με την Ατλέτικο Μαδρίτης. Αλλά στην περίπτωση του ΠΑΟ αποδείχτηκε αυτοκαταστροφική: μετά τις αλλαγές του Μπενίτεθ ο ΠΑΟ αδυνατώντας να κόψει κατάρρευσε προσπαθώντας να παίξει άμυνα με παίκτες που δεν μπορούν να το κάνουν. Και η ΑΕΚ που κλείνει πολύ καλά συνήθως τα παιγνίδια της πήρε την νίκη στις καθυστερήσεις και με ανατροπή. Το πρωτάθλημα το παίρνει γιατί έκανε και ανατροπές (που ο Ολυμπιακός δεν κάνει ποτέ) και γιατί βρίσκει όλη την σεζόν γκολ στο τέλος – γκολ που από τον ΠΑΟΚ πχ δεν θυμάμαι. Αυτός στην Λάρισα και στον Βόλο στο τέλος γκολ δέχτηκε. Και είναι αυτοί οι βαθμοί που τον έστειλαν εκτός διεκδίκησης πρωταθλήματος.             </p> <p>Καλύτερος αλλά με μοιραίο ΕλΚαμπί  </p> <p>Το γνωρίζαμε όλοι ότι από την στιγμή που η ΑΕΚ κέρδιζε το ματς με τον ΠΑΟ, πρωτάθλημα θα υπήρχε αν στο παιγνίδι του Ολυμπιακού με τον ΠΑΟΚ υπήρχε και νικητής. Το ήξεραν και οι δυο αντίπαλο στο Καραϊσκάκη, αλλά έμειναν στην ισοπαλία. Αυτό από μόνο αρκεί στον επίλογο του πρωταθλήματος για να καταλάβει κανείς πόσο κακό πρωτάθλημα έκαναν και οι δυο: δεν βρήκαν ούτε χθες μια νίκη που θα τους έδινε μια τελευταία ελπίδα. Ο Ολυμπιακός την ήθελε πιο πολύ και ήταν καλύτερος. Ο Μεντιλίμπαρ συνεχίζοντας να δείχνει βασικά εμπιστοσύνη στα παιδιά του ξεκίνησε αυτή την φορά τον Ποντένσε (αλλά τον έχασε γρήγορα γιατί αυτός χτύπησε στο κεφάλι και ζαλίστηκε) αλλά και τον Μπρούνο που τα πήγε καλά στον Ζίφκοβιτς. Ωστόσο η επίθεση του Ολυμπιακού, αν και λειτουργήσει καλύτερα από άλλες φορές δεν βρήκε τα γκολ που έπρεπε γιατί ο ΕλΚαμπί έχασε τέσσερις μεγάλες ευκαιρίες, κυρίως με κακές επιλογές: δυο φορές τον νίκησε ο Παβλένκα αλλά υπήρξε και μια φάση που δεν θέλησε να πασάρει στον αμαρκάριστο Ζέλσον δείχνοντας τον εγωισμό του σκόρερ που τον διακρίνει. Βγήκε από το ματς κατάκοπος και με πολλά νεύρα κι από όλα τα παράξενα που έχουν γίνει φέτος στον Ολυμπιακό είναι να απορείς πως με δεδομένο ότι ο ΕλΚαμπί θα αγωνιζόταν στο Κύπελλο Εθνών Αφρικής δόθηκε δανεικός τον Ιανουάριο ο Γιάρεμτσουκ που πέρυσι στο φινάλε του πρωταθλήματος έκανε την διαφορά.   </p> <p><img src="https://www.gazzetta.gr/sites/default/files/styles/article_main_image/public/2026-05/paok_oly_8.jpg?itok=7OQ_pMs4" alt="https://www.gazzetta.gr/sites/default/files/styles/article_main_image/public/2026-05/paok_oly_8.jpg?itok=7OQ_pMs4" /></p> <p>Όταν ο Ροντινέι έκανε με κεφαλιά το 1-0 μετά από σέντρα του Εσε ο Ολυμπιακός βρέθηκε μόλις 3 πόντους πίσω από την ΑΕΚ που έχανε από τον ΠΑΟ. Αλλά δεν είχε την δύναμη ούτε να κρατήσει αυτό το γκολ: ο Κωνστανέλιας, ο μόνος από τους επιθετικούς του ΠΑΟΚ που έδειξε ζωντάνια βρήκε την ισοφάριση με ένα καταπληκτικό τελείωμα κι αφού προηγουμένως ο Κοστίνια δεν κόντραρε τον Τάισον για να σταματήσει μια φάση που φαινόταν από το ξεκίνημά της επικίνδυνη. Ο Λουτσέσκου τελείωσε το ματς έχοντας πολύ κυνικά στο μυαλό του την κατάκτηση της δεύτερης θέσης. Του την ζήτησε ο Ιβάν Σαββίδης μετά την απώλεια του κυπέλλου Ελλάδος. Δίνει εισιτήριο για τα προκριματικά του Τσάμπιονς λιγκ αλλά δεν ήταν αυτή ο στόχος την χρονιά των εκατό του χρόνων. Από την άλλη πρέπει να σωθεί ό,τι σώζεται: κι ο Ολυμπιακός αν καταφέρει και βγει δεύτερος – μου μοιάζει δύσκολο – θα είναι μάλλον ανακουφισμένος.                                   </p> <p>Αστέρας για σωτηρία</p> <p>Η τελευταία εκκρεμότητα που έχει απομείνει στο πρωτάθλημα είναι τα play out. Aυτή την αγωνιστική σώθηκε και ο Παναιτωλικός με την νίκη στο Περιστέρι, εκτροχιάστηκε ο Πανσερραϊκός που έχασε από την αδιάφορη Κηφισιά και είναι ευχαριστημένος ο Αστέρας για το βαθμό που πήρε στην Λάρισα. Αν κερδίσει τον Πανσερραϊκό την επόμενη αγωνιστική φτάνει μισό βήμα από την σωτηρία…       </p>Mon, 11 May 2026 10:12:42 GMThttps://www.karpetshow.gr:443/blog/otan-epiase-doyleia-o-nikolitshttps://www.karpetshow.gr:443/blog/agios-maikl<p>To κάπως μακρινό πλέον 2009 ο Αγγλος κινηματογραφικός παραγωγός Γκράχαμ Κίνγκ είχε μια ενδιαφέρουσα ιδέα: να γυριστεί μια ταινία για το βρετανικό συγκρότημα των Queen και τον αρχηγό τους Φρέντι Μέρκιουρι. Τα γυρίσματα άρχισαν στα τέλη του 2010, με τον Σάσα Μπάιρον Κοέν να υποδύεται τον Μέρκιουρι. Προέκυψε μια καταστροφή. Οι παραγωγοί έβλεπαν στον Κοέν τον κωμικό που μας είχε δώσει τον Μπόρατ, ο ίδιος ο ηθοποιός ήθελε να κάνει στροφή στην καριέρα του για να παίξει ένα ρόλο αληθινά δραματικό: δεν υπήρξε δυνατότητα ούτε κατανόησης, ούτε συνεργασίας. Το 2014 η ταινία φαινόταν αδύνατο να γυριστεί, μέχρι που ο εμφανίστηκε για να πάρει το ρόλο του πρωταγωνιστή ο Ρέμι Μάλεκ – ανερχόμενος και έτοιμος να αρπάξει την ευκαιρία. Αλλά και πάλι η ταινία έμοιαζε καταραμένη. Ανέλαβε την σκηνοθεσία της ο Μπράιαν Σίνγκερ, που προσλήφθηκε τον Νοέμβριο του 2016. Απομακρύνθηκε τον Δεκέμβριο του 2017 λόγω συχνών συγκρούσεων με τους παραγωγούς – μεταξύ των οποίων ήταν και τα εν ζωή μέλη του ιστορικού συγκροτήματος. Ανέλαβε να την ολοκληρώσει ο Ντέξτερ Φλέτσερ, ο οποίος ήταν η αρχική επιλογή. Και με αυτόν υπήρξαν διαφωνίες. Ο Σίνγκερ επέστρεψε τα μισά του 2019 κι  Φλέτσερ έμεινε ως εκτελεστικός παραγωγός. Τα γυρίσματα ολοκληρώθηκαν τον Ιανουάριο του 2018. Το Bohemian Rhapsody, όπως η ταινία βαφτίστηκε, έκανε πρεμιέρα σε μια ειδική προβολή στο Στάδιο Γουέμπλεϊ στις 23 Οκτωβρίου του 2018. Ελάχιστοι έγραψαν κάτι καλό για αυτή. Οι κριτικοί τόνισαν ότι δεν έχει σκηνοθέτη (!) καθώς άλλος την ξεκίνησε κι άλλος την τελείωσε. Οι γνώστες του συγκροτήματος δημοσιογράφοι επεσήμαναν δεκάδες ανακρίβειες. Το φινάλε της ταινίας έμοιαζε αμήχανο καθώς όλα ολοκληρώνονται με μια συναυλία του συγκροτήματος κι ενώ ο Μέρκιουρι είναι ήδη άρρωστος.  Ωστόσο η επιτυχία στο box office υπήρξε μοναδική γιατί κάτι ωραίο σε αυτή υπήρχε: τουλάχιστον στα μάτια των φανς. Οι εισπράξεις έφτασαν περίπου το 1 δισεκατομμύριο δολάρια παγκοσμίως, ενώ ο προϋπολογισμό παραγωγής δεν ξεπέρασε τα 55 εκατομμύρια δολάρια!</p> <p> <img src="https://www.huffingtonpost.gr/wp-content/uploads/2026/04/001_MKT_001_CIN_v0063_CNPT1002R-2048x1366.jpg" alt="https://www.huffingtonpost.gr/wp-content/uploads/2026/04/001_MKT_001_CIN_v0063_CNPT1002R-2048x1366.jpg" width="1419" height="947" class="shrinkToFit" /></p> <p>Αυτό και μόνο έγινε σοβαρός λόγος για να γίνουν αμέσως μετά οκτώ ταινίες με ήρωες παγκόσμιους σταρ της μουσικής: είδαμε μια ωραία ταινία για τον Ελβις, και λιγότερο καλές, αλλά πάντα προσοδοφόρες, ταινίες για τον Ντίλαν, τον Σπρίγκστιν, την Έιμι Γουάινχαουζ, τον Μπομπ Μάρλεϊ. Η τάση είχε μια γενικότερη επίπτωση στην Ευρώπη. Στην Ιταλία έγινε ταινία η ζωή της Τζιάνα Νανίνι, στη Γαλλία η ζωή του Σαρλ Αζναβούρ, στην Ελλάδα έγιναν ουρές για το «Υπάρχω» - την ιστορία του Στέλιου Καζαντζίδη. Και κάπως έτσι φτάσαμε να γίνεται παγκοσμίως χαμός με το «Μάικλ», δηλαδή την κινηματογραφική βιογραφία του Μάικλ Τζάκσον. Που πατάει ακριβώς στο δρόμο που χάραξε το Bohemian Rhapsody: όχι τυχαία καθώς και σε αυτό παραγωγός είναι ο πανέξυπνος Γκράχαμ Κίνγκ.</p> <p>Οι ομοιότητες στο κατασκευαστικό αποτέλεσμα είναι πολλές. Και στις δυο ταινίες υπάρχει ένας πρωταγωνιστής που μοιάζει εμφανισιακά πάρα πολύ με τον ήρωα την ιστορία του οποίου παρακολουθούμε. Και οι δυο ταινίες ολοκληρώνονται με τον ήρωα να δίνει μια συναυλία. Και στις δυο περιπτώσεις όλα όσα βλέπουμε έχουν λάβει την έγκριση κάποιων εμπλεκόμενων στην παραγωγή supervisor που έχουν προσωπικούς λόγους για το τελικό αποτέλεσμα: στην μια περίπτωση είναι οι Queen, στην άλλη ο πανίσχυρος οργανισμός διαχείρισης της κληρονομιάς του Τζάκσον. Και στις δυο ταινίες δεν υπάρχει αναφορά σε μερικές ζόρικες ιστορίες που ο ήρωας μας πρωταγωνιστεί: το «Μάικλ» είναι η απόλυτη αγιογραφία – το Bohemian Rhapsody αφήνει να φανούν τουλάχιστον και μερικές από τις σκιώδεις πλευρές του Μέρκιουρι. Αλλά και στις δύο ταινίες το κοινό που πάει στα σινεμά πάει γιατί ξέρει πως θα δει τον ήρωα που θα ήθελε να δει: όχι ένα πραγματικό άνθρωπο (με τις μεγάλες του αρετές και τα ελαττώματα του) αλλά το είδωλό του. Διασκεδάζει με τα τραγούδια του, παρακολουθεί και χαίρεται την πορεία του προς την καταξίωση, θυμάται γιατί τον αγάπησε, ενθουσιάζεται κυρίως με την μουσική και τα τραγούδια. Είναι εντυπωσιακό αλλά το ίδιο ακριβώς συμβαίνει και στο «Υπάρχω», το δικό μας. Που κι αυτό σταματά ακριβώς την στιγμή που πρέπει να ασχοληθεί με κάποιες πτυχές της προσωπικής ιστορίας του Καζαντζίδη που δεν είναι και οι πιο γοητευτικές. Αλλά ελάχιστους από αυτούς που έτρεξαν στα σινεμά αυτό τους ενόχλησε: ίσα ίσα.</p> <p> <img src="https://www.kathimerini.gr/wp-content/uploads/2025/11/michael.jpg?v=1762517403" alt="https://www.kathimerini.gr/wp-content/uploads/2025/11/michael.jpg?v=1762517403" width="1420" height="947" class="shrinkToFit" /></p> <p>Ομολογώ πως παρακολουθώ το πράγμα με ενδιαφέρον εστιάζοντας κυρίως στην αποδοχή που έχουν οι ταινίες αυτές από το κοινό. Έχουν πάρει μέτριες κριτικές, ξεχνιούνται μάλλον γρήγορα, δεν διακρίνονται για την δραματουργική τους βαρύτητα. Αλλά αρέσουν σε αυτούς που τρέχουν να τις δουν: κατά κάποιο τρόπο το μεγαλύτερο μέρος του κοινού τους ξέρει τι θα δει (και πως θα νιώσει) πριν τις ταινίες τις παρακολουθήσει. Ακόμα και στην Ελλάδα στην επίσημη πρεμιέρα της ταινίας «Μάικλ» εμφανίστηκαν άνθρωποι ντυμένοι όπως ο Μάικλ Τζάκσον, ενώ την ώρα που ακούγονται τα τραγούδια δεν λείπουν ρυθμικά χειροκροτήματα. Μου λένε ότι σε μερικά σινεμά ο κόσμος χορεύει κιόλας: δεν το αποκλείω. Το βέβαιο είναι ότι όποιος πάει να δει την ταινία δεν θέλει να δει ούτε αν ο Μάικλ Τζάκσον ήταν παιδόφιλος, ούτε αν κατηγορήθηκε άδικα: δεν θέλει να δει ούτε την δίκη του, ούτε την καταδίκη του – αλλωστε τίποτα από τα δύο δεν υπήρξε στη ζωή πέρα από φρικτές υποψίες. Τι θέλει να δει; Θέλει να δει τον δικό του Μάικλ: αυτόν που τον έκανε να χορεύει, να στήνεται στο MTV για να δει το βίντεο του Μπίλι Τζιν, αυτόν που κατάφερε να μαζέψει ένα βράδυ όλους τους μεγάλες Αμερικάνους αστέρες της εποχής για να ηχογραφήσουν μαζί του το «USA for Africa» - κι ας μην υπάρχει καν αυτό στην ταινία.</p> <p> <img src="https://cdn.ethnos.gr/imgHandler/875/ad4ae7b9-6425-41cd-b5b3-97cc8888316d.jpg" alt="https://cdn.ethnos.gr/imgHandler/875/ad4ae7b9-6425-41cd-b5b3-97cc8888316d.jpg" /></p> <p>Το σινεμά μας έκανε να το αγαπήσουμε γιατί μας διηγήθηκε με τον τρόπο καταπληκτικές ιστορίες. Σήμερα έχουμε φτάσει μαζί του σε μια άλλου είδους σχέση: πάμε στα αίθουσες για να δούμε ιστορίες πραγματικών ειδώλων, όπως εμείς θα θέλαμε να είναι. Οι παραγωγοί, οι σκηνοθέτες, οι ηθοποιοί δουλεύουν με σκοπό να ικανοποιήσουν το δικό μας γούστο – εννοώ το γούστο των φανατικών οπαδών του ειδώλου που συμβαίνει να είναι πάρα πάρα πολλοί. Μάλιστα και η εμπορική επιτυχία αυτών των ταινιών εξαρτάται κυρίως από το πόσους οπαδούς έχει αυτός που αγιογραφείται, αλλά και από το πόσο αγιογραφείται. Ο Ντίλαν δεν έχει πάρα πολλούς πιστούς που να περιμένουν ένα άγιο. Ο Σπρίγκστιν δεν χρειάζεται αγιοποίηση. Ο Μπομ Μάρλεϊ δεν μπορεί να πουλήσει ως άγιος. Ο Πρίσλεϊ έχει αγιοποιηθεί χρόνια πριν γίνει η ταινία του. Ο Μάικλ έχει εκατομμύρια πιστούς. Που τρέχουν να χορέψουν στα σινεμά με την αγιοποίηση του. Ωραίο είναι. Αλλά δεν είναι πολύ σινεμά. Είναι κάτι άλλο.   </p> <p>(Βημαγκαζίνο, Μάιος τιου 2026)                 </p>Sun, 10 May 2026 09:38:45 GMThttps://www.karpetshow.gr:443/blog/agios-maiklhttps://www.karpetshow.gr:443/blog/to-karo-mprosta-apo-to-alogo<p>Μια εβδομάδα πριν στο τέλος του δεύτερου ματς του ΠΑΟ με την Βαλένθια όταν ο Χέις Ντέιβις έχει πετύχει το σουτ της νίκης και οι Πράσινοι προηγούνται πλέον με 2-0 η σειρά έχει τελειώσει. Η Βαλένθια έχει χάσει δυο ματς στις λεπτομέρειες, αλλά στην έδρα της. Τα έχει χάσει με διαφορετικό τρόπο κι αυτό από μόνο του δείχνει πως δεν έχει άλλα όπλα να χρησιμοποιήσει. Αλλά πέρα από νίκες και ήττες υπάρχουν κι άλλα πολλά. Τα αγωνιστικά δεδομένα. Η προετοιμασία των ματς. Οι δυνατότητες. Και βέβαια η πίστη.</p> <p>Τα αγωνιστικά δεδομένα έλεγαν ότι η Βαλένθια δεν έχει παίξει χειρότερα σε κανένα από τα δυο ματς που είχε χάσει από τον ΠΑΟ, απλά ο Παναθηναϊκός κέρδισε γιατί έχει κάποιους παίκτες περισσότερο έμπειρους και σίγουρα καλύτερους γνώστες της διοργάνωσης. Η προετοιμασία των ματς της Αθήνας δεν ήταν απλή υπόθεση κυρίως γιατί ο ΠΑΟ αντί να ασχοληθεί με το μπάσκετ είχε ήδη αρχίσει να ασχολείται με άλλα πολλά – τις τιμωρίες του Δημήτρη Γιαννακόπουλου πχ ή το πως θα δείξει στους σχετικά άπειρους Ισπανούς τι σημαίνει έδρα κτλ. Κι όσο για τις δυνατότητες η ίδια η τελική βαθμολογία της κανονικής περιόδου έλεγε ότι η ομάδα του Μαρτίνεθ έχει μια καλύτερη σεζόν από τον ΠΑΟ. Κι ότι θα αρκούσε μια νίκη για να βρει την πίστη της. Ο ΠΑΟ έχει μπλέξει πολύ άσχημα όχι γιατί έχασε το τέταρτο ματς αλλά γιατί έχασε το τρίτο.</p> <p><img src="https://i1.prth.gr/images/1168x656/jpg/files/2026-05-08/pao_valencia_teliko_mk.jpg" alt="https://i1.prth.gr/images/1168x656/jpg/files/2026-05-08/pao_valencia_teliko_mk.jpg" /></p> <p>Στην διάρκεια μιας σεζόν υπάρχουν κάποια ματς που μια ομάδα απαγορεύεται να χάσει. Όχι γιατί δίνουν εισιτήρια πρόκρισης αλλά γιατί για αυτόν που τα κερδίζει γίνονται μπούσουλας. Θυμίζουν στον νικητή τι πρέπει να κάνει, σβήνουν τα άσχημα προηγούμενα, δίνουν πίστη. Αυτό ήταν το τρίτο ματς της σειράς στο οποίο φάνηκαν όλες οι αρετές της Βαλένθια κι όλα τα προβλήματα που ο ΠΑΟ κουβαλάει στην σεζόν του. Και που έγιναν πολύ μεγαλύτερα μετά την απουσία του Κώστα Σλούκα δηλαδή του μόνου που μπορεί να σετάρει την επίθεση του ΠΑΟ βάζοντας λίγη τάξη στο χάος. Χωρίς αυτόν ο ΠΑΟ πρέπει να κερδίσει την Βαλένθια βάζοντας την αυτή στη θέση να τον κυνηγήσει. Επειδή μιλάμε για ομάδα που τρέχει αυτό γίνεται όλο και πιο δύσκολο.</p> <p>Το πρόβλημα ήταν το τρίτο ματς</p> <p>Στο τρίτο ματς η Βαλένθια ήταν κυρίαρχη στο ΟΑΚΑ. Αν η διαφορά μαζεύτηκε από τον ΠΑΟ στο τέλος αυτό συνέβη γιατί οι άπειροι παίκτες του Μαρτίνεθ κόλλησαν για 5 λεπτά: χωρίς τον προπονητή τους στον πάγκο δεν υπήρχε καθοδήγηση. Αλλά τα 5 λεπτά δεν ακυρώνουν τα προηγούμενα 35 λεπτά – αρκεί αυτό να θες να το δεις. Ο ΠΑΟ που κινείται πολύ με αναγνώσεις και συμπεράσματα (κι όχι με την ανάλυση των δεδομένων) αντί να προβληματιστεί για τα 35 λεπτά της Βαλένθια στο ΟΑΚΑ στο τρίτο ματς, στάθηκε στα 5 τελευταία που ήταν τάχα μου η απόδειξη πως η Βαλένθια είναι μια ομάδα που δεν μπορεί να κερδίσει ακόμα κι ένα ματς τελειωμένο. Από την αρχή της σεζόν άλλωστε ο ΠΑΟ πορεύεται με συνθήματα και υποχρεώσεις: η φανέλα του είναι βαριά, έχει ραντεβού με ένα θρίαμβο στο ΟΑΚΑ στο Final 4, όλοι φοβούνται τους παίκτες του, τον πρόεδρό του κτλ. Αλλά αυτά είναι οπαδίστικα κηρύγματα που μικρή σχέση έχουν με το μπάσκετ. Ο ΠΑΟ τα άφησε στην άκρη πηγαίνοντας στην Ισπανία για να κάνει ένα ματς επιβίωσης, να βρει αυτή την απαραίτητη νίκη που θα τον κρατούσε ζωντανό. Επειδή έχει αρετές βρήκε δυο. Και όταν τις βρήκε επέστρεψε στην γνωστή του κατάσταση: τα γύρω γύρω έγιναν πάλι σημαντικότερα από το μπάσκετ. Στα δυο ματς με την Βαλένθια προετοιμάστηκε με την σιγουριά ότι εύκολα ή δύσκολα θα κερδίσει. Ενώ οι νίκες του στην Ισπανία φώναζαν πως αν δεν ξεπεράσει τον εαυτό του (και δεν κάνει ειδικά στην άμυνα πολλά από όσα δεν έκανε στην χρονιά) θα μπλέξει άσχημα.  </p> <p><img src="https://images.eurohoops.net/2026/05/1c539068-montero-pao-valencia-game-4-1.jpg" alt="https://images.eurohoops.net/2026/05/1c539068-montero-pao-valencia-game-4-1.jpg" /></p> <p>Ο εξωγήινος Μοντέρο          </p> <p>Η Βαλένθια σε δυο ματς έκανε στο ΟΑΚΑ το κομμάτι της. Ειδικά στο χθεσινό ματς ο Μοντέρο πήρε την μπάλα και θύμισε γιατί η Ευρωλίγκα παραμένει διοργάνωση στην οποία την διαφορά κάνουν οι περιφερειακοί παίκτες. Ο Δομινικανός έμεινε πάνω από 30 λεπτά στο παρκέ και έκανε μαγικά: είναι 22 χρονών και μοιάζει με βετεράνο που έχει παίξει πέντε τελικούς τουλάχιστον. Αυτό διευκολύνθηκε και από το γεγονός ότι ο ΠΑΟ δεν μοιάζει να έχει αυτή την στιγμή παίκτη ικανό να τον περιορίσει στο ένας εναντίον ενός. Ο Σορτς έπαιξε μόλις 3 λεπτά, ο Γκραντ είχε την γνωστή μεγάλη του προσφορά σε πολλούς τομείς (7 ασίστ, 4 κλεψίματα, 2 επιθετικά ριμπάουντ) αλλά δεν μπορεί και να σταματήσει τον κινητήριο μοχλό της Βαλένθια. Ο Μαρτίνεθ κράτησε πολύ στο γήπεδο τον Παντιό (για να υπάρχει κάποιος που να ζορίζει τον Ναν τον οποίο κατά τα άλλα «χτυπούσαν» στην επίθεση) αλλά έδωσε χρόνο συμμετοχής (και σουτ) σε άλλους εννέα παίκτες. Στο τελευταίο δίλεπτο δίνει λύσεις ο Κι, στο ματς υπάρχει πάλι πολύς Τεϊλορ, ο Ντάριους Τόμσον εμφανίζεται και βοηθά στο πιο κρίσιμο κομμάτι του παιγνιδιού όταν δηλαδή ο ΠΑΟ έχει μαζέψει την εις βάρος του διαφορά, αλλά η νίκη της Βαλένθια δεν είναι θέμα παικτών. Πλην του Μοντέρο, που είναι πραγματικά εξωγήινος, όλοι οι υπόλοιποι απλά υπηρετούν το πλάνο. Που υπάρχει και φαίνεται ήδη από την αρχή: η Βαλένθια δείχνει από το ξεκίνημα ότι είναι προετοιμασμένη να παίξει μπάσκετ. Ενώ ο ΠΑΟ σκέφτεται την πρόκριση, το Final 4, τον θρίαμβο που τον περιμένει στο ΟΑΚΑ κι ένα σωρό άλλα ανάλογα με τα οποία πορεύεται εδώ κι ένα χρόνο έχοντας βάλει το κάρο (δηλαδή την τελική επιτυχία), μπροστά από το άλογο που είναι πάντα το μπάσκετ.</p> <p>Η μοναδική συνταγή</p> <p>Ο Αταμάν μου μοιάζει ότι άργησε κι αυτός να καταλάβει το μπλέξιμο. Δεν έκανε δηλώσεις πριν το ματς, ήταν χθες περισσότερο ήρεμος, αλλά βράζει κι αυτός μέσα του γιατί την διοργάνωση την ξέρει. Καταλαβαίνει ότι έχει παρασυρθεί από τον Μαρτίνεθ σε ένα εξ αποστάσεως καυγά που δεν τον συμφέρει, αλλά όταν μέλημα έχει γίνει να μπουν φωτογραφίες του ιδιοκτήτη της ομάδας στην εξέδρα, τι να κάνει κι αυτός; Είναι υποχρεωμένος να μιλάει για άδικες τιμωρίες και άλλα ανάλογα που καμία σχέση δεν έχουν με το παιγνίδι, δηλαδή με την ανάγκη ο ΠΑΟ να παίξει καλύτερα. Στο τέταρτο ματς είδε την ομάδα του να έχει μια καλή αντίδραση μετά το τρίτο σερί της κακό της ξεκίνημα, έψαξε τον πάγκο του ρίχνοντας στο ματς και τον Τολιόπουλο, αλλά όλα κρίθηκαν από το πόσο άσχημα ο ΠΑΟ σούταρε: με 7/30 τρίποντα είναι απίθανο να κερδίσεις ένα ματς που θα πάει στους 90 πόντους έστω κι αν έχεις πάρει 40 ριμπάουντ.</p> <p><img src="https://www.skai.gr/sites/default/files/styles/style_800x600/public/2026-05/ataman_eurokinisi.jpg.webp?itok=3KGAfP1R" alt="https://www.skai.gr/sites/default/files/styles/style_800x600/public/2026-05/ataman_eurokinisi.jpg.webp?itok=3KGAfP1R" /></p> <p>Εγραφα στην εφημερίδα πριν το ματς προβλέποντας το μπλέξιμο του ΠΑΟ ότι η συνταγή πρόκρισης ήταν μόνο μία: το περσινό πέμπτο ματς με την Εφές. Τότε ο ΠΑΟ είχε υποχρεώσει τους Τούρκους να τον κυνηγάνε και είχε αντέξει στην πίεσή τους – σημείωνα πως αν πάλι χρειάζεται αυτός να γυρίσει το ματς θα έχει πρόβλημα απλά γιατί είναι αδύνατον αυτή τη φορά η Βαλένθια να κολλήσει επιθετικά για 5 λεπτά. Ξαναδείτε τα δυο τελευταία λεπτά του ματς: το γήπεδο «βράζει», ο ΠΑΟ πιέζει, αλλά η Βαλένθια έχει αυτή τη φορά καθαρό μυαλό να χτίσει δυο φάσεις. Αρκεί. Ενώ στον ΠΑΟ δεν αρκεί να παίξουν 35 λεπτά ο Οσμαν και 32 ο Ναν κάνοντας ό,τι θέλουν. Όχι γιατί είναι λάθος, αλλά γιατί είναι προβλέψιμο.</p> <p>Άλλη λύση δεν υπάρχει</p> <p>Ο ΠΑΟ έχει κάποια δίκαια παράπονα από την διαιτησία: μια – δυο φάσεις ή δεν κρίθηκαν ή κρίθηκαν λάθος. Αλλά όταν ο ιδιοκτήτης της ομάδας τσακώνεται με τα ρούχα του κι όταν υπάρχει ένας γενικός φόβος ότι μπορεί να μετατρέψει το Final 4 σε παλκοσένικο για ένα προσωπικό σόου είναι δύσκολο να περιμένεις οι αμφιβολίες των διαιτητών να δίνονται υπέρ σου. Δεν μπορείς να περιμένεις τίποτα: πρέπει να παίξεις καλά. Ο ΠΑΟ θα πάει στην Βαλένθια με αυτή την βεβαιότητα πλέον. Αλλά να ποτέ ομάδα δεν έχει προκριθεί από διαδικασία play off με τρεις νίκες εκτός έδρας κάποιος λόγος θα υπάρχει. Και για τον ΠΑΟ αυτό το προηγούμενο μοιάζει καλό. Γιατί από μόνο του φωνάζει πως θα χρειαστεί για να τα καταφέρει να παίξει μπάσκετ. Δεν είναι απλό, αλλά άλλη λύση δεν υπάρχει.      </p>Sat, 09 May 2026 09:35:58 GMThttps://www.karpetshow.gr:443/blog/to-karo-mprosta-apo-to-alogohttps://www.karpetshow.gr:443/blog/kykloi-anoigoyn-kai-kykloi-kleinoyn<p>Οι ημιτελικοί του Τσάμπιονς λιγκ είχαν δυο μεγάλους νικητές, τον Αρτέτα και τον Λουίς Ενρίκε, και δυο μεγάλους χαμένους, τον Σιμεόνε και τον Κομπανί. Για τους δυο πρώτους θα έχουμε να πούμε πολλά προσεχώς: ο τελικός της διοργάνωσης στην Βουδαπέστη θα μας δώσει αφορμές – ο Αρτέτα μέχρι τότε έχει να κατακτήσει κι ένα ιστορικό πρωτάθλημα με την Αρσεναλ στην Αγγλία. Για τους ηττημένους στους ημιτελικούς μπορούμε να πούμε κάτι σήμερα. Κυρίως γιατί είναι δυο ωραία παραδείγματα ότι στο ποδόσφαιρο δεν υπάρχουν απόλυτες συνταγές.   </p> <p>Η συμβουλή του Πεπ</p> <p>Ανεξάρτητα με το πως η σεζόν ολοκληρώνεται ο Κομπανί είναι από τα πρόσωπα που την χαρακτηρίζουν. Ο Καρλ Χάιντς Ρουμενίγκε παραδέχτηκε πρόσφατα ότι ένας από τους λόγους που η Μπάγερν Μονάχου επέλεξε τον Κομπανί ήταν μια μεγάλη  συζήτησή του με τον Πεπ Γκουαρδιόλα. Ο Καταλανός προπονητής, ο οποίος δεν κέρδισε με την Μπάγερν το Τσάμπιονς λιγκ αλλά άλλαξε τον τρόπο του Ρουμενίγκε να βλέπει το ποδόσφαιρο, είχε τον Κομπανί ως παίκτη στη Σίτυ και τον συμβούλευε σε όλη την προπονητική του καριέρα. Ο Πεπ δεν είχε ποτέ αμφιβολίες για τις ικανότητες του Βέλγου και είπε στον Κάλε ότι έχει την προσωπικότητα που στην Μπάγερν είναι απαραίτητη, αλλά και τον τρόπο για να φτιάξει μια ομάδα ικανή να καταπλήξει. Ο Κομπανί έκανε πολλά και σε σύντομο διάστημα. Το επιθετικό παιγνίδι της Μπάγερν φέτος υπήρξε θεαματικότατο: η Μπάγερν εντυπωσίασε με τον τρόπο που οι τρεις μεσοκυνηγοί της, ο Ντίαζ, ο Γκάμπρι και ο Ολίσε σκόραραν, αλλά και τάιζαν τον Χάρι Κέιν. Στην Γερμανία πολλοί συγκρίναν φέτος κυρίως τον Ντίαζ και τον Ολίσε με δύο άλλα αστέρια μιας παλιάς εξίσου θεαματικής Μπάγερν: τον Ριμπερί και τον Ρόμπεν. Υπήρχαν και ουκ ολίγοι προβληματισμοί, ειδικά μετά τον αποκλεισμό της Ρεάλ για το αν αυτή η Μπάγερν είναι η καλύτερη των τελευταίων είκοσι χρόνων – η έκβαση του Τσάμπιονς λιγκ θα έδινε την απάντηση.</p> <p><img src="https://www.fosonline.gr/media/news/2026/04/29/378340/main/company.jpg" alt="https://www.fosonline.gr/media/news/2026/04/29/378340/main/company.jpg" /></p> <p>Η παλιά Ατλέτικο</p> <p>Και τον Σιμεόνε τον συνοδεύουν πάντα συζητήσεις – για την ακρίβεια η συζήτηση για το ποδόσφαιρο που παίζει η Ατλέτικο του Σιμεόνε είναι συνήθως πιο ενδιαφέρουσα από ματς όπως αυτό της περασμένης Τρίτης που η Ατλέτικο έδωσε με την Αρσεναλ. Την Τρίτη η Ατλέτικο έπρεπε να κερδίσει για να προκριθεί. Είναι αλήθεια πως τα τελευταία χρόνια η Ατλέτικο παίζει επιθετικότερα – στους ημιτελικούς με την Αρσεναλ ξεκίνησαν στην ενδεκάδα της τέσσερις κυνηγοί: ο Αλβαρεζ και ο Γκριεζμάν αλλά και ο Λούκμαν κι ο Σιμεόνε Τζούνιορ. Αλλά όλα αυτά τα χρόνια της μετάλλαξής της προς το επιθετικότερο η Ατλέτικο δεν είχε φτάσει σε ένα ημιτελικό. Αλλά όταν έφτασε στο κρίσιμο ματς η επιθετικότητα πήγε στην άκρη. Την Τρίτη ξαναείδαμε την γνωστή παλιά Ατλέτικο, την ομάδα που ακόμα κι όταν είναι υποχρεωμένη να παίξει για να κερδίσει, αφήνει στην άκρη την υποχρέωση και παίζει για να μην χάσει. Την Τρίτη θεωρητικά κυνηγούσε την νίκη. Στην πραγματικότητα το έκανε χωρίς να πάρει καν ένα λογικό ρίσκο. Ακόμα και στο δεύτερο ημίχρονο και μετά τις αλλαγές του προπονητής της η Ατλέτικο ανέβηκε ελάχιστα. Η μόνη μεγάλη της ευκαιρία, αυτή του Σιμεόνε στο 55΄, προέκυψε από ένα λάθος της άμυνας της Αρσεναλ: το μοναδικό ίσως του Σαλιμπά. Είναι κομμάτι δύσκολο να φτάσεις σε ένα τελικό απλά σπεκουλάροντας και περιμένοντας. Η Αρσεναλ έπαιξε πιο πολύ.   </p> <p>Το μικρό πρόβλημα</p> <p>Και η Μπάγερν απέναντι στην Παρί Σεν Ζερμέν έπαιξε πολύ. Είχε πιο πολλά σουτ στην εστία από το προηγούμενο ματς με τους πρωταθλητές Γαλλίας στο οποίο πέτυχε τέσσερα γκολ και δέχτηκε πέντε. Αλλά ξεκίνησε το ματς έχοντας δεχτεί από τον Ντεμπελέ ένα γκολ πριν καλά καλά καθίσουν όλοι οι οπαδοί της στις εξέδρες κι αυτό πληρώθηκε ακριβά. Και είναι κάτι που φέτος της συμβαίνει πάντα: στην Μπουντεσλίγκα είναι ασταμάτητα τα ματς στα οποία βρίσκεται πίσω στο σκορ και τα οποία γυρίζει. Γιατί συμβαίνει αυτό; Πρακτικά γιατί ξεκινά κάθε ματς ανεβαίνοντας πολύ ψηλά από το πρώτο κιόλας λεπτό: ο Κομπανί δεν θέλει «διάβασμα» του αντιπάλου, ούτε υπομονή στο παιγνίδι αλλά πίεση από την αρχή. Σπανίως ασχολείται και με τον αντίπαλο: τον ενδιαφέρει η κατοχή της μπάλας και το πως το παιγνίδι θα παίζεται στο τελευταίο τρίτο του γηπέδου. Η Μπάγερν του Κομπανί επιτίθεται πάντα με ένα σχηματισμό που μοιάζει με 2-4-4, με τον Κέιν να μαζεύει πάνω του τα στόπερ, τους ακραίους να πατάνε περιοχή και την άμυνα ψηλά. Η υψηλή ​​πίεση που ασκούν όλοι οι παίκτες της ακόμα κι αν βρίσκονται στην περιοχή του αντιπάλου βοηθά ώστε η Μπάγερν να στρατοπεδεύει ψηλά και η ποιοτικότατη επιθετική της τετράδα να στήνει συνεργασίες. Πρέσινγκ και συνεργασίες είναι καταστάσεις επαναλαμβανόμενες. Αλλά πριν αυτά αρχίσουν, ο αντίπαλος έχει πάντα την ευκαιρία να περάσει κάποιες αντεπιθέσεις γιατί όσο κι αν είναι καλή η Μπάγερν πρέπει και οι παίκτες της να ζεσταθούν, να μπουν στο ματς. Η Παρί ήξερε πως πάντα της παίρνει λίγο. Και το εκμεταλλεύτηκε.  </p> <p><img src="https://www.gazzetta.gr/sites/default/files/styles/article_main_image_1200_16_9/public/2024-12/diego_simeone.jpg?itok=0iMS-bIV" alt="https://www.gazzetta.gr/sites/default/files/styles/article_main_image_1200_16_9/public/2024-12/diego_simeone.jpg?itok=0iMS-bIV" /></p> <p>Ο μόνιμος ανταγωνισμός</p> <p>Ο Σιμεόνε είναι προσωπικότητα και οι προσωπικότητες πάντα δίνουν στις ομάδες τους κάτι δικό τους. Η Ατλέτικο έχει πάντα το πάθος που αυτός είχε σαν ποδοσφαιριστής. Νομίζω πως αν έχει λατρέψει την άμυνα, σε σημείο που την θυμάται ακόμα κι όταν όλα δείχνουν ότι την έχει αφήσει στην άκρη, είναι γιατί τον έχει υποχρεώσει να το κάνει αυτό η παρουσία του στο ίδιο το ισπανικό πρωτάθλημα  - κυρίως  ο μόνιμος ανταγωνισμός του με την Ρεάλ Μαδρίτης και την Μπάρτσα. Πριν τους ημιτελικούς με την Αρσεναλ ο Τσόλο είχε μιλήσει πολύ για τον αποκλεισμό της Μπαρτσελόνα και τον είχε χαρακτηρίσει «ιστορικό αποτέλεσμα». Η δήλωση μου ακούστηκε σαν δήλωση του τύπου «κάναμε ένα θαύμα και μην περιμένετε άλλο». Η Ατλέτικο θα πρεπε να είναι πιο συγκεντρωμένη και πιο επιθετική στα ματς με την Αρσεναλ. Αλλά πως θα μπορούσε να γίνει αυτό όταν ο προπονητής της δήλωνε πως η ομάδα του έκανε κάτι πολύ παραπάνω από την δουλειά της αποκλείοντας την Μπαρτσελόνα; Δυστυχώς ο καλός Σιμεόνε έχει τόσο συνηθίσει να σκέφτεται την Μπαρτσελόνα (και την Ρεάλ Μαδρίτης…) που τα ματς μαζί τους μοιάζουν να είναι πάντα τα σημαντικότερα για την σεζόν του. Αλλά όσο μεγάλα κι αν είναι αυτά τα ματς δεν μπορεί να είναι ποτέ σημαντικότερα από ένα ημιτελικό του Τσάμπιονς λιγκ. Η Ατλέτικο πλήρωσε την κακή της προσέγγιση. Αδειασε μετά το κατόρθωμα κόντρα στην Μπάρτσα. Όχι τυχαία έχασε και το κύπελλο Ισπανίας από την Ρεάλ Σοσιεδάδ.</p> <p>Το ξερει, αλλά τι να κάνει</p> <p>Η Μπάγερν ήταν φέτος όσο όμορφη και θαρραλέα τη θέλει ο Κομπανί. Εχει μόνο να λύσει ένα πρόβλημα για να πάρει το Τσάμπιονς λιγκ: το να αμυνθεί λίγο καλύτερα. Εχει σκοράρει φέτος πάνω από 160 γκολ σε 45 αγώνες: μπορεί εύκολα να το κάνει και του χρόνου κι απλά το εξαιρετικό της επιθετικό παιχνίδι πρέπει να συμπληρωθεί από μεγαλύτερη δυνατή αμυντική σταθερότητα. Το πρόβλημα είναι πως ο Κομπανί θα προβληματιστεί για αυτό όταν η ομάδα του παίρνει μέρος σε ένα πρωτάθλημα που η αμυντική σταθερότητα δεν της χρειάζεται για να το κερδίσει: δεν είναι ποτέ απλό να προβληματιστείς για ένα πρόβλημα που στο πρωτάθλημα που παίρνεις μέρος δεν σου στοιχίζει – συμβαίνει και με την Μπαρτσελόνα πχ. Ο Σιμεόνε  από την μεριά του νομίζω πως πρέπει απλά να αλλάξει ομάδα. Θα είναι πάντα ένα αληθινό σύμβολο για τους οπαδούς της Ατλέτικο: ο μεγαλύτερος προπονητής της ομάδας. Αλλά ο κύκλος του έκλεισε…  </p>Fri, 08 May 2026 08:21:17 GMThttps://www.karpetshow.gr:443/blog/kykloi-anoigoyn-kai-kykloi-kleinoynhttps://www.karpetshow.gr:443/blog/dyo-ispanoi-stin-voydapesti<p>H Αρσεναλ και η Παρί Σεν Ζερμέν θα διεκδικήσουν τον τίτλο του πρωταθλητή Ευρώπης στην Βουδαπέστη στο τέλος του μηνός. Το εφετινό Τσάμπιονς λιγκ θα ολοκληρωθεί με ένα απρόβλεπτο πλην όμως λογικό τελικό. Η Αρσεναλ τερμάτισε πρώτη στην League Phase, είναι η ομάδα που έχει δεχτεί τα λιγότερα γκολ στην διοργάνωση και απέκλεισε την Τρίτη την Ατλέτικο Μαδρίτης επαναλαμβάνοντας ένα παιγνίδι που το έχει κάνει πολλές φορές φέτος: δεν είναι το θεαματικότερο στην Ευρώπη μαρτυρά όμως πως η ομάδα του Αρτέτα έχει ταυτότητα. Η Παρί Σεν Ζερμέν είναι πρωταθλήτρια Ευρώπης, έχει πετάξει εκτός διοργάνωσης την Τσέλσι, την Λίβερπουλ και την Μπάγερν Μονάχου, και τα κατάφερε την Τετάρτη το βράδυ να προκριθεί παγώνοντας το Μόναχο με ένα πολύ τακτικό παιγνίδι που δείχνει ότι ως ομάδα είναι ικανή για όλα, δηλαδή και για παραστάσεις επιθετικού ποδοσφαίρου, αλλά και για παιγνίδια στα οποία η άμυνα και ο έλεγχος της μπάλας είναι πράγματα απαραίτητα. Για πρώτη φορά φτάνουν στον τελικό δυο Ισπανοί προπονητές και παραδόξως το έκαναν και οι δύο μετά από ματς στα οποία οι ομάδες τους δεν έπαιξαν ισπανικό ποδόσφαιρο. Ο Αρτέτα και ο Λουίς Ενρίκε είναι δυο κοσμοπολίτες που έμαθαν πολλά στις χώρες που έχουν δουλέψει.</p> <p>Αλλά ας δούμε μερικές λεπτομέρειες.</p> <p><img src="https://www.skai.gr/sites/default/files/styles/style_800x600/public/2026-05/arsenal_ap.jpg.webp?itok=NsUrXNtK" alt="https://www.skai.gr/sites/default/files/styles/style_800x600/public/2026-05/arsenal_ap.jpg.webp?itok=NsUrXNtK" /></p> <p>Ματ με δυο κινήσεις</p> <p>Ο Αρτέτα απέκλεισε την Ατλέτικο Μαδρίτης επενδύοντας σε δυο κινήσεις. Η πρώτη στο παιγνίδι στο πλάι και από το πλάι. Η Ατλέτικο αμύνθηκε σε όλο το ματς με πέντε αμυντικούς και δυο τουλάχιστον κόφτες. Ο Αρτέτα το περίμενε και ξεκίνησε τους Σάκα και Εζε οι οποίοι μαζί με τον Τροσάρ κινήθηκαν στο πλάι μεγαλώνοντας το πλάτος του γηπέδου: όλες σχεδόν οι καλές ευκαιρίες της Αρσεναλ έχουν πρωταγωνιστές αυτούς – το ίδιο το γκολ που έκρινε και το ματς στο 44΄πρώτα από όλα. Ο Σάκα σκοράρει παίρνοντας το ριμπάουντ μετά από επέμβαση του Ομπλακ σε σουτ του Τροσάρ κι ενώ προηγουμένως ο Σαλιμπά με μια κάθετη πάσα 30 μέτρων έχει επιτρέψει στον Γιόκερες να φτάσει απέναντι από τον τερματοφύλακα μπαίνοντας κι αυτός από το πλάι.</p> <p>Η δεύτερη κίνηση που αποδείχτηκε ματ ήταν η συνεχής άνοδο στο γήπεδο των δυο στόπερ: ο Σαλιμπά και κυρίως ο αλάνθαστος Γκάμπριελ έπαιξαν πολύ με την μπάλα – ειδικά στο πρώτο ημίχρονο που η Αρσεναλ έψαξε πιο πολύ το γκολ ήταν σαν δυο επιπλέον οργανωτές χωρίς μάλιστα να χάσουν από τα μάτια τους τους Γκριεζμάν και Αλβαρες. Ο Αρτέτα έχει μεγάλη συμμετοχή στην πρόκριση της Αρσεναλ. Αλλαξε πολύ την ομάδα που έφερε ισοπαλία στην Μαδρίτη. Η παρουσία πχ του 19χρονου Λουίς Σκέλι δίπλα στον Ντέγκλαν Ράις μέτρησε καθοριστικά: το τρέξιμο και ο δυναμισμός του μικρού βοήθησαν και για να κάνει η Αρσεναλ 60% κατοχή μπάλας στο πρώτο ημίχρονο και για να αμυνθεί καλά στο δεύτερο.</p> <p>Κι ο Σιμεόνε; Νομίζω πως ο καλός αυτός προπονητής πλησιάζει η στιγμή που θα πρέπει να αλλάξει ομάδα. Πήγε στο Λονδίνο έχοντας πει προηγουμένως πως η ομάδα του το θαύμα της το έχει κάνει κι αυτό ήταν ο αποκλεισμός της Μπαρτσελόνα. Μετά από τόσα χρόνια το μυαλό του περιστρέφεται αποκλειστικά στο πως θα κάνει ζημιές στην Μπαρτσελόνα και στην Ρεάλ Μαδρίτης με τις οποίες δίνει σπουδαία ματς. Αλλά κανένα παιγνίδι με την Μπάρτσα δεν μπορεί να είναι σημαντικότερο από ένα ημιτελικό του Τσάμπιονς λιγκ. Η Ατλέτικο απέκλεισε την Μπάρτσα και αποδείχτηκε πως άδειασε. Στο Εμιρετς δεν είχε ούτε την συνηθισμένη ψυχωμένη αντίδραση όταν βρέθηκε στο 44΄πίσω στο σκορ.     </p> <p><img src="https://i1.prth.gr/images/1168x656/jpg/files/2026-05-06/bayern_pari_teliko_mk.jpg" alt="https://i1.prth.gr/images/1168x656/jpg/files/2026-05-06/bayern_pari_teliko_mk.jpg" /></p> <p>Μεγάλωσε το αβαντάζ    </p> <p>Η Μπάγερν Μονάχου βρέθηκε πίσω στο σκορ στο ξεκίνημα του ματς με την Παρί: το γκολ του Ντεμπελέ μετά από μια κούρσα του Κβαρασκέλια σε ένα διάδρομο άδειο από παίκτες οριοθέτησε το ματς και της έδωσε τελικά την πρόκριση. Η πρωταθλήτρια Ευρώπης κατέβηκε στο Μόναχο ξέροντας τι πρέπει να κάνει για να κρατήσει το αβαντάζ που είχε από το πρώτο ματς. Ηταν μικρό, αφού το να προηγείσαι με ένα γκολ απέναντι στην εφετινή Μπάγερν δεν σημαίνει και πολλά, αλλά μεγάλωσε νωρίς με το γκολ του Ντεμπελέ.</p> <p>Ο Ενρίκε αυτή τη φορά έπαιξε σκάκι με τον Κομπανί και σε αυτό είναι πολύ καλύτερος. Το βασικό του μέλημα ήταν να περιορίσει τους χώρους του Ολίσε, του Χάρι Κέιν και του Ντίαζ και η ομάδα του τα κατάφερε με τρεις διαφορετικούς τρόπους. Τον Ολίσε τον περιόρισε με τον Φαμπιάν Ρουίθ να δίνει πάντα βοήθειες στο μαρκάρισμά του: ο Γαλλος δεν είχε κανένα ένας εναντίον ενός στο δύσκολο βράδυ του. Τον Κέιν τον ανάγκασαν να βγαίνει πολύ από την περιοχή ο Μαρκίνιος και κυρίως ο Πάτσο που ψηφίστηκε και MVP του ματς γιατί έβγαινε συνεχώς πρώτος στη μπάλα. Τον Ντίαζ τον ανέλαβε παίζοντας προσωπική άμυνα ο κατά συνθήκη δεξιός μπακ Ζαϊρί Εμερί που υπέφερε σε μερικές περιπτώσεις παίζοντας ακάλυπτος αλλά δεν του άφησε παρά ελάχιστα σουτ: τον οδηγούσε συνεχώς στο να σεντράρει και να πασάρει προσέχοντας τις συγκλίσεις του. Η Μπάγερν για να φτάσει στην ανατροπή έπρεπε να βρει γκολ από άλλους. Αλλά ο Μουσιάλα δεν είναι απολύτως καλά ακόμα και οι Πάβλοβιτς και Κίμιχ δεν φτάνουν σε θέση βολής. Και υπήρχε και κάτι ακόμα καθοριστικό: η επιθετική συνέπεια της Παρί που με τον Ντουέ (κυρίως) αλλά και με τον Κβαρασκέλια απείλησε πολύ. Ο Νόγιερ είναι ο καλύτερος της Μπάγερν και κάνει τουλάχιστον τέσσερις σπουδαίες επεμβάσεις. Και κάθε φορά που αυτό συμβαίνει η ορμή των γηπεδούχων σταματούσε γιατί αν χάνεις με 0-1 από την αρχή του ματς (και είσαι και συνολικά δυο γκολ πίσω) αν δεχτείς ένα ακόμα γκολ τελειώνεις. Η Μπάγερν βρήκε το γκολ της ισοφάρισης στο 93΄στην μοναδική φάση που ο Μαρκίνιος και ο Πάτσο άφησαν τον Χάρι Κέιν να ρολάρει. Αλλά όλα είχαν κριθεί.</p> <p><img src="https://www.footballbet.gr/wp-content/uploads/2026/05/bagiern-monaxou-pari-diaititis-1024x640.jpg" alt="https://www.footballbet.gr/wp-content/uploads/2026/05/bagiern-monaxou-pari-diaititis-1024x640.jpg" /></p> <p>Μη λογική απόφαση</p> <p>Οι Γερμανοί φωνάζουν για την διαιτησία και κάποια δίκια τα έχουν. Ο Πορτογάλος διαιτητής Πινέιρο δεν έβγαλε (δεύτερη) κίτρινη κάρτα στον Μεντί για χέρι στην μεσαία γραμμή βλέποντας προηγουμένως φάουλ του Λάιμερ – ας πούμε πως σε αυτή τη φάση έχει τα δίκια του. Αλλά ο μη καταλογισμός πέναλτι για χέρι του Νέβες στο μισάωρο είναι απόφαση που σηκώνει πολύ συζήτηση. Ναι η μπάλα καταλήγει στο χέρι του παίκτη της Παρί από διώξιμο συμπαίκτη του, αλλά ο Νέβες παίζει σαν τερματοφύλακας: η απόφαση είναι σχεδόν ανεξήγητη. Και μας στέρησε την πιθανότητα να δούμε ένα διαφορετικό ματς που θα ήταν ίσως κοντά στο πρώτο που θα παραμείνει πάντως κάτι μοναδικό.</p> <p>Η Αρσεναλ και η Παρί Σεν Ζερμέν φτάνουν στη Βουδαπέστη έχοντας κάνει πολλά. Για να κερδίσουν το τρόπαιο κυνηγάνε υπερβάσεις. Η Αρσεναλ φτάνει σε ένα τέτοιο τελικό μετά από είκοσι χρόνια. Η Παρί θέλει να γίνει η πρώτη γαλλική ομάδα που θα κερδίσει δυο φορές το Τσάμπιονς λιγκ και δυο φορές στη σειρά. Αλλά μέχρι την Βουδαπέστη έχουν και οι δύο κι άλλα μπροστά τους. Χρειάζεται πχ να κερδίσουν τα πρωταθλήματα στην χώρα τους. Για την Παρί θα είναι άλλη μια μέρα στη δουλειά. Για την Αρσεναλ ο πρώτος εφετινός της θρίαμβος.      </p> <p>               </p>Thu, 07 May 2026 12:41:15 GMThttps://www.karpetshow.gr:443/blog/dyo-ispanoi-stin-voydapestihttps://www.karpetshow.gr:443/blog/poy-eisai-sloyka<p>Ο Παναθηναϊκός έπαιζε χθες βράδυ την πρόκριση του στο Final 4 της Ευρωλίγκας. Το ματς ήταν πολύ ειδικό και πολύ βαρύ.  Όχι ότι αν έχανε από την Βαλένθια θα αποκλειόταν. Αλλά έχει μια χρυσή ευκαιρία να τελειώσει την σειρά απόψε χωρίς καρδιοχτύπια. Δεν τα κατάφερε. Εχασε με καρδιοχτύπια. Και τώρα τον περιμένουν περισσότερα.  </p> <p>Οι δυο νίκες του ΠΑΟ στην Βαλένθια ήταν πολύτιμες, αλλά ακόμα δεν του έχουν δώσει το εισιτήριο: αυτό θα το έπαιρνε κερδίζοντας χθες. Δεν τα κατάφερε και τώρα το επόμενο παιχνίδι απέναντι στην ομάδα του Μαρτίνεθ θα είναι πολύ περισσότερο περίπλοκο. Η Βαλένθια έπαιξε χθες βράδυ με την θηλειά στο λαιμό: είχε τρομερό άγχος κι αυτό φάνηκε ειδικά στο τέταρτο δεκάλεπτο όταν και έμεινε πέντε ολόκληρα λεπτά χωρίς καλάθι. Στο επόμενο παιχνίδι το άγχος της θα είναι ακριβώς ίδιο με αυτό του Παναθηναϊκού. Το δικό της λιγότερο, του ΠΑΟ λίγο πιο πολύ.</p> <p><img src="https://i1.prth.gr/images/1168x656/jpg/files/2026-05-06/pao_valencia_teliko_mk.jpg" alt="https://i1.prth.gr/images/1168x656/jpg/files/2026-05-06/pao_valencia_teliko_mk.jpg" /></p> <p>Η διαβασμένη Βαλένθια</p> <p>Μιλάμε πολύ για τις ελληνικές ομάδες και δίκαια, αλλά καμιά φορά καλό είναι να κοιτάζουμε τι κάνουν και οι αντίπαλοί τους. Η Βαλένθια μέχρι το 35΄όταν και κόλλησε μπροστά σε ένα περίεργο φόβο νίκης, έδωσε στον Παναθηναϊκό ένα πραγματικό μάθημα θυμίζοντας πολλά από αυτά που της έδωσαν την δυνατότητα αν και Σταχτοπούτα στην Ευρωλίγκα να κατακτήσει την δεύτερη θέση. Δεν επηρεάστηκε καθόλου από την έδρα και είχε τον έλεγχο του ματς από την αρχή. Επαιξε το αγαπημένο της γρήγορο μπάσκετ και το έκανε εύκολα γιατίο ΠΑΟ δεν είχε απαντήσεις κυρίως στο παιγνίδι των περιφερειακών της. Η Βαλένθια έχτισε μεγάλες διαφορές βρίσκοντας μέσα στο ματς συνεχώς διαφορετικούς πρωταγωνιστές. Ξεκίνησε ο Τέιλορ και πήραν την σκυτάλη στη συνέχεια παίκτες που στα δυο ματς στην Ισπανία δεν είχαν κάνει στον ΠΑΟ ανάλογη ζημιά. Ο Ντάριους Τόμσον θύμισε τον παλιό καλό παίκτη που ξέραμε. Ο Κοστέλο με το αξιόπιστο μακρινό του σουτ έμεινε άλυτο πρόβλημα για τους ψηλούς του ΠΑΟ. Ο Μπαντιό ήταν πάντα εκεί – σε άμυνα και επίθεση. Βέβαια ο κινητήριος μοχλός ήταν πάντα ο διαβολάκος που λέγεται Μοντέρο, ο μόνος που νόμιζες ότι δεν βγήκε λεπτό από το παρκέ. Η Βαλένθια κόλλησε μόνο στο τέλος και αυτό έγινε για δυο λόγους. Πρώτον γιατί άρχισε από νωρίς να παίζει με το χρονόμετρο κι αυτό δεν το ξέρει. Και δεύτερον γιατί δεν είχε τον Μαρτίνεθ στον πάγκο: ο Ισπανός αποβλήθηκε μαζί με τον Αταμάν και η Βαλένθια έχασε τον μαέστρο της. Γιατί ό,τι καλό κάνει αυτή η ομάδα βασίζεται πολύ στην καθοδήγηση του προπονητή της. Χωρίς αυτόν η σύγχυση ήταν απόλυτη. Στο τέλος για παράδειγμα με τον ΠΑΟ να είναι τρεις πόντους πίσω, οι φιλοξενούμενοι επέτρεψαν στους Πράσινους δυο καθαρά σουτ τριών πόντων που θα έφερναν την ισοφάριση χωρίς να κάνουν ένα φάουλ που θα έδινε στον ΠΑΟ δυο βολές. Σε μια βραδιά που η ένταση ήταν μεγάλη οι βολές αυτές θα ήταν δύσκολη υπόθεση. Ο Ντέιβις είχε τρεις στο τελευταίο λεπτό κι έχασε τη μια, πράγμα που κράτησε τον ΠΑΟ μακριά. Και ήταν το μόνο καλό που συνέβη στη Βαλένθια στο εφιαλτικό της τελευταίο πεντάλεπτο.</p> <p><img src="https://dete.gr/wp-content/uploads/elementor/thumbs/pao-2-1024x572-1-rn3c2p89lh2rz4d61s0lacnlmblnii9utpefpglt2w.jpg" alt="https://dete.gr/wp-content/uploads/elementor/thumbs/pao-2-1024x572-1-rn3c2p89lh2rz4d61s0lacnlmblnii9utpefpglt2w.jpg" /></p> <p>Ολος ο εφετινός ΠΑΟ</p> <p>Βέβαια κι ο ΠΑΟ είχε τους εφιάλτες του και για πολύ περισσότερο χρόνο. Ο ΠΑΟ για να πάρει το ματς έπρεπε πάλι να κάνει ότι και στα δυο πρώτα παιγνίδια: να κερδίσει παίζοντας στο ρυθμό των Ισπανών αλλά λίγο καλύτερα. Δεν είναι πάντα όσο απλό ακούγεται. Ο ΠΑΟ στο πρώτο ματς στη Βαλένθια είχε απαντήσεις στο σετ παιγνίδι των παικτών της Βαλένθια. Ο ΠΑΟ τότε προηγήθηκε στην αρχή και ο Αταμάν αποδέχτηκε το να πάει το ματς σε χαμηλό σκορ, απαντώντας σε αυτό που ήθελε ο Μαρτίνεθ που νόμιζε πως ο ΠΑΟ χωρίς τον Σλούκα  δεν θα μπορεί να στήσει σωστές επιθέσεις. Στο δεύτερο ματς που η Βαλένθια έπαιξε το μπάσκετ που ξέρει και η εικόνα άλλαξε. Ο ΠΑΟ κινδύνευσε, σώθηκε από ήττα από ένα τρομερό τρίποντο του Οσμαν και πήρε το ματς στην παράταση εκεί που προσωπικότητες όπως ο Ντέιβις μετράνε. Χθες επαναλήφθηκε κυρίως αυτή η συνθήκη. Η Βαλένθια έτρεξε κι ο ΠΑΟ απλά επέστρεψε στο τέταρτο δεκάλεπτο. Αλλά η αποβολή του Ναν, η αστοχία του Ντέιβις και του Ρογκαβόπουλου από το τρίποντο (οι δυο είχαν 3 στα 15 σουτ!) και η ελάχιστη προσφορά του κουρασμένου Γκραντ επιθετικά δεν επέτρεψαν να ολοκληρωθεί η ανατροπή. Δεν είναι η πρώτη φορά που συμβαίνει. Αν στην Ισπανία είδαμε τον προπέρσινο ΠΑΟ που μπορούσε να προσαρμοστεί σε οποιαδήποτε συνθήκη παιγνιδιού όριζε ο αντίπαλος παίζοντας καλύτερα, χθες είδαμε τον ΠΑΟ που έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε στην Ευρωλίγκα και στο ΟΑΚΑ. Μια ομάδα που στο τέλος προσπαθεί και με την δύναμη της έδρας να μαζέψει τα ασυμμάζευτα βρίσκοντας άμυνες και δύσκολα σουτ: το χει κάνει αρκετές φορές, αλλά όχι πάντα. Και χωρίς τον Σλούκα ειδικά το κομμάτι της επίθεσης σε αυτές της κατάστασης κυνηγητού είναι πολύ δύσκολο. Ο Σλούκας στήνει επιθέσεις και φτιάχνει σουτ και για τους άλλους. Ο Σορτς απλά τρέχει. Είναι χρήσιμο, αλλά για να γυρίσεις από το -15 χρειάζεσαι πολύ και τους άλλους.   </p> <p><img src="https://www.vradini.gr/wp-content/uploads/2026/05/5170500-1.jpg" alt="https://www.vradini.gr/wp-content/uploads/2026/05/5170500-1.jpg" width="1384" height="947" class="shrinkToFit" /></p> <p>Δύσκολα πράγματα</p> <p>Η Βαλένθια ήρθε χωρίς οπαδούς. Φανερά δεν είναι ομάδα που ξέρει τα play off: και χθες φρέναρε από την ένταση του ματς. Είναι δεδομένο όμως ότι είναι μια καλή ομάδα που βασίζεται και πολύ στο τρίποντο: όλοι σχεδόν οι παίκτες του Μαρτίνεθ την τέχνη αυτή την ξέρουν. Ο ΠΑΟ έπρεπε να πιέσει κυρίως αυτά τα σουτ που θα ήτα πολλά και το έκανε. Αλλά δεν κατάφερε να βάλει τα δικά του: ο Οσμαν, ο Ντέιβις, ο Γκραντ, ο Ρογκαβόπουλος δεν είχαν την σταθερότητα στην απόδοση που απαιτεί ένα τέτοιο ματς ενώ ο Χουάντσο έπαιξε παραδόξως λίγο μολονότι μια πιο γρήγορη πεντάδα έμοιαζε απαραίτητη. Ο Αταμάν πίστεψε πως αρκούσε ο κόσμος και η πίεση του. Δεν είναι έτσι. Ο ΠΑΟ στο επόμενο ματς πρέπει να παίξει μπάσκετ γιατί ο κλεφτοπόλεμος δεν είναι λύση για όλα. Χωρίς τον Σλούκα η επιβολή του παιγνιδιού  δεν είναι κάτι απλό. Ο ΠΑΟ έχει μπροστά του ένα μπλέξιμο. Το πράγμα είναι ακόμα στο χέρι του, αλλά…   </p> <p> </p> <p> </p>Thu, 07 May 2026 08:24:30 GMThttps://www.karpetshow.gr:443/blog/poy-eisai-sloykahttps://www.karpetshow.gr:443/blog/allo-perysi-ki-allo-fetos<p>O Ολυμπιακός έκανε και με το παραπάνω την δουλειά του κόντρα στην Μονακό κερδίζοντας την εντυπωσιακά εύκολα με 105-82 αυτή τη φορά εκτός έδρας. Όπως ακριβώς και στα δυο προηγούμενα παιγνίδια δεν υπήρξε ματς. H Μονακό ξεμένοντας με οκτώ παίκτες μετά τους τραυματισμούς και του Τάις και του Ντιαλό έζησε τον τρίτο στη σειρά εφιάλτη της απέναντι σε ένα Ολυμπιακό γεμάτο λύσεις αλλά και με μια τεράστια σιγουριά που του δίνει το παιγνίδι του. Όπως ακριβώς και στα προηγούμενα δυο ματς που είχαν γίνει στο ΣΕΦ o Ολυμπιακός είχε καθαρίσει το παιγνίδι από το πρώτο ημίχρονο – χθες επί της ουσίας από το πρώτο δεκάλεπτο. Η Μονακό προηγήθηκε 15-11 τρία λεπτά πριν το τέλος του κι ο Ολυμπιακός το έκλεισε με ένα +9 (17-26) πατώντας γκάζι και γράφοντας ένα επί μέρους 2-15 στήνοντας βομβαρδίζοντας από το τρίποντο. Με το πόδι κολλημένο στο γκάζι ο Ολυμπιακός επανέλαβε στο δεύτερο δεκάλεπτο όσα είχε κάνει και στο ΣΕΦ την περασμένη Πέμπτη: με τον Φουρνιέ μπροστάρη πέτυχε 31 πόντους, έκλεισε το ημίχρονο περνώντας πάλι τους 60 και η Μονακό κι αυτή τη φορά απέμεινε να μάχεται για μια αξιοπρεπή ήττα.</p> <p><img src="https://www.lifo.gr/sites/default/files/styles/max_1920x1920/public/articles/2026-05-05/olympiakos-monako.jpg?itok=jkZFJ_Ze" alt="https://www.lifo.gr/sites/default/files/styles/max_1920x1920/public/articles/2026-05-05/olympiakos-monako.jpg?itok=jkZFJ_Ze" width="1420" height="947" class="shrinkToFit" /></p> <p>Εντεκα σκόρερ πάλι</p> <p>Η τρίτη νίκη ήρθε κι αυτή διαδικαστικά. Σκόραραν έντεκα παίκτες, κι αν δεν σκόραραν και οι δώδεκα είναι γιατί ο Μόρις που βρήκε χώρο στην αποστολή αγωνίστηκε μόλις 8 δευτερόλεπτα. Κανείς δεν έπαιξε πάνω από 25 λεπτά γιατί δεν υπήρχε λόγος. Ο Μπαρτζώκας δεν κούρασε τον Ντόρσεϊ, αλλά ούτε και τον Τζόουνς, δηλαδή τους δυο που προέρχονται από τραυματισμούς.</p> <p>Αν σε κάτι τα τρία ματς αυτά ήταν χρήσιμα είναι γιατί έγιναν κατανοητά δυο πράγματα. Το πρώτο ότι όταν ο Ολυμπιακός παίρνει 15 πόντους από όσους παίζουν στην θέση 1 περνά τους 90 με χαρακτηριστική άνεση. Χθες η Μονακό αποφάσισε να αφήσει τον Γουόκαπ να σουτάρει ελεύθερος κι αυτός έβαλε τέσσερα τρίποντα στο πρώτο δεκάλεπτο: όταν αυτός κι ο Τζόζεφ δίνουν μαζί κοντά 20 πόντους η κατοστάρα γίνεται απλή διαδικασία. Είναι απλά μαθηματικά. Ο Ολυμπιακός από τους Βεζένκοφ – Πίτερς θα πάρει 30 πόντους, πλην συγκλονιστικού απροόπτου. Θα πάρει επίσης τουλάχιστον 20 από τους τρεις σέντερ του: Μιλουτίνοφ, Χόλ και Τζόουνς παίρνουν την μπάλα όταν και όπως πρέπει – χθες ο Ολυμπιακός είχε 38 ασίστ. Επίσης είναι απίθανο να μην του δώσουν 25 με 30 πόντους ο Ντόρσεϊ κι ο Φουρνιέ – στην δυάδα έχει προστεθεί κι ο ΜακΚίσικ που γίνεται ολοένα και πιο αποτελεσματικός. Αυτό σημαίνει πως ο Ολυμπιακός ξεκινά με 75-80 πόντους στο τσεπάκι κάθε παιγνίδι του. Αν βρει αυτούς τους 15 από τους άσσους του ο αντίπαλος που θέλει να τον κερδίσει πρέπει να του βάλει κοντά 100. Αν υπάρχει όρεξη για λίγη άμυνα (που στα παιγνίδια που μετράνε πάντα υπάρχει) οι νίκες γίνονται κανόνες.</p> <p>Αλλά τα ματς αυτά, εύκολα στην πραγματικότητα γιατί ο Ολυμπιακός τα μετέτρεψε σε απλές διαδικασίες, βοήθησαν και για κάτι ακόμα: για να γίνει κατανοητό πως άλλα συνέβαιναν την αντίστοιχη εποχή πέρυσι κι άλλα φέτος.</p> <p><img src="https://www.fosonline.gr/media/news/2026/05/05/378865/main/monaco-papanikolaou-olympiacos.jpg" alt="https://www.fosonline.gr/media/news/2026/05/05/378865/main/monaco-papanikolaou-olympiacos.jpg" /></p> <p>Μεγάλες διαφορές με πέρυσι</p> <p>Και πέρυσι ο Ολυμπιακός πέρασε την διαδικασία που λέγεται play off εύκολα: απέκλεισε την Ρεάλ Μαδρίτης κερδίζοντας την με 3-1 χωρίς ποτέ να τεθεί σε αμφισβήτηση η υπεροχή του. Αλλά οι νίκες του ήταν λιγότερο αεράτες (η τέταρτη στη Μαδρίτη ήταν στο καλάθι) και η ομάδα του ήταν λιγότερο γεμάτη και πιο πολύ εξαρτημένη από τους Φουρνιέ και Βεζένκοφ. Ο Ολυμπιακός ήταν δυνατός αλλά πιο προβλέψιμος. Στην άμυνα πολλά είχαν να κάνουν κυρίως με τον Φαλ γύρω από τον οποίο υπήρχε κι ένας επιθετικός μηχανισμός αποδοτικός πλην όμως ευανάγνωστος. Στα γκαρντ υπήρχαν ρολίστες (Βιλντόζα, Λι) και βασικοί (Γκος, Γουόκαπ) και μόνο ο ΜακΚίσικ έκανε την επίθεση λιγότερο προβλέψιμη. Ο Ολυμπιακός σε κάθε μεγάλο ματς αναζητούσε τον τρίτο πόλο στην επίθεση – τον παίκτη δηλαδή που θα βοηθήσει σοβαρά τους Βεζένκοφ και Φουρνιέ. Αν ο ένας από τους δυο δεν μπορούσε να ανταποκριθεί στο βάρος της αποστολής το επιθετικό παιγνίδι γινόταν μια σπαζοκεφαλιά. Φέτος το πράγμα είναι αλλιώς. Όχι μόνο γιατί οι λύσεις είναι πιο πολλές (ο παράγοντας Ντόρσεϊ πχ είναι καθοριστικός) αλλά και γιατί υπήρξε μέσα στη σεζόν μια εξέλιξη της ομάδας που είχε να κάνει με προσθήκες, αλλά και με βελτίωση του ίδιου του παιγνιδιού της. Που έχει επί της ουσίας ένα και μόνο ερωτηματικό: την επιθετική απόδοση των άσων.</p> <p>Και υπάρχει και κάτι άλλο: η ηρεμία του Γιώργου Μπαρτζώκα. Πέρυσι ο προπονητής του Ολυμπιακού για πολλούς και διάφορους λόγους έζησε μια χρονιά σε αναμμένα κάρβουνα. Φαινόταν να βάζει νερό στο κρασί του επιτρέποντας στον Φουρνιέ πολλές πρωτοβουλίες που ποτέ του δεν είχε δώσει σε ένα παίκτη, δεν είχε καταφέρει να αξιοποιήσει τον Ντόρσεϊ, είχε μια ομάδα που άλλαζε πολύ όταν στο παρκέ δεν ήταν ο Φαλ, αλλά και ο Γκος. Κυρίως ο Μπαρτζώκας κουβαλούσε το βάρος της ανάγκης να κατακτήσει ο Ολυμπιακός την Ευρωλίγκα για να απαντήσει στο κατόρθωμα που είχε κάνει ο ΠΑΟ ένα χρόνο πριν: ο Ολυμπιακός έζησε μια χρονιά γεμάτη από μια πίεση τρομερή. Φέτος το πράγμα είναι λίγο διαφορετικό. Ο Ολυμπιακός άλλαξε και στήθηκε το περασμένο καλοκαίρι σε παίκτη όπως ο Εβανς πχ που δυστυχώς δεν τον είδαμε ποτέ. Εχασε για μήνες τον ΜακΚίσικ και δεν έχει καλά καλά ακόμα τον Φαλ. Δεν βγήκαν ως επιλογές ο Λι και ο Κώστας Αντετοκούνμπο, άργησε να προσαρμοστεί ο Νιλικίνα και χρειάστηκαν προσθήκες μεσούσης της περιόδου. Ετσι το όποιο άγχος του Μπαρτζώκα είχε να κάνει με την ανάγκη να φτιάξει μια ομάδα, να την διορθώσει, να την δει να λύνεται. Κυνηγά πάντα το τρόπαιο, αλλά φέτος υπήρχε κι ανάγκη να γίνουν πολλά καινούργια καινούρια πράγματα που έχουν να κάνουν με το ίδιο το παιγνίδι αυτό δηλαδή που ο Μπαρτζώκας αγαπάει και υπηρετεί.</p> <p><img src="https://www.sportime.gr/wp-content/uploads/2026/05/bartzokas.webp" alt="https://www.sportime.gr/wp-content/uploads/2026/05/bartzokas.webp" /></p> <p>Καινούργιος και δικός του</p> <p>Σε όλη αυτή την διαδικασία ο Μπαρτζώκας είχε μαζί του τον κόσμο, την διοίκηση και την ομάδα: σήμερα βλέπει ένα Ολυμπιακό δικό του που με την Μονακό έπαιξε το μπάσκετ που αυτός αγαπάει. Ναι η Μονακό δεν θα μπορούσε ποτέ να του δημιουργήσει προβλήματα αλλά στην περίπτωση του Ολυμπιακού το θέμα δεν είναι ο αντίπαλος: είναι η δική του λειτουργία, η δική του διάθεση, η δική του προσπάθεια. Ο Μπαρτζώκας είναι λιγότερο αγχωμένος από πέρυσι γιατί φέτος ο στόχος, δηλαδή η κατάκτηση της Ευρωλίγκας, δεν προηγήθηκε ποτέ της ανάγκης να παίξει η ομάδα καλό μπάσκετ: το κάρο δεν μπήκε πριν το άλογο. Να δούμε αν θα κρατήσει αυτή του την ψυχραιμία και στο πολύ ειδικό Final 4 στο οποίο απολύτως δίκαια έφτασε πρώτος περιμένοντας τους υπόλοιπους. Με ένα Ολυμπιακό καινούργιο αλλά πάντα εντελώς δικό του.                              </p>Wed, 06 May 2026 08:26:50 GMThttps://www.karpetshow.gr:443/blog/allo-perysi-ki-allo-fetoshttps://www.karpetshow.gr:443/blog/perimenontas-ton-olise<p>Ολη η Ευρώπη περιμένει απόψε να δει αν στο ματς της Μπάγερν με την Παρί Σεν Ζερμέν θα ξαναδούμε όσα υπέροχα μας έδειξαν οι δυο ομάδες μια εβδομάδα πριν στον πιο θεαματικό ίσως ημιτελικό στην ιστορία του Τσάμπιονς λιγκ. Αλλά εγώ περιμένω να δω τον Ολίσε, τον τελευταίο μου μεγάλο ποδοσφαιρικό έρωτα. Που προέκυψε σε μια στιγμή που μου έμοιαζε απίθανο να δω κάποιον που να μπορεί να μου πάρει τα μυαλά τόσο και όσο πολλοί από τους μεγάλους που είχα την τύχη να χαρώ ως ποδοσφαιρόφιλος μεγαλώνοντας. Το κατάφερε όχι μόνο γιατί έχει σπάνια προσόντα, αλλά γιατί όπως όλοι οι αληθινά μεγάλοι είναι απολύτως συμβατός με την εποχή του. Προέκυψε την στιγμή που έπρεπε. Δεν έρχεται από το παρελθόν, αλλά είναι σαν σε αυτό να σπούδασε. Και δεν ξέρω αν είναι το μέλλον: μου αρκεί ότι σήμερα υπόσχεται πολλά και υπέροχα σε κάθε εμφάνισή του.   </p> <p> <img src="https://www.novasports.gr/wp-content/uploads/2026/01/michael-olise-goal-960x640.jpg" alt="https://www.novasports.gr/wp-content/uploads/2026/01/michael-olise-goal-960x640.jpg" /></p> <p>Από το Λονδίνο κι όχι μόνο  </p> <p>Ο Μάικλ, Ακπόβι Ολίσε, γεννημένος το 2001, είναι ένας μοντέρνος παίκτης – δηλαδή κάποιος απόλυτα συμβατός με την εποχή μας. Το ίδιο το όνομά του το μαρτυρά καθώς δείχνει ότι στο DNA του κουβαλά όλη την μοντέρνα ιστορία της Ευρώπης. Ο Μάικλ, ο οποίος περιγράφεται από τους συμπαίκτες του ως ευγενικός και εσωστρεφής – και τον αποκαλούν όλοι "Mr. Nonchalant" - γεννήθηκε στο Λονδίνο από Νιγηριανό πατέρα και Γαλλοαλγερινή μητέρα, και μεγάλωσε στο Χάμερσμπιθ, στα δυτικά προάστεια της πόλης. Θα του ταίριαζε να ξεκινήσει στις Ακαδημίες της Αρσεναλ ή έστω της Τότεναμ, αλλά βρέθηκε στην Τσέλσι. Έφυγε από εκεί λόγω διαφωνιών  των γονιών του με τους προπονητές του, πέρασε από την Μάντσεστερ Σίτυ και στη συνέχεια βρέθηκε για τρία χρόνια στη Ρέντινγκ και στην Τσαμπιονσίπ για να εξελιχθεί και για τρία στην Κρύσταλ Πάλλας και στην Πρέμιερ λιγκ για να δείξει την πρόοδό του. Την διέκρινε η Μπάγερν Μονάχου η οποία τον απέκτησε το καλοκαίρι του 2024 πληρώνοντας 53 εκατομμύρια λίρες (συν διάφορα μπόνους). Και χαίρεται την πέρα από κάθε αισιόδοξη πρόβλεψη πρόοδό του.</p> <p>Έχοντας δικαίωμα συμμετοχής σε τέσσερις εθνικές ομάδες — Αγγλία, Γαλλία, Νιγηρία και Αλγερία — ο Ολίσε επέλεξε αμέσως τη Γαλλία (ο αδελφός του, Ρισάρ, τρία χρόνια νεότερος, επέλεξε την Αγγλία και αυτή τη στιγμή παίζει δεξιός μπακ στην ομάδα Under-21 της Τσέλσι). Από τον Σεπτέμβριο του 2024 — όταν και έκανε το ντεμπούτο του στην εθνική ομάδα των ανδρών έχοντας περάσει από τις πιο μικρές Εθνικές ομάδες— αποτελεί μόνιμο μέλος της ομάδας του Ντιντιέ Ντεσάν. Θα λάμψει το καλοκαίρι στο μουντιάλ. Αλλά στο μεταξύ ομόρφυνε την σεζόν της Μπάγερν.</p> <p><img src="https://athlitiki.com/wp-content/uploads/2025/10/Bayern-Bundesliga-1200x800-1.webp" alt="https://athlitiki.com/wp-content/uploads/2025/10/Bayern-Bundesliga-1200x800-1.webp" /></p> <p>Αθλητικότητα, παιδεία και μυαλό</p> <p>Ο Ολίσε είναι μοντέρνος ποδοσφαιριστής γιατί το σκαρί του και η σωματική του διάπλαση είναι αποτέλεσμα δουλειάς: η δουλειά πρώτα από όλα τον βοηθά να ξεχωρίζει. Εχει ύψος 1μ κι 84 εκατοστά και ζυγίζει λιγότερο από 70 κιλά. Είναι λεπτός, αλλά όχι εύθραυστος. Δεν είναι εντυπωσιακά μυώδης, αλλά είναι σωστά γυμνασμένος και σε αυτό οφείλεται ότι είναι σκληρός κι ανθεκτικός αλλά κυρίως γρήγορος. Εχει μια σπάνια ποιότητα που οφείλεται στο ότι έχει παραστάσεις: μεγάλωσε ποδοσφαιρικά πολύ καλά. Και έχει και μυαλό.</p> <p>Ο Ολίζε είναι μοντέρνος επειδή συνδυάζει αθλητικότητα και εξαιρετική τεχνική. Ξέρει να ντριμπλάρει αλλά και να κινείται πολύ χωρίς τη μπάλα ώστε να δημιουργεί αριθμητική υπεροχή. Εχει εξαιρετικό κοντρόλ και δεν κάνει σχεδόν ποτέ λάθος στο παιχνίδι του γιατί οι πάσες του δεν είναι δύσκολες: κρατά όλη του την διάθεση για εξεζητημένα πράγματα όταν θέλει να εκτελέσει. Τα γκολ του προέρχονται από την ίδια θέση, είναι σαν ζωγράφος που επιλέγει πάντα την ίδια οπτική γωνία για να ζωγραφίσει το κάδρο του. Η επανάληψη ωστόσο δεν κουράζει: δημιουργεί απλά ένα επαναλαμβανόμενο αριστούργημα. Τα γκολ του μοιάζουν όπως οι πίνακες του Βαν Γκόνγκ: είναι όλα αποτέλεσμα της ίδιας τρομερής έμπνευσης.</p> <p>Νεϊμάρ, Ανρί, Ρόμπεν</p> <p>Ο Ολίζε μεγάλωσε με είδωλο τον Νεϊμάρ: έχει πει ότι μιμείται και τα κόλπα του (την κλειστή ντρίμπλα πχ) αλλά και τα κοντρόλ του. Αλλά θαύμαζε λέει και τον Τερί Ανρί, τον οποίο είχε προπονητής στην ομάδα της Γαλλίας που κέρδισε το ασημένιο μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Παρισιού το 2024. Ο Ολίζε έχει την έκρηξη  του Ανρί – και την επιτάχυνσή του. Φυσικά σε πολλούς η εικόνα του ως εξτρέμ θυμίζει τον Άριεν Ρόμπεν, που έκανε για χρόνια στην Μπάγερν Μονάχου πολλά και σπουδαία. Όπως και ο Ρόμπεν, ο Ολίζε αγαπάει τις συγκλίσεις με την μπάλα, αλλά είναι πιο elegant - πιο χορευτής. Ο Ολλανδός ήταν πιο βαρύς, αποτελεσματικός σίγουρα αλλά λίγο πιο μονοδιάστατος. Είχε τελειοποιήσει μια και μόνη κίνηση. Ενώ ο Ολίσε έχει πολλές.</p> <p><img src="https://omada.reporter.com.cy/images/1300x500/cache_1300x500_Analog_medium_702953_714603_26_04_11_162908.jpg" alt="https://omada.reporter.com.cy/images/1300x500/cache_1300x500_Analog_medium_702953_714603_26_04_11_162908.jpg" /></p> <p>Ο Ολίζε παίζει σχεδόν αποκλειστικά στο τελευταίο τρίτο του γηπέδου. Έχει παίξει και ως επιθετικός μέσος – στην Εθνική Γαλλίας παίζει συχνά πίσω από τον ΕμΠαπέ- αλλά ως εξτρέμ λάμπει. Τα γκολ που σημείωσε στον προημιτελικό του Τσάμπιονς λιγκ και στη φάση των 16 -εναντίον της Ρεάλ Μαδρίτης και της Αταλάντα- προέρχονται από τις ίδιες κινήσεις: έχει τελειώσει τις φάσεις με  σουτ, προφανώς με το αριστερό του ευλογημένο πόδι. Τα νούμερα αυτής της σεζόν είναι εντυπωσιακά: 45 επίσημοι αγώνες, 20 γκολ και 30 ασίστ. Τα 5 γκολ και οι 7 ασίστ του στο Τσάμπιονς λιγκ (σε 13 αγώνες) φυσικά ξεχωρίζουν.</p> <p>Μυαλό από τα σπάνια</p> <p>Στην Μπάγερν λένε πως η εκπληκτική ποδοσφαιρική νοημοσύνη του αντικατοπτρίζει την προσωπική του νοημοσύνη: δεν είναι τυχαίο ότι έχει IQ σταθερά στο 127 (ο μέσος όρος είναι 100, με το 120 και άνω να θεωρείται ανώτερο). Δεν αποτελεί έκπληξη ότι αγαπάει το σκάκι αλλά και τα μαθηματικά: στο γήπεδο φαίνεται ότι χάρη και σε αυτές τις αρετές του ο Ολίσε επεξεργάζεται γρήγορα όλες τις επιλογές που έχει στη διάθεσή του. Είναι αριστερόχειρας και αριστεροπόδαρος και η επιστήμη έχει δείξει ότι όταν αυτό σου συμβαίνει - τόσο στον αθλητισμό όσο και στη ζωή - έχεις το αναμφισβήτητο πλεονέκτημα της λεγόμενης «γρήγορης σκέψης», δηλαδή έχεις την ικανότητα να βρίσκει άμεσες λύσεις σε προβλήματα αλλά και να προσαρμόζεσαι στη συνθήκη. Και φυσικά να δημιουργείς.</p> <p>Ο Ολίσε δημιουργεί στιγμές πιο πολύ από οποιονδήποτε φέτος. Τα δυο του τελευταία γκολ στο Τσάμπιονς λιγκ μαρτυρούν νοοτροπία πρωταθλητή και ικανότητα στην ανάγνωση της φάσης. Το γκολ κόντρα στην Ρεάλ στο Μόναχο έρχεται με μια πρωτοβουλία του που δεν είναι συνηθισμένη. Η Μπάγερν έχει σκορ πρόκρισης μετά από μια τιτανομαχία. Ο Ολίσε έχει την μπάλα δεξιά στο πλάι. Ενας άλλος θα έπαιζε με το χρονόμετρο, θα προσπαθούσε να κερδίσει ένα φάουλ ή ακόμα κι ένα κόρνερ: αυτός έψαξε το γκολ σαν να το χρωστούσε στην ίδια την ιστορία του ματς. Στο Παρίσι στη φάση που σκοράρει ξεκινά δεκαπέντε μέτρα έξω από την περιοχή. Η άμυνα της Παρί περιμένει πως θα παίξει με τον Κέιν ή τον Ντίαζ που τον κοιτάζουν. Αυτός απλά βλέπει τα στόπερ του Ενρίκε να κάνουν βήματα πίσω και κερδίζει μέτρα. Φρενάρει και σουτάρει και κάνει το γκολ να φαίνεται απλό. Όπως όλοι οι αληθινά μεγάλοι παίκτες.        </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p>Wed, 06 May 2026 08:23:26 GMThttps://www.karpetshow.gr:443/blog/perimenontas-ton-olisehttps://www.karpetshow.gr:443/blog/i-fantasiosi-kai-i-pragmatikotita<p>Η Ατλέτικο Μαδρίτης, έξι μέρες πριν όταν και υποδέχτηκε την Αρσεναλ στον πρώτο μεταξύ τους ημιτελικό στο Τσάμπιονς λιγκ, βρέθηκε να χάνει με 0-1 από ένα πέναλτι – γκολ του Γιόκερες ωστόσο καταθέτοντας ψυχή κατάφερε να πάρει την ισοπαλία και να μείνει ζωντανή – βοήθησε και μια απόφαση του Ολλανδού διαιτητή Μάκελι που έδωσε ένα πέναλτι στην Αρσεναλ και το πήρε πίσω μετά από υπόδειξη του VAR. Αλλά απόψε η ομάδα του Σιμεόνε για να αποκλείσει τους αήττητους στην διοργάνωση Κανονιέρηδες θα χρειαστεί να κάνει πολλά περισσότερα. Και γιατί την τελευταία φορά που βρέθηκε στο Εμιρετς, τον περασμένο Οκτώβρη, έχασε με 4-0 και γιατί η ισοπαλία που έφερε χθες βράδυ η Μάντσεστερ Σίτυ με την Εβερτον στην Πρέμιερ λιγκ (3-3) θα δώσει στην αντίπαλό της φτερά. Αλλά ομολογώ πως πιο πολύ και από το ποιος απόψε θα περάσει με απασχολεί η ωραία συζήτηση περί ποδοσφαίρου που ξεκίνησε μετά τους δυο ημιτελικούς του Τσάμπιονς λιγκ. Η εικόνα του παιγνιδιού της Αρσεναλ με την Ατλέτικο ήταν τόσο διαφορετική από την εικόνα του ματς Παρί – Μπάγερν που σε όλη την Ευρώπη έγινε η ίδια συζήτηση. Πως γίνεται το ίδιο σπορ να έχει τόσο διαφορετικές εκφράσεις, που βαδίζει το σπορ και τι τελικά είναι πιο λογικό στην συνέχεια να περιμένεις. Δεν μιλάω για την έκβαση των ημιτελικών αλλά γενικότερα.    </p> <p><img src="https://www.sport24.gr/wp-content/uploads/2026/04/foto-match-1-full.jpg" alt="https://www.sport24.gr/wp-content/uploads/2026/04/foto-match-1-full.jpg" /></p> <p>Μια υπέροχη συνεργασία   </p> <p>Επειδή όταν μιλάμε για ένα ματς ανάμεσα στην Ατλέτικο και στην Αρσεναλ μιλάμε για μάχη λεπτομερειών ας θυμίσουμε μερικές λεπτομέρειες που είδαμε στο πρώτο ματς. Η άμυνα του Αρτέτα δυσκολεύτηκε αρκετά να διαβάσει τη θέση και τις προθέσεις των δύο  επιθετικών του Σιμεόνε δηλαδή του Γκριεζμάν και του Αλβαρεζ. Οι δύο κεντρικοί αμυντικοί της Αρσεναλ, ο Γκάμπριελ και ο Σαλιμπά, συχνά παρέμεναν πολύ πίσω για να ελέγχουν τον χώρο, επιτρέποντας και στους δυο και επικίνδυνες υποδοχές και τρέξιμο με την μπάλα στα πόδια. Όταν τα στόπερ του Αρτέτα προσπαθούσαν να μαρκάρουν πιο ψηλά, έμπλεκαν από την ευελιξία και την τεχνική των επιθετικών του Σιμεόνε. Η κίνηση και η τοποθέτηση των Γκριεζμάν και Άλβαρεζ ευνόησαν και το παιγνίδι της Ατλέτικο στα πλάγια. Η τακτική πρόθεση του Σιμεόνε ήταν να γεμίσει τον άξονα, προσπαθώντας να τραβήξει τους δύο πλάγιους αμυντικούς της Αρσεναλ κοντά στους κεντρικούς αμυντικούς ώστε να επιτεθούν στον χώρο από τα πλάγια ο Λούκμαν και ο Σιμεόνε (αλλά κι Γιορέντε στο δεύτερο ημίχρονο). Ο Γουάιτ και ο Ινκάπια, χρειάστηκε να υποστηρίζουν τους Σαλίμπα και Γκάμπριελ – η τετράδα της άμυνας της Αρσεναλ έμεινε κοντά - κι αυτό στο δεύτερο ημίχρονο ο Λουκμαν το εκμεταλλεύτηκε πολύ.</p> <p>Κλειδί ένας αριστερός μπακ</p> <p>Ένα άλλο κλειδί για την επιθετική λειτουργία της Ατλέτικο Μαδρίτης ήταν η συνεχής και υποδειγματική κάλυψη του Ρουτζέρι  στον Λούκμαν, ο οποίος στο κομμάτι ασύμμετρο  4-4-2 της Ατλέτικο Μαδρίτης, έκοβε πολύ προς την περιοχή παίρνοντας μαζί του τον Γουάιτ. Χωρίς την υποστήριξη των κεντρικών αμυντικών, οι οποίοι έμεναν στο κέντρο της περιοχής περιμένοντας, ο Γουάιτ συχνά αναγκαζόταν να αντιμετωπίζει μόνος του το δίδυμο Λούκμαν-Ρουτζέρι. Πιστέψτε το ή όχι, η στατιστική λέει ότι ο αριστερός μπακ Ρουτζέρι ήταν ο παίκτης με τις περισσότερες επαφές με την μπάλα, ενώ από τέσσερις δικές του πρωτοβουλίες δημιουργήθηκαν φάσεις. Ολο αυτό το έκανε παίζοντας την πλευρά κατά βάση μόνος του. Το συνολικό παιγνίδι του είναι υποδειγματικό για ματς ακραίου μπακ: θεωρητικά, χωρίς τις επιστροφές του Λουκμαν που έπαιζε επί της ουσίας δεύτερος κυνηγός, θα πρεπε να υποφέρει από τους Εντεγκααρντ και Μαντουάκε που έβγαιναν από την μεριά του: δεν συνέβη ποτέ. Μάλιστα και οι δυο αυτοί παίκτες της Αρσεναλ έγιναν αλλαγή γιατί δεν είχαν καμία απολύτως επίδραση στο παιγνίδι.     </p> <p><img src="https://www.athletiko.gr/portal-img/default/16/imago1066590244.jpg" alt="https://www.athletiko.gr/portal-img/default/16/imago1066590244.jpg" width="1419" height="947" class="shrinkToFit" /></p> <p>Οι θεαματικές αλλαγές  </p> <p>Στις λεπτομέρειες του πρώτου ματς να προσθέσουμε και τις παρεμβάσεις του Αρτέτα στην επανάληψη. Μετά το πρώτο μισό του δεύτερου ημιχρόνου, η Αρσεναλ βρήκε την χαμένη της ισορροπία, εν μέρει χάρη στις αλλαγές του Αρτέτα. Έχοντας αντικαταστήσει τον Έντεγκααρντ με τον Έζε, ο προπονητής ρίσκαρε την πιθανότητα να γίνει ακόμα πιο δύσκολη η κατοχή μπάλας από την ομάδα του, για να  πάρει κάτι από την ποιότητα του Έζε που ξέρει να κινείται ανάμεσα στις γραμμές και μπορεί να κάνει ατομικές ενέργειες: δεν τον χρησιμοποίησε μάλιστα ως εξτρέμ αλλά σε ένα ρόλο πιο ελεύθερο . Οι αναγνώσεις της άμυνας της Ατλέτικο Μαδρίτης έγιναν έτσι πιο περίπλοκες. Η φρεσκάδα και η κινητικότητα των Τροσάρ και Γκαμπριέλ Ζεσούς επέτρεψε επίσης στην Άρσεναλ να ανεβεί στο γήπεδο και να ελέγξει το ματς στο τέλος έστω χωρίς να κάνει μεγάλες φάσεις: η Ατλέτικο γύρισε πίσω και αυτό αρκούσε για να σταματήσει η πίεση στην άμυνα της Αρσεναλ που για είκοσι λεπτά υπέφερε. Το πρώτο σουτ της Άρσεναλ στο δεύτερο ημίχρονο ήρθε πέντε λεπτά πριν από το τέλος του ματς, αλλά ήταν το προοίμιο για τέσσερα (!) διαδοχικά σουτ από τους παίκτες του Αρτέτα, με τον πιο επικίνδυνο να είναι του Μοσκέρα, μετά από μια ωραία πρωτοβουλία του Έζε. Η εικόνα του ματς στο τέλος άλλαξε εντελώς χάρη σε μια προπονητική παρέμβαση: δεν το βλέπεις συχνά.   </p> <p>Πιθανότατα όλα θα ναι αλλιώς</p> <p>Η Ατλέτικο Μαδρίτης φάνηκε ευχαριστημένη στο τέλος του προηγούμενου ματς. Δεν θα έπρεπε να είναι. Με μια λιγότερο παθητική προσέγγιση από την αρχή του αγώνα πιθανότατα θα είχε απόψε ένα αποτέλεσμα νικηφόρο για να το υπερασπιστεί. Κι απόψε τα όπλα της στην επίθεση είναι ίδια: η ωραία συνύπαρξη των Γκριεζμάν και Άλβαρεζ φαίνεται  ικανή για να ζορίσει την άμυνα του Αρτέτα, αλλά αυτή την  φορά η Αρσεναλ θα είναι πιο προετοιμασμένη. Από την άλλη η Ατλέτικο απόψε θα δεχτεί το είδος της πίεσης που δεν δέχτηκε στο πρώτο ματς. Λογικά απόψε ο Ατρέτα θα ποντάρει στην ποιότητα του Έζε και στην υποστήριξη του Γιόκερες από την αρχή. Εξι μέρες πριν κι αυτός είχε κυρίως το μυαλό του στην άμυνα. Η απόφαση του πχ να χρησιμοποιηθεί ο Ράις ως κόφτης που έμοιαζε με στόπερ μπροστά από τα στόπερ στέρησε από την Άρσεναλ τον επιθετικό του δυναμισμό. Αποψε περιμένω να τον δω δίπλα στον Θουμπιμέντι: η Αρσεναλ δεν έχει απόψε κανένα κέρδος να περιμένει: πρέπει να είναι πιο παραγωγική για να είναι και αποτελεσματική. Και το ό,τι αγκαλιάζει πια το πρωτάθλημα Αγγλίας θα την κάνει και ψυχολογικά πιο δυνατή – κι αυτό λεπτομέρεια είναι.</p> <p>Αλλά μπορούν στο ποδόσφαιρο οι λεπτομέρειες να κάνουν ένα ματς αληθινά ενδιαφέρον; Ποιος τις κατανοεί; Και ποιος μπορεί να στηθεί να δει ένα ματς έχοντας αυτές στο μυαλό τους αν δεν είναι οπαδός των ομάδων;    </p> <p><img src="https://vstatic.vietnam.vn/vietnam/resource/IMAGE/2026/04/30/1777503952397_2026_04_29t212000z_1533044841_up1em4t1mphtq_rtrmadp_3_soccer_champions_atm_ars.webp" alt="https://vstatic.vietnam.vn/vietnam/resource/IMAGE/2026/04/30/1777503952397_2026_04_29t212000z_1533044841_up1em4t1mphtq_rtrmadp_3_soccer_champions_atm_ars.webp" /></p> <p>Φαντασίωση και πραγματικότητα  </p> <p>Μια εβδομάδα πριν μετά την φρενίτιδα του ρυθμού και το ανεξέλεγκτο ποδόσφαιρο της Παρί Σεν Ζερμέν και της Μπάγερν, είδαμε ένα ματς  στον οποίο, παρά την υποτιθέμενη μεγαλύτερη εστίαση στην άμυνα, υπήρχαν περισσότερα σουτ εντός εστίας από ό,τι στο Παρίσι (29 στη Μαδρίτη, 22 εκεί). Αυτό το αντιφατικό στατιστικό στοιχείο, ωστόσο, μας λέει ότι το ποδόσφαιρο, σε όλες τις πτυχές του, από τη φύση του προσφέρει συχνά άπειρες αναγνώσεις και μπορεί να ερμηνευτεί με αμέτρητα διαφορετικούς τρόπους. Η ότι απλά η στατιστική είναι ένας εύσχημος τρόπος για να λες ψέματα. Παραθέτω το παράδοξο αυτό στοιχείο για να γίνει κατανοητό ότι τα γκολ και όχι οι τελικές (ή ακόμα και οι ευκαιρίες) είναι αυτά που καθιστούν ένα ματς θεαματικό: ο ποδοσφαιρόφιλος χαίρεται με την δική τους προσμονή. Από την άλλη η εικόνα του ημιτελικού του ματς Ατλέτικο – Αρσεναλ ήταν πιο εικόνα ημιτελικού Τσάμπιονς λιγκ από την αντίστοιχη στο Παρί – Μπάγερν. Κάτι στο βάθος του μυαλού μου λέει πως καλούμαστε τελικά να διαλέξουμε μεταξύ μιας ρεαλιστικής πραγματικότητας (Ατλέτικο – Αρσεναλ) και μια φαντασίωσης (Παρί – Μπάγερν). Οπότε ναι το ζήτημα είναι κομμάτι ιδεολογικό. Υπάρχουν πάντα αυτοί που θέλουν στην εξουσία την φαντασία – συγνώμη την φαντασίωση. Αλλά η πραγματικότητα έχει κι αυτή την γοητεία της…  </p> <p> </p>Tue, 05 May 2026 08:21:25 GMThttps://www.karpetshow.gr:443/blog/i-fantasiosi-kai-i-pragmatikotitahttps://www.karpetshow.gr:443/blog/vimata-mprosta-kai-vimata-piso-2<p>Έγραφα εδώ πριν τα χθεσινά ματς των play off ότι και ο ΠΑΟΚ και ο Παναθηναϊκός θα ήταν λογικό να αντιδράσουν παρά το γεγονός ότι έχουν μείνει πίσω στην βαθμολογία και μολονότι προέρχονταν από άσχημα παιγνίδια. Το έκαναν και οι δυο, ο καθένας με τον τρόπο του. Το έκαναν γιατί είναι μεγάλες ομάδες και γιατί απέναντί τους δεν είχαν αντιπάλους που αυτό δεν θα το επέτρεπαν. Ο ΠΑΟΚ κέρδισε ένα Ολυμπιακό που δεν έχει βαρεθεί να παίζει κρυφτούλι με τα προβλήματα του και συνεχίζει. Ο ΠΑΟ άντεξε (και παραλίγο να κερδίσει) παίζοντας με δέκα παίκτες απέναντι σε μια ΑΕΚ που πλησιάζει βήμα βήμα προς την κατάκτηση του πρωταθλήματος, αλλά έχει κι ένα σχετικό άγχος να διαχειριστεί. Ο ΠΑΟΚ έδειξε και πίστη ότι μπορεί να διεκδικήσει το πρωτάθλημα στο νήμα – το έχει ξανακάνει. Είναι πολύ φιλόδοξο ως προσπάθεια, αλλά κανείς δεν του απαγορεύει τα όνειρα. Στο μεταξύ εξασφάλισε και ότι σε περίπτωση ισοβαθμίας με τον Ολυμπιακό θα είναι μπροστά του κι αυτό για την κατάκτηση της δεύτερης θέσης (που κι αυτή στόχος είναι καθώς ο Ιβάν Σαββίδης την έχει ζητήσει από τον Ρασβάν Λουτσέσκου) είναι σημαντικό.</p> <p> Αλλά ας τα πάρουμε με την σειρά.</p> <p><img src="https://www.naftemporiki.gr/wp-content/uploads/2026/05/paok_olympiakos_toumpa-696x464.jpg" /></p> <p> Οι επιλογές του Ρασβάν</p> <p>Ο ΠΑΟΚ υποδέχτηκε τον Ολυμπιακό έχοντας τέσσερα αποτελέσματα στη σειρά χωρίς νίκη. Εχασε στο Βόλο την τελευταία αγωνιστική της κανονικής περιόδου, δεν κέρδισε τον Παναθηναϊκό στην πρώτη αγωνιστική των play off, ηττήθηκε από την AEK στη νέα Φιλαδέλφεια με 3-0 και έχασε και το κύπελλο από τον ΟΦΗ, έστω στην παράταση. Αλλά κανένα από αυτά τα ματς δεν έμοιαζε με το χθεσινό.  Χθες είχε απέναντί του ένα Ολυμπιακό που μπήκε στο ματς διεκδικώντας την νίκη δηλαδή παίζοντας πολύ ψηλά. Κι αν ο ΠΑΟΚ έχει στην διάθεση του χώρους για αντεπιθέσεις παραμένει η καλύτερη ομάδα στην Ελλάδα αφού έχει σολίστες που μπορεί να τους εκμεταλλευτούν. Αυτή είναι η ιστορία κυρίως του δεύτερου ημιχρόνου του χθεσινού ματς. Ο ΠΑΟΚ απάντησε στις ευκαιρίες του Ολυμπιακού με τον Ρέτσο και τον Τσικίνιο με δυο γκολ που ήταν δημιουργίες του Κωνσταντέλια και του Ζίφκοβιτς – ο Σέρβος που όταν βρίσκει απέναντί του τον Ορτέγκα κάνει επίδειξη ικανοτήτων πέτυχε και το γκολ του 2-1 που επί της ουσίας έκρινε το ματς. Ο Ολυμπιακός τον καιρό του Μεντιλίμπαρ δεν έχει κάνει ποτέ του νίκη με ανατροπή: να γύριζε παιγνίδι όταν μάλιστα βρέθηκε δεύτερη φορά πίσω στο σκορ ήταν απίθανο. Ο Γερεμέγιεφ που είχε ανοίξει το σκορ στο 14΄και που ταλαιπώρησε πάρα πολύ τους Ρέτσο και Πιρόλα ολοκλήρωσε την υπέροχη συνεργασία Ζίφκοβιτς – Κωνσταντέλια στο 65΄και η σεμνή τελετή έλαβε τέλος. Ο Λουτσέσκου επιλέγοντας τον Παβλένκα αντί του Τσιφτσή αλλά και τον Ζαφείρη αντί του Οζντόεφ έδειξε πως είχε προετοιμάσει το ματς καλύτερα από τον Ολυμπιακό. Που πήγε στην Τούμπα να παίξει τα ρέστα του για το πρωτάθλημα νομίζοντας πως θα ξαναβρει τον Παναθηναϊκό δηλαδή μια ομάδα που έχασε από αυτόν περίπου μόνη της δεκαπέντε μέρες πριν.        </p> <p><img src="https://i1.prth.gr/images/1168x656/jpg/files/2026-05-03/maketa-paok.webp" /></p> <p>Τα δικά του παιδιά δεν αρκούν</p> <p>Ο Ολυμπιακός πήγε στην Τούμπα να παίξει τα ρέστα του για την διεκδίκηση του πρωταθλήματος καθώς ήταν πέντε βαθμούς πίσω από την πρωτοπόρο ΑΕΚ. Δεν ήταν όσο κατώτερος του αντιπάλου του δείχνει το τελικό σκορ – ίσως μάλιστα στο πρώτο ημίχρονο να ήταν και ελαφρώς καλύτερος: οι ευκαιρίες δεν του έλλειψαν. Αλλά δεν είχε την συγκέντρωση, το πάθος και κυρίως μια στρατηγική που απαιτείται για μια τέτοιου είδους νίκη. Ετσι πλήρωσε σε ένα ακόμα ντέρμπι την απλοϊκή προσέγγιση των αγώνων του προπονητή του. Ο Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ θεώρησε λογικό να χρησιμοποιήσει τους ίδιους παίκτες που αγωνίστηκαν εναντίον του Παναθηναϊκού λες και ΠΑΟΚ έχει καμία σχέση με την ομάδα του Μπενίτεθ. Ηθελε απλά να πιέσει και να προηγηθεί παίζοντας ίσως λίγο και με τα τεντωμένα νεύρα του ΠΑΟΚ και το έκανε επιλέγοντας και στην προκειμένη περίπτωση απλά τα δικά του παιδιά. Αλλά όταν η ενδεκάδα του είναι τόσο γνωστή και δεν είσαι η Μπαρτσελόνα του Γκουαρντιόλα, ο αντίπαλος έχει αβαντάζ γιατί ξέρει τι ακριβώς θα δει. Ο Λουτσέσκου φόρτωσε την δεξιά πλευρά του ΠΑΟΚ με τους Ζίφκοβιτς, Κένι και Κωνσταντέλια, και χτυπώντας κυρίως από εκεί πήρε το ματς: ο Ρουμάνος είδε τον Ολυμπιακό που περίμενε και τον περίμενε γιατί ήξερε πως στον Ολυμπιακό θα παίξουν πάλι οι ίδιοι. Η συγκινητική αυτή διαχείριση του Βάσκου έχει ακριβώς αυτό το όριο: όταν τα παιδιά δεν μπορούν να ανταποκριθούν, δεν μπορεί να περιμένεις καμία διαφοροποίηση. Χθες πχ ο Ποντένσε μπήκε αργά, ο Ταρέμι όταν το ματς είχε τελειώσει και ο Ορτέγκα συνέχισε να παίζει ακάλυπτος μέχρι το τέλος. Ο Ολυμπιακός διαμαρτύρεται για οφσάιντ του Μπάμπα στο πρώτο γκολ του ΠΑΟΚ κι ίσως έχει κάποια δίκια. Αλλά δεν έχασε το ματς γιατί μέτρησε αυτό το γκολ στο οποίο έτσι κι αλλιώς απάντησε ισοφαρίζοντας με τον ΕλΚαμπί δέκα λεπτά αργότερα. Το έχασε γιατί ήταν προβλέψιμος κι αυτή τη φορά και αμυντικά ασταθής. Χωρίς εικόνα υποψήφιου πρωταθλητή δηλαδή.</p> <p><img src="https://www.gazzetta.gr/sites/default/files/styles/amp_article_image_748x442/public/2026-05/panathinaikos_-_aek_5.jpg.webp?itok=gCUfFjgS" /></p> <p>Το ποτήρι είναι μισογεμάτο</p> <p>Η ΑΕΚ που ήξερε το αποτέλεσμα της Τούμπα νομίζω ότι επηρεάστηκε πολύ από αυτό. Κατά κάποιο τρόπο μεγάλωσε το άγχος της και το είπε κι ο κόουτς Νίκολιτς στο τέλος του ματς. Η ΑΕΚ μπήκε σωστά στην Λεωφόρο, βρέθηκε με παίκτη παραπάνω στο 14΄όταν ο Ζίνι κέρδισε την αποβολή του Ερνάντεθ, είχε τέσσερις ευκαιρίες στο πρώτο μισάωρο, ο Λαφόν ήταν ο καλύτερος του ΠΑΟ, αλλά συνολικά η εικόνα της δεν ήταν εικόνα ομάδας που σε έπειθε πως θα κερδίσει. Ο ΠΑΟ που όταν έμεινε με παίκτη λιγότερο έπαιξε κάτι σαν 4-2-2-1 (με τον Τετέι να τρέχει την άμυνα της ΑΕΚ και τους Αντίνο και Ταμπόρδα να τον βοηθούν) είχε την δική του καλή ευκαιρία με τον Κυριακόπουλο κι έγινε στο τέλος πολύ απειλητικός μετά τις αλλαγές του Μπενίτεθ που με τους Ζαρουρί και Πελίστρι κυρίως (αλλά και με τον Μπακασέτα) του έδωσε επιθετική φρεσκάδα: οι μεγάλες ευκαιρίες στο τέλος (με τους Καλάμπρια, Ζαρουρί και Μπακασέτα) είναι δικές του σε μια στιγμή του παιγνιδιού που κάποιοι παίκτες της ΑΕΚ έπαιζαν προσπαθώντας να κερδίσουν και κάποιοι έδειχναν ευχαριστημένοι με την ισοπαλία. Από την πρωτοπόρο έλειψε ο Γιόβιτς (που κόντρα στον ΠΑΟ έχει 7 γκολ), έλειψε στο τέλος η σιγουριά στα μετόπισθεν (ειδικά όταν η άμυνα ανέβαινε), αλλά συνολικά μιλάμε για βηματάκι μπροστά.</p> <p><img src="https://www.sportstonoto.gr/wp-content/uploads/2026/05/Pao-aek.jpg" /> Αν την Κυριακή η ΑΕΚ κερδίσει τον ΠΑΟ και στο Φάληρο ανάμεσα σε Ολυμπιακό και ΠΑΟΚ δεν υπάρξει νικητής η ομάδα του Νίκολιτς θα είναι πρωταθλήτρια. Αν από την μεριά της δεν κερδίσει δεύτερη φορά τον ΠΑΟ θα μεγαλώσει το άγχος της, αλλά και πάλι το αβαντάζ που έχει από τους διώκτες της (και χάρη σε αυτό τον βαθμό στη Λεωφόρο) είναι μεγάλο.     </p> <p>Οι τρεις έγιναν τέσσερις               </p> <p>Τέλος εντυπωσιακά πράγματα γίνονται στα play out. Η κούρσα για τρεις έγινε κούρσα για τέσσερις. Ενώ η ΑΕΛ έδειξε σφυγμό στις Σέρρες και πήρε ισοπαλία από τον Πανσερραϊκό κι ο Αστέρας κερδίζοντας το φάντασμα του Ατρόμητου είναι ο κερδισμένος της αγωνιστικής, δείχνει σημάδια διάθεσης αυτοκτονίας ο Παναιτωλικός που έχασε από την Κηφισιά στην έδρα του. Αντίθετα από την ΑΕΛ, τον Πανσερραϊκό και τον Αστέρα, η ομάδα του Γιάννη Αναστασίου δεν μπήκε στην διοργάνωση για να παλέψει για την παραμονή – έμοιαζε εντελώς άνετη. Την επόμενη αγωνιστική έχει Ατρόμητος – Παναιτωλικός, Πανσερραϊκός – Κηφισιά και ΑΕΛ – Αστέρας. Κι όποιος αντέξει…      </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p>Mon, 04 May 2026 10:24:00 GMThttps://www.karpetshow.gr:443/blog/vimata-mprosta-kai-vimata-piso-2https://www.karpetshow.gr:443/blog/ola-moiazoyn-kommati-mystiria<p>Που είχαμε μείνει στα play off; Ένα βήμα νομίζω πριν το απόλυτο ξεκαθάρισμα. Επιστρέφοντας η ΑΕΚ αντιμετωπίζει τον Παναθηναϊκό που είναι η μόνη χωρίς κίνητρο ομάδα που παίρνει μέρος στην διαδικασία των play off, αλλά το μεταξύ τους ματς γίνεται στην Λεωφόρο Αλεξάνδρας. Όπως και να χει έχει πιο εύκολο έργο από τον Ολυμπιακό, που είναι ο μόνος που έχει μείνει να την κυνηγάει αλλά που έχει μια σαφώς πιο δύσκολη αποστολή στην Τούμπα. O ΠΑΟΚ που κουβαλάει τέσσερα ματς χωρίς νίκη  στη σειρά, λογικά στην έδρα του θα ψάξει μια αντίδραση και γιατί στην έδρα του είναι αήττητος. Η ερώτηση αυτή τη φορά έχει να κάνει με κάτι απλό: το κίνητρο του ΠΑΟ και του ΠΑΟΚ που μοιάζουν λίγο αδιάφοροι. Δεν πιστεύω πολύ ότι μια δεύτερη θέση πχ είναι κάτι πολύ σοβαρό – το λέω για την περίπτωση του ΠΑΟΚ.  </p> <p>Σαν να παίζουν πρώτη φορά</p> <p>Τα σημερινά ματς ΠΑΟΚ - Ολυμπιακός και Παναθηναϊκός - ΑΕΚ δεν μοιάζουν με αντίστοιχα προηγούμενα ανάλογα που είδαμε στην κανονική περίοδο. Οι συνθήκες σήμερα δεν έχουν καμία σχέση με αυτές που υπήρχαν πριν από τα αντίστοιχα παιχνίδια της κανονικής περιόδου. Το ματς ΠΑΟΚ - Ολυμπιακός (2-1) έγινε πολύ νωρίς στο πρωτάθλημα. Και τότε ο ΠΑΟΚ ερχόταν από μετριότατα αποτελέσματα καθώς στο ξεκίνημα της χρονιάς ψαχνόταν. Η εντυπωσιακή του νίκη του κόντρα στην Ριέκα (με 5-0) ήταν η εξαίρεση σε ένα κανόνα μέτριων αποτελεσμάτων μεταξύ των οποίων ξεχώριζαν οι ισοπαλίες με τον Παναιτωλικό (0-0) και τον Αστέρα Τρίπολης (3-3) αλλά και η ήττα από τον Λεβαδειακό στο κύπελλο. Αλλά τότε υπήρχε μπροστά μια ολόκληρη σεζόν και για τις δυο ομάδες: ο ΠΑΟΚ κέρδισε με ανατροπή αλλά και τον Ολυμπιακό δεν είχε φανεί να τον πειράζει τότε η ήττα – το μυαλό ήταν κυρίως στο Τσάμπιονς λιγκ. Σήμερα οι στόχοι είναι άλλοι: ο ΠΑΟΚ έχει στόχο την δεύτερη θέση και ο Ολυμπιακός απλά να παραμείνει ζωντανός στο κυνήγι της Ενωσης.</p> <p><img width="1200" height="800" alt="" src="/Media/Default/Post%20Images/Ben-1.png" /></p> <p>Καμία απολύτως σχέση</p> <p>Φυσικά δεν υπάρχει καμία σχέση ανάμεσα στο αποψινό ματς του Παναθηναϊκού με την ΑΕΚ και με το ΠΑΟ- ΑΕΚ (2-3) που είδαμε πριν μήνες. Σε εκείνο το ντέρμπι υπήρχαν εντελώς διαφορετικά δεδομένα. Ο Μπενίτεθ μόλις είχε έρθει και ο Παναθηναϊκός πόνταρε ότι ο ερχομός του θα του αλλάξει πραγματικά τη χρονιά: τώρα όλοι συζητάνε για την διαδοχή του. Τότε λέγεται πως ο Γιοάννης Αλαφούζος που είχε δει το ματς κλονίστηκε για πρώτη φορά για το ορθό της επιλογής του: τώρα συζητάει για τον διάδοχό του με όλους. Φυσικά όλα είναι διαφορετικά στο στρατόπεδο της ΑΕΚ. Τότε η ομάδα του Νίκολιτς ήθελε να κάνει αποτέλεσμα για να σταματήσει το καταστροφικό σερί της στα ντέρμπι: ήταν τότε χωρίς βαθμό στα εννέα τελευταία από αυτά και είχε χάσει τα δυο πρώτα και στην εφετινή σεζόν (από τον ΠΑΟΚ και τον Ολυμπιακό). Είχε καταφέρει να κερδίσει και η δύσκολη νίκη της άλλαξε πολλά – ίσως και τα πάντα. Είχε προηγηθεί με 0-2, δέχτηκε από τον Παναθηναϊκό που έπαιζε με παίκτη λιγότερο την ισοφάριση, και κέρδισε το ματς με ένα πέναλτι του Γιόβιτς στις καθυστερήσεις. Αλλά εκείνη ήταν μια ΑΕΚ ανασφαλής ακόμα, ενώ σήμερα θα κατέβει στο γήπεδο μία ομάδα με κίνητρο που θα χρειάζεται μια νίκη για να πλησιάσει ακόμα στην κατάκτηση του πρωταθλήματος. Γνωρίζοντας μάλιστα και τι έχει γίνει προηγουμένως στην Τούμπα.</p> <p>Απλή ερώτηση, δύσκολη απάντηση</p> <p>Η ερώτηση της αγωνιστικής σε ό,τι έχει να κάνει με τα δυο παιγνίδια είναι απλή. Μπορούν ο Παναθηναϊκός και ο ΠΑΟΚ να παίξουν ξαφνικά καλύτερα απ’ ό,τι έχουμε δει στα πρόσφατα παιγνίδια τους - κι αφήνω στην άκρη τα πολλά προηγούμενα. Αγωνιστικά είναι δύσκολο να περιμένεις μια μεταμόρφωση και του ενός και του άλλου. Στην περίπτωση του ΠΑΟ η μόνη περίπτωση αυτό να συμβεί είναι να έχουν καταλάβει οι παίκτες του ότι τα εναπομείναντα παιχνίδια στα play off  μπορεί να είναι κριτήριο και για την δική τους παρουσία στην ομάδα. Αν αυτό το έχουν καταλάβει (κι αν υποθέσουμε ότι θέλουν και να μείνουν και του χρόνου στον Παναθηναϊκό…) υπάρχει περίπτωση να δούμε μια αντίδραση. Διαφορετικά η ΑΕΚ, που ξέρει τι θέλει, θα πάρει το ματς εύκολα ή δύσκολα. Στην περίπτωση του ΠΑΟΚ το πράγμα είναι κομμάτι πιο απλό. Εδώ δεν υπάρχουν παίκτες που όπως στον ΠΑΟ έχουν καταλάβει πως είναι υπεράνω κριτικής αφού για όλα φταίει ο προπονητής τους: το θέμα είναι η φόρμα τους και οι δυνατότητές τους. Ο Λουτσέσκου έχει πάλι απουσίες, αν κι ο μόνος βασικός που λείπει είναι ο Γιακουμάκης. Η ήττα από τον ΟΦΗ στον τελικό κυπέλλου δημιούργησε σίγουρα ένα τραύμα, αλλά στον ΠΑΟΚ γνωρίζουν πολύ καλά ότι μια νίκη κόντρα στον Ολυμπιακό θα τους δώσει τη δυνατότητα να τελειώσουν τη χρονιά χωρίς πολύ μεγάλες γκρίνιες. Πράγμα απαραίτητο για όλους. Ισως και για τον Λουτσέσκου για πρώτη φορά. Ο Ρουμάνος λογικά περιμένει απλά να δει τους Κωνσταντέλια, Τάισον, Ζίφκοβιτς να κάνουν ένα καλό παιχνίδι και οι τρεις ταυτόχρονα μετά από πολύ καιρό. Αν αυτό θα συμβεί θα δει και την ομάδα του να έχει καλή απόδοση. Ενώ στην περίπτωση του ΠΑΟ τίποτα δεν μοιάζει τόσο απλό.  </p> <p><img width="1000" height="600" alt="" src="/Media/Default/Post%20Images/Mendi-2.jpg" /></p> <p>Όλα λίγο πιο απλά</p> <p>Φυσικά κουβαλάνε και ο Ολυμπιακός και η ΑΕΚ τα ερωτηματικά τους. Στην Τούμπα θα δούμε αν η νίκη του πρωταθλητή στη Λεωφόρο ήρθε ως συνέπεια μιας πίστης ότι η ομάδα μπορεί ακόμα να κερδίσει το πρωτάθλημα ή  οφειλόταν στην πολύ κακή απόδοση του Παναθηναϊκού, όπως πολλοί εκτιμούν. Αν αποδειχτεί ότι ισχύει το δεύτερο τότε δύσκολα ο Ολυμπιακός θα περάσει από την Τούμπα διότι μοιάζει απίθανο ο ΠΑΟΚ  να έχει την απόδοση που είχε ο Παναθηναϊκός πριν μία εβδομάδα στο ντέρμπι με τον αιώνιο αντίπαλο του: ας μην ξεχνάμε ότι ο ΠΑΟΚ φέτος σε τρία ματς με τον Ολυμπιακό δεν έχει χάσει κι όσο κι αν το αποψινό δεν μοιάζει με κανένα από τα προηγούμενα αυτό κάτι λέει. Ο Μεντιλίμπαρ λογικά θα πάει στην Τούμπα με τα δικά του παιδιά, δηλαδή με την ομάδα που κέρδισε τον Παναθηναϊκό και  στην οποία δεν υπήρχε στην αρχική εντεκάδα ούτε ένας από τους νεοφερμένους. Ο Νίκολιτς από την μεριά του δεν μπορεί να αφήσει έξω τον Γιόβιτς που έχει πετύχει επτά γκολ στον ΠΑΟ σε δυο ματς, αλλά το θέμα του δεν είναι η επίθεση: είναι να παίξει η ΑΕΚ καλά στην άμυνα πράγμα που δεν είναι και τόσο δεδομένο. Ωστόσο υπάρχει μια σημαντική διαφορά της ΑΕΚ από όλους τους υπόλοιπους: η προετοιμασία της είναι κυρίως ψυχολογική – ο προπονητής της πρέπει απλά να πείσει τους παίκτες του ότι ο τίτλος είναι στο χέρι τους. Οι άλλοι έχουν να απαντήσουν σε περίπλοκα αγωνιστικά ερωτηματικά. Δεν θα πλήξουμε πάντως…  </p> <p> </p>Sun, 03 May 2026 12:51:06 GMThttps://www.karpetshow.gr:443/blog/ola-moiazoyn-kommati-mystiriahttps://www.karpetshow.gr:443/blog/xari-xole-etoimasoy<p>H πιο ευχάριστη τηλεοπτική έκπληξη τον τελευταίο καιρό ήρθε από το Netflix και έχει να κάνει με μια σειρά από την Σκανδιναβία με ήρωα τον ντετέκτιβ Χάρι Χόλε, δημιούργημα του συγγραφέα αστυνομικών μυθιστορημάτων Γιο Νέσμπο. Μεταφέρθηκε το βιβλίο « Το αστέρι του διαβόλου», γραμμένο το 2003. Και μεταφέρθηκε υποδειγματικά για ένα απλό λόγο: γιατί το σενάριο της σειράς έχει επιμεληθεί ο ίδιος ο συγγραφέας.  </p> <p><img src="https://images.ctfassets.net/4cd45et68cgf/3UJZJ0LAakKme5I35I7p7U/bd5826817dc3118704315d7052a7b64c/Harry_Hole.jpg?w=2000" alt="https://images.ctfassets.net/4cd45et68cgf/3UJZJ0LAakKme5I35I7p7U/bd5826817dc3118704315d7052a7b64c/Harry_Hole.jpg?w=2000" class="shrinkToFit" width="1682" height="947" /></p> <p>Για όσους δεν έχουν ιδέα ποιος είναι ο Νέσμπο και ποιος ο ήρωας του Χάρι Χόλε, πρέπει να πω ότι οι δυο δεν έχουν καμία σχέση. Ο Νέσμπο είναι ένας ωραίος τύπος, που αντιλαμβάνεται τη δουλειά του ως αφορμή για να κάνει ταξίδια, αφού αυτά του δίνουν, όπως λέει, έμπνευση. Πριν χρόνια, χάρη στις Εκδόσεις Μεταίχμιο που οργάνωσαν την εκδήλωση, τον είχα γνωρίσει προσωπικά: είχαμε γεμίσει την μεγάλη αίθουσα του Μεγάρου Μουσικής – αλλά όλοι δυστυχώς για μένα είχαν έρθει για τον Νέσμπο. Κι εγώ που έκανα τον παρουσιαστή του για αυτόν είχα πάει. Μετά από την γνωριμία μας είχα γράψει ένα κείμενο στο οποίο σημείωνα τις διαφορές του συγγραφέα και του ήρωα του. Ο Νέσμπο θύμιζε Αγγλο ροκ σταρ, από αυτούς που μεγαλώνουν όμορφα χωρίς να είναι δέσμιοι της εικόνας τους. Εχει υπάρξει ποδοσφαιριστής, είχε δικό του ροκ συγκρότημα, παράλληλα με τα αστυνομικά γράφει και βιβλία για παιδιά ώστε, όπως έλεγε, να δίνει ένα λόγο στις γυναίκες να τον λατρεύουν. Είναι αρκετά πολιτικοποιημένος, γελάει πολύ, βλέπει σειρές στην τηλεόραση (στο βιβλίο του ο «Φαντομάς» μάλιστα έκλεψε κι αρκετά από το Breaking Bad) και είναι φυσικά κινηματογραφόφιλος. Είναι ένας τύπος με τον οποίο εύκολα θα μπορούσες να τα πιείς ένα βράδυ μιλώντας για μπάλα, χώρες, ταξίδια, σινεμά, μουσική. Το 1998, εκδίδοντας το πρώτο του βιβλίο με τίτλο «Βat Μan» (στα ελληνικά κυκλοφόρησε πέρυσι με τίτλο «η Νυχτερίδα») ο Νέσμπο έδωσε ζωή στον Χάρι Χόλε, ένα επιθεωρητή από το Οσλο με ειδικότητα τους serial killers, που στην ήσυχη και αποστειρωμένη Νορβηγία δεν θα έπρεπε να υπάρχουν. Ο Χόλε είναι ίσως το αντίθετο του Νέσμπο. Είναι αλοολικός. Είναι μάλλον ρεμάλι. Εχει ελάχιστα ενδιαφέροντα, απλά ακούει μουσική: Τα ροκ γούστα του είναι μάλλον εξεζητημένα – παλιομοδίτικα. Ταξιδεύει συνήθως για να κρυφτεί. Λέει κακίες και είναι λακωνικός γιατί δεν έχει τι να πει. Είναι δύσκολος με τους ανθρώπους, αγχώνεται όταν πρέπει να φερθεί σωστά σε μια γυναίκα, έχει έφεση στους καυγάδες, δεν καταγγέλλει το σύστημα ούτε κι όταν διαπιστώνει τη διαφθορά του. Αλλά παρά τα κουσούρια του ο Χόλε προκαλεί εθισμό. Όταν τον γνωρίσεις γρήγορα αρχίζεις να ανησυχείς για αυτόν, τον συμπονάς ή τον λυπάσαι, μπορεί να τον θαυμάζεις – αλλά δεν είναι κι απαραίτητο – κυρίως μετρά ότι σου αρκούν οι περιπέτειές του.</p> <p> <img src="https://www.kathimerini.gr/wp-content/uploads/2023/09/bcd15ad36887526dcef25c951116832a_824A0836aaa-1.jpg?v=1695850223" alt="" class="zoomable" /></p> <p>Συνήθως οι συγγραφείς των αστυνομικών λατρεύουν τους ήρωές τους, ώστε κι εμείς να τους αγαπήσουμε. Ο Σέρλοκ Χόλμς, με την αναλυτική του ικανότητα, είναι σχεδόν σούπερ ήρωας. Ο Ηρακλής Πουαρό έχει απίστευτα κοφτερό μυαλό. Ο επιθεωρητής Μεγκρέ είναι ένας μεγάλος γνώστης της ανθρώπινης ψυχοσύνθεσης. Οι ήρωες του Τσάντλερ και του Χάμετ είναι ατακαδόροι και κάνουν θραύση στις γυναίκες: οι πιο πολλοί μοντέρνοι Αμερικάνοι συγγραφείς γοητεύτηκαν τόσο από δάυτους ώστε τους μιμούνται. Οι ήρωες του Ελρόι είναι τόσο σπάνια κακότροποι, που καταντούν γοητευτικοί μέσα στην παραξενιά τους. Ο αστυνόμος Μολνταλμπάνο του Καμιλέρι είναι καλοφαγάς και χιουμορίστας. Ο Πέπε Καρβάλιο του Μανουέλ Βάσκεθ Μολνταλμπάν πολιτικά προβληματισμένος και ευαίσθητος – άσε που τον κυνηγάνε όλες! Ο επιθεωρητής Βαλάντερ του Μάνκελ πολύ οργανωτικός και ώριμος: είναι αξιαγάπητος και μόνο για την σχέση του με τον πατέρα του αλλά και την κόρη του. Ο Νέσμπο όμως δεν θέλει ντε και καλά να έχει ένα ήρωα ξεχωριστό: ταλαιπωρεί πολύ τον Χόλε. Μόνο ίσως ο Ιαν Ράτκιν ταλαιπωρεί τον επιθεωρητή Ρέμπους, όσο ο Νέσμπο τον ήρωας του, αλλά αν ήξερε ο Ρέμπους τι έχει περάσει ο Χόλε, θα άφηνε αναστεναγμούς ανακούφισης. Η αδιαφορία του Νέσμπο για τον ήρωα του φάνηκε όταν τα βιβλία του μεταφέρθηκαν στο σινεμά και στην τηλεόραση. Το 2017 γυρίστηκε ο Χιονάνθρωπος, το ωραιότερο βιβλίο του. Το καστ ήταν εξαιρετικό, η ταινία χάλια. Πρόδιδε απόλυτα τον ήρωα, την πλοκή, την ίδια την απόλαυση του αναγνώστη. Αλλά ο Νέσμπο έδωσε την συγκατάθεσή του. Ισως για τα χρήματα, ίσως κι όχι.</p> <p> <img src="https://variety.com/wp-content/uploads/2026/03/Detective_Hole-4.jpg?w=1000&amp;h=667&amp;crop=1" alt="https://variety.com/wp-content/uploads/2026/03/Detective_Hole-4.jpg?w=1000&amp;h=667&amp;crop=1" /></p> <p>Στην μεταφορά του «Αστεριού του Διαβόλου» φάνηκε όμως ότι μετάνιωσε για εκείνο του το ατόπημα. Με την συμμετοχή του στην συγγραφή του σεναρίου αυτή την φορά μας δίνει τον Χόλε που περιμέναμε. Η μεταφορά δεν είναι απλά πιστή: είναι απόλυτη. Το βιβλίο μεταφέρεται σελίδα την σελίδα: απλά υπάρχει μια μικρή προσαρμογή στο σήμερα, η οποία όμως δυναμώνει την γοητεία της ιστορίας. Ο Νέσμπο επιμελείται τα πάντα στο όνομα του ήρωα του: ο Χάρι Χόλε θα ήταν απολύτως ευχαριστημένος.</p> <p>Από μικρός θυμάμαι μια συζήτηση που αφορά τις μεταφορές των βιβλίων στην οθόνη. Εχουν ακουστεί διάφορες απόψεις – η πιο συνηθισμένη θέλει τα μέτρια βιβλία να γίνονται καλές ταινίες (ή σειρές) και τα σπουδαία βιβλία να είναι απίθανο να αποδοθούν. Η συμμετοχή του Νέσμπο στην σεναριακή επεξεργασία των ιστοριών του Χόλε (μετά την πρώτη θα κυκλοφορήσουν και οι υπόλοιπες) δίνει μια απάντηση σε όλους αυτούς τους προβληματισμούς: αυτό που φαίνεται είναι πως αν ο συγγραφέας συμμετέχει στην διασκευή είναι ευκολότερο να αποδοθεί σωστά όχι μόνο η πλοκή του μυθιστορήματος αλλά κυρίως το ίδιο το κλίμα. Αν αυτός απουσιάζει, είναι δεδομένο ότι αυτό που θα προκύψει στην οθόνη, θα έχει μικρή σχέση με το βιβλίο – δεν έχει σημασία αν ως αυθύπαρκτο έργο θα είναι καλό ή κακό: είναι δεδομένο πως θα έχει μικρή σχέση με το βιβλίο. Εχει σημασία; Στην πραγματικότητα για τον θεατή ελάχιστη. Για τον αναγνώστη του βιβλίου ίσως όμως έχει: ο αναγνώστης δεν θέλει να προδοθεί ο ήρωας του, δηλαδή ο ίδιος. Δεν θέλει να δει στην οθόνη κάποιον που δεν έχει σχέση με τον ήρωα που αγάπησε.</p> <p>Η σειρά του Νetflix σεβάστηκε εμάς τους αναγνώστες του Χάρι Χόλε – κυρίως μας σεβάστηκε ο Νέσμπο συμμετέχοντας. Γεγονός που με προβληματίζει. Εχει καιρό να μας δώσει ένα νέο βιβλίο με αυτόν πρωταγωνιστή. Το ότι επιμελήθηκε την τηλεοπτική του υστεροφημία μάλλον σημαίνει πως στο επόμενο ετοιμάζεται να τον σκοτώσει…  </p> <p>(Βημαγκαζίνο, Απρίλιος 2026)</p> <p class="yiv9918798572ydp24bdf3a2MsoNormal"><span style="font-size: 20.0pt; line-height: 115%;"><span style="font-size: 20.0pt; line-height: 115%;"> </span><span> </span><span> </span><span> </span><span> </span><span> </span><span> </span><span> </span><span> </span><span> </span><span> </span><span>    </span><span> </span><span>   </span><span>   </span><span>   </span></span></p> <p class="yiv9918798572ydp24bdf3a2MsoNormal"><span style="font-size: 20.0pt; line-height: 115%;"> </span></p> <p class="yiv9918798572ydp24bdf3a2MsoNormal"><span style="font-size: 20.0pt; line-height: 115%;"> </span></p>Sun, 03 May 2026 09:34:00 GMThttps://www.karpetshow.gr:443/blog/xari-xole-etoimasoyhttps://www.karpetshow.gr:443/blog/peninta-pragmata-poy-ematha-ayton-ton-aprilio-2<p>Εφυγε και ο Απρίλιος. Είχε Πασχα, ημιτελικούς Τσάμπιονς λιγκ, play off στην Ευρωλίγκα, ΟΠΕΚΕΠΕ νουμ 2 η επιστροφή και ένα σωρό άλλα. Χάρη στα οποία εγώ έμαθα ακόμα πενήντα καινούργια πράγματα.   </p> <ul> <li>Αποκλείεται να υπάρχει ένας Τραμπ. Δυο σίγουρα. Μπορεί και τρεις.</li> <li>Βομβαρδίζουν οι Αμερικάνοι το Ιραν και μαθαίνουμε Γεωγραφία – πχ που είναι τα στενά του Ορμουζ. Φαρδιά δεν υπάρχουν.</li> <li>Για τρεις – τέσσερις μέρες πίστευα ότι η Κοβέσι είναι ο αρχηγός της ελληνικής κεντροαριστεράς.</li> <li>Ο Λαζαρίδης αμφιβάλω κι αν λέγεται Λαζαρίδης.</li> <li>Οι καμιά δεκαπενταριά βουλευτές που παραπέμπονται για τον ΟΠΕΚΕΠΕ θα μπορούσαν να φτιάξουν την δική τους κοινοβουλευτική ομάδα.</li> <li>Από τότε που γεννήθηκε το ρουσφέτι πέθανε το φιλότιμο.</li> <li>Τρεις χιλιάδες χρόνια περίπου χρειάστηκαν για να γίνει Φόρουμ των Δελφών, το Μαντείο των Δελφών.   </li> <li>Ο Μητσοτάκης θα κάνει ανασχηματισμό όταν βρει Υπουργούς.</li> <li>Το ΠΑΣΟΚ αν πάρει στις μεταγραφές Φαραντούρη, Τζάκρη, θέλει και δυο στόπερ.</li> <li>Ο Τσίπρας παρουσίασε το Μανιφέστο. Χωρίς Μαρξ – Εγκελς δύσκολα πουλάει.</li> </ul> <p>  <img width="1200" height="800" alt="" src="/Media/Default/Post%20Images/Ben-1.png" /></p> <ul> <li>Στον ΠΑΟΚ θα θυμούνται την χρονιά των εκατό χρόνων και θα λένε να φύγει και να μην ξανάρθει.</li> <li>Μόνο η Μπάγερν Μονάχου και ο ΟΦΗ χάσανε ένα τελικό, επέστρεψαν μια χρονιά σε αυτόν και τον πήρανε.</li> <li>Μην λέτε ανοησίες: ο Κόντης δεν θα μπορούσε να μείνει ποτέ στον ΠΑΟ με βοηθό τον Μπενίτεθ, κι ας μοιάζει καλή λύση.</li> <li>Ο Νίκολιτς είναι καλός προπονητής, αλλά κυρίως έχει τη φάτσα του ανθρώπου που λέει «σας έπιασα όλους κορόιδο».</li> <li>Χρειάστηκαν περίπου οκτώ μήνες για να συνειδητοποιήσουν πολλοί ότι το πρόβλημα του Ολυμπιακού είναι ότι δεν παίζει μπάλα..</li> <li>Ο Πανσερραϊκός, αν το πρωτάθλημα ξεκινούσε τον Απρίλιο, θα το έχανε από τον Ατρόμητο.</li> <li>Του χρόνου υπάρχει σοβαρή πιθανότητα με τέσσερις ελληνικές ομάδες στο Conference League ο τελικός να γίνει στο Πανθεσσαλικό.</li> <li>Είναι εντυπωσιακό πως κανείς δεν πιστεύει πως θα πέσει ο Αστέρας μολονότι δεν κερδίζει ποτέ.</li> <li>Αν η ΑΕΚ πάρει το πρωτάθλημα περιμένω από τον Μάριο Ηλιόπουλο στην Νέα Φιλαδέλφεια το Γουντστοκ των μπουζουκιών.</li> <li>Αν στον ΠΑΟ για να κρίνουν την δουλειά ενός προπονητή ακούν τι λέγεται από διάφορους σοφούς πρώην παίκτες στα ελληνικά vidcast αλίμονό τους.</li> </ul> <p>  <img width="900" height="600" alt="" src="/Media/Default/Post%20Images/bay.jpg" /></p> <ul> <li>Ο Ολίσε είναι απόδειξη πως γύρισε ο Ρόμπεν σε βελτιωμένη έκδοση.</li> <li>Ναι έφταιγε ο Χάρι Κέιν που η Τότεναμ δεν κέρδιζε τίτλους. Απόδειξη πως μόλις έφυγε πάει να υποβιβαστεί.</li> <li>Υπάρχουν ομάδες που χάνουν πρωταθλήματα που έχουν ήδη κερδίσει και υπάρχει και η Αρσεναλ.</li> <li>Αν δει κανείς τον Πεπ Γκουαρντιόλα το καλύτερο που έχει να κάνει είναι να του ζητήσει νούμερα για το Τζόκερ.</li> <li>Αν η Ράγιο κερδίσει το Conference League πρέπει να ζητήσει να κάνει τον γύρο του θριάμβου στην Αγια Σοφιά.</li> <li>Η ατυχία του Κβαρασκέλια είναι ότι γεννήθηκε στην Γεωργία. Αν είχε γεννηθεί στο Μπουένος Αϊρες θα είχε μια Χρυσή Μπάλα ήδη.</li> <li>Αρτέτα και Σιμεόνε συμφωνούν σε ένα πράγμα: ότι το Παρί – Μπάγερν 5-4 δεν είναι ποδόσφαιρο…</li> <li>Αυτό με τις ανατροπές που κάνει η Μπάγερν στην Μπουντεσλίγκα μου θυμίζει τις ταινίες που στην αρχή ο κακός τους σκοτώνει όλους εκτός από ένα παιδάκι. Που μεγαλώνει και τον καθαρίζει.</li> <li>Υπενθυμίζω ότι δυο μήνες μετά ο τελικός του Κυπέλλου Εθνών Αφρικής συνεχίζεται…</li> <li>Πλησιάζει η ώρα που ένα Παρί – Μπάγερν θα το κερδίσει όποιος βάλει πρώτος το δέκατο γκολ…</li> </ul> <p>       <img width="1200" height="800" alt="" src="/Media/Default/Post%20Images/Nann.png" /></p> <ul> <li>Στην πιο ισορροπημένη Ευρωλίγκα κτλ οι τέσσερις που έχουν την πιο βαριά φανέλα κερδίζουν ήδη 2-0 στα play off…</li> <li>O Ολυμπιακός έβαλε 61 πόντους στην Μονακό σε ένα ημίχρονο αλλά αν ήθελε τους έβαζε και σε ένα δεκάλεπτο.</li> <li>Η δήλωση του Μοντέρο «θα κερδίσουμε εννιά φορές στη σειρά τον ΠΑΟ αν χρειαστεί» πέρασε ήδη στην ιστορία…</li> <li>Το σύνθημα των οπαδών του Αρη για τον Αντετοκούνμπο (Γιάννη με το ΝΒΑ, φτάνει κτλ) δικαιολογεί την ύπαρξη οργανωμένων οπαδών στα γήπεδα.</li> <li>Ότι σε όλες τις διοργανώσεις μπάσκετ φτάνουν στα τελικά ελληνικές ομάδες ενώ στην Ελλάδα λέμε ότι «πρωτάθλημα μπάσκετ δεν υπάρχει» πρέπει να προβληματίσει…</li> <li>Σε δυο αγωνιστικές των play off χτύπησαν ο Σλούκας, ο Γουορντ, ο Ταβάρες, ο Τάις, ο Ντόρσει και σόρυ αν ξεχνά κανένα. Πάλι καλά δεν θα πάει καμία σειρά στα πέντε ματς…</li> <li>Το Βαλένθια – ΠΑΟ μοιάζει με τις αμερικάνικες σειρές που λέμε ότι έχουν αγωνία ενώ ξέρουμε ποιος θα μείνει ζωντανός στο τέλος.</li> <li>Μόνο ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος διαφημίζει σε κάθε χώρα που πάει την Ελλάδα.</li> <li>Γύρισε η Ζόζεφιν στον Νίνο και θα πάνε μαζί στο Final</li> <li>Στo NBA κάνουν όλοι ότι γίνεται χαμός ενώ όλοι περιμένουν τον Βίκτορα εναντίον της Οκλαχόμα.    </li> </ul> <p> <img src="https://www.karpetshow.gr/Media/Default/_Profiles/f8598bc5/2be37f9/senna.png?v=638726204943393762" alt="https://www.karpetshow.gr/Media/Default/_Profiles/f8598bc5/2be37f9/senna.png?v=638726204943393762" class="transparent" /></p> <ul> <li>Υπάρχουμε κι εμείς που κάθε Πρωτομαγιά θυμόμαστε τον Αϊρτον Σένα…</li> <li>Η ερώτηση τι καιρό θα κάνει το Πάσχα είναι 360 μέρες επίκαιρη…</li> <li>Το «Μάικλ Τζάκσον» είναι το «Υπάρχω» στα αμερικάνικα.</li> <li>Η «Κουζίνα» θα συνεχιστεί και του χρόνου στο θέατρο Κιβωτός. Μην την χάσεις.  </li> <li>Στην Ελλάδα σε γράφουν αν παρκάρεις έξω από πάρκινγκ, αλλά αν είσαι 13 χρονών μπορείς να οδηγείς ηλεκτρικό πατίνι στη Συγγρού.</li> <li>Εγω στο Τhe drama ήμουν με την Ζεντάγια.</li> <li>Ολη η σειρά Untold στο Netflix είναι καταπληκτική αν αγαπάς τα σπορ.</li> <li>«Θα είναι πρωτομαγιά, αλλά θα νομίζετε πως είναι πρώτη Δεκέμβρη». Αγιος Παϊσιος.</li> <li>Γίνονται συνέχεια σειρές τύπου Game Of Thrones γιατί είναι ακριβά τα σκηνικά και δεν θέλουν να τα πετάξουν.</li> <li>Η ανηψιά μου λέει ότι στην Eurovision θα γίνει μεγαλύτερος χαμός από την Ευρωλίγκα.   </li> </ul>Sat, 02 May 2026 10:10:00 GMThttps://www.karpetshow.gr:443/blog/peninta-pragmata-poy-ematha-ayton-ton-aprilio-2https://www.karpetshow.gr:443/blog/rantevoy-stin-athina<p>Ο Ολυμπιακός και ο Παναθηναϊκός με τις νίκες που πέτυχαν χθες βράδυ, ο πρώτος κόντρα στην Μονακό στο ΣΕΦ κι ο δεύτερος στην Βαλένθια με αντίπαλο την φιλόδοξη τοπική ομάδα, επί της ουσίας έδωσαν ραντεβού στο Final 4 της Αθήνας.  Κανείς από τους δυο δεν έχει τυπικά προκριθεί αλλά και οι δυο μοιάζει σχεδόν αδύνατον να λείπουν από το πανηγύρι του ΟΑΚΑ.</p> <p>Η διαφορά του Ολυμπιακού από την Μονακό είναι χαώδης: παίζουν σαφώς ρόλο και τα προβλήματα των Μονδεγάσκων που χθες έχασαν νωρίς και τον Τάις, αλλά και η φόρμα του Ολυμπιακού είναι τρομακτική. Ο Παναθηναϊκός λύγισε την Βαλένθια για δεύτερη φορά – χθες το έκανε στην παράταση μετά από ένα θρίλερ: έχει παίκτες με προσωπικότητα που σαφώς είχαν τον πρώτο λόγο στα ματς αυτά απέναντι στην άπειρη σε τέτοιες καταστάσεις ισπανική ομάδα και μόνο όποιος δεν πολυκαταλαβαίνει από μπάσκετ δεν το περίμενε. Οι δυο ελληνικές ομάδες στα play off δείχνουν πως αυτό τον καιρό ο μόνος αντίπαλός τους είναι ο κακός εαυτός τους: επειδή αυτό ισχύει και στο Final 4 μου μοιάζει σχεδόν απίθανο να μην δούμε ένα ελληνικό τελικό φέτος. Και το γιατί θα συμβεί το βλέπουμε στα play off.</p> <p><img src="https://www.sportal.gr/wp-content/uploads/2026/05/38979-1-1200x800.jpg" alt="https://www.sportal.gr/wp-content/uploads/2026/05/38979-1-1200x800.jpg" /></p> <p>Ο προπέρσινος Παναθηναϊκός</p> <p class=" aBigClassNameToAvoidCollisionInText">To κατόρθωμα της βραδιάς το έκανε αναμφίβολα ο ΠΑΟ. Ο Αταμάν στα δυο ματς αυτά στην Ισπανία βρήκε τον προπέρσινο Παναθηναϊκό, εκείνο που είχε κερδίσει την Ευρωλίγκα. Δεν λέω πως είναι βέβαιο πως θα το κάνει και τώρα – ποτέ και για καμία ομάδα δεν μπορείς να το πεις όταν έχουμε να κάνουμε με μια διοργάνωση που κρατά μήνες και κρίνεται σε δυο βράδια – αλλά αυτό που βλέπω είναι πως  ο ΠΑΟ θυμίζει σε κάποια πράγματα αυτά που τον έκαναν πρωταθλητή Ευρώπης. Ο Αταμάν διαχειρίζεται με όλη του την προσοχή μια ομάδα που μοιάζει από ένα σημείο της σεζόν κι έπειτα καινούργια και την βλέπει να ανταποκρίνεται σε όποιο ρυθμό και όποιο τέμπο σε ένα ματς προκύπτει. Ο ΠΑΟ κέρδισε στο πρώτο παιγνίδι την Βαλένθια με την άμυνα του και στο δεύτερο πήρε την νίκη σε ένα ματς με ένταση και επιθετικότητα που θύμιζε ΝΒΑ, εξου και το τελικό …Με άλλα λόγια, όπως ακριβώς και πρόπερσι όταν και κέρδισε την διοργάνωση, μπορεί σαν χαμαιλέοντας να προσαρμοστεί και να πάρει ένα ματς επιτρέποντας στον αντίπαλο του να παίξει όπως θέλει. Διότι το πως παίζεις και το πως κερδίζεις στα ομαδικά σπορ δεν είναι το ίδιο πράγμα.</p> <div id="sas_45111" width="100%" height="100%" style="text-align: center;"></div> <p>Ο Μαρτίνεθ ήταν δεδομένο πως θα άλλαζε τρόπους και τέμπο σε σχέση με το ματς που η Βαλένθια έχασε την Τρίτη. Είχε δουλέψει καλά τις πιθανότητες και η πιο ωραία απόδειξη για αυτό είναι η επιλογή του Ντε Λα Ρέα που στο πρώτο ματς δεν αγωνίστηκε καθόλου και στο δεύτερο παραλίγο να του δώσει την νίκη. Ο μικρός που μένει 20 λεπτά στο παρκέ και βρίσκει 18 πόντους βοηθά τον Ισπανό προπονητή να έχει στο γήπεδο σταθερά κοντά και επιθετικά λειτουργικά σχήματα ικανά να βρουν στην επίθεση τα σουτ που δεν βρήκαν την Τρίτη. Δεν είναι τυχαίο ότι οι τρεις που παίζουν πιο πολύ είναι ο Μοντέρο, ο Μπαντιό και ο Κάμερον Τέϊλορ: όλοι από 30 λεπτά και πάνω. Ο κόουτς της Βαλένθια θέλει να αποφύγει τον συνωστισμό στη ρακέτα, εκεί που ο ΠΑΟ και λόγω του ΛεΣόρ και του Χέις Ντέιβις μπορεί να αμυνθεί καλύτερα και δίνει πολύ λίγο χρόνο συμμετοχής στους Πραντίγια, Κοστέλο και Σακό. Αλλά ο Αταμάν είναι έτοιμος για όλα.</p> <p><img src="https://www.athletiko.gr/portal-img/art_f/31/38709.jpg?crop=2048,1103,0,15" alt="https://www.athletiko.gr/portal-img/art_f/31/38709.jpg?crop=2048,1103,0,15" /></p> <p>Γύρω γύρω όλοι</p> <p>Ο Τούρκος κόουτς σε μια από τις καλύτερες βραδιές του στον ΠΑΟ έχει από την αρχή στο μυαλό του αυτή την πιθανότητα και απαντάει στο τρέξιμο με σχήματα χαμηλά. Ο ΠΑΟ παίζει παρά την απουσία του Σλούκα και λεπτά με τρεις γκαρντ (Ναν, Γκραντ και Σορτς), αλλά κυρίως παίζει πολύ χωρίς σέντερ: οι Οσμαν, Ρογκαβόπουλος, Γκριγκόνις έχουν αρκετό χρόνο συμμετοχής κι αν για τον Τούρκο αυτό ήταν δεδομένο δεν ήταν τόσο βέβαιο ότι θα συμβεί με τους άλλους δυο. Ο Αταμάν επιστρατεύει και τον Μίτογλου για να παίξει πιο πολύ στο 5, αλλά κυρίως θέλει στην επίθεση την περιφερειακή κίνηση του Χουάντσο και του Ντέιβις που κι αυτοί μοιάζουν στην επίθεση να παίζουν φόργουορντ – σαν παλιά «τριάρια» δηλαδή που θέλουν να πάρουν την μπάλα μακριά. Κάπως έτσι, παίζοντας με τρεις φόργουορντ ένα ανελέητο γύρω γύρω όλοι, ο ΠΑΟ βρίσκει 16 τρίποντα – εκ των οποίων 8 από τον Ντέιβις και τον Χουάντσο, αν και το κρισιμότερο της βραδιάς το βρίσκει στο τελευταίο λεπτό του τέταρτου δεκάλεπτου του ματς ο Οσμαν που σκόραρε με την βοήθεια του ταμπλό ξαπλωμένος σχεδόν στο παρκέ.</p> <p>Ο ΠΑΟ θα μπορούσε να κερδίσει στην κανονική διάρκεια καθώς με τον Ναν μίλησε τελευταίος, αλλά ο καλός κατά τα άλλα Αμερικάνος αστόχησε, αφήνοντας στην παράταση το ρόλο του κίλερ στον Ντέιβις που εκμεταλλεύεται ότι στην Βαλένθια όλοι περιμένουν να πάει η μπάλα στον Ναν. Ο Αταμάν πήρε το ματς έχοντας χαλάσει το μυαλό των αντιπάλων του και έχοντας φυσικά πάρει πολλά από τους πρωταγωνιστές του. Μαζί του πάντα, όποιος έχει προσωπικότητα, όχι μόνο παίζει, αλλά κάνει και την διαφορά.</p> <p>Είναι πάντως αληθινά αδιανόητο το πως ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος θέλησε και πέτυχε για μια ακόμα φορά να ασχολούνται οι Ισπανοί μαζί του μην αφήνοντας παίκτες και προπονητές να πανηγυρίσουν αυτοί τον θρίαμβό τους. Δεν θυμάμαι σε διοργάνωση προπονητής να καταφέρεται εναντίον προέδρου ομάδας και αντικείμενο συζήτησης στο τέλος του ματς να είναι το αν η τοπική αστυνομία ήθελε να τον συλλάβει. Φανταστείτε δηλαδή τι έχει να γίνει στην Αθήνα που θα παίζει και εντός έδρας…</p> <p><img src="https://www.koutipandoras.gr/wp-content/uploads/2026/04/6954451-1296x864.jpg" alt="https://www.koutipandoras.gr/wp-content/uploads/2026/04/6954451-1296x864.jpg" /></p> <p>Πάρτι με την δεύτερη πεντάδα</p> <p>Η επικράτηση του Ολυμπιακού ήταν όσο εύκολη δείχνει πάλι το τελικό 94-64. Η νίκη ήρθε μετά από ένα καταπληκτικό πρώτο ημίχρονο – για την ακρίβεια μετά από ένα απίστευτης έντασης δεύτερο δεκάλεπτο το οποίο ο Ολυμπιακός κέρδισε με 31-8. Ενδεικτικό της τρομερής φόρμας του Ολυμπιακού είναι ότι αυτό το δεκάλεπτο του διασυρμού των φιλοξενούμενων ήρθε όταν αγωνίστηκε με την δεύτερη πεντάδα του: ο άψογος επιθετικά Φουρνιέ, ο Νιλικίνα και ο Ζόζεφ που έβγαλαν τον Τζέιμς εκτός παιγνιδιού, ο Πίτερς που έπαιξε και πολύ καλά στην άμυνα απέναντι σε παίκτες όπως ο Αλφα Ντιαλό και ο Μπλοσονγκέιμ που θα πρεπε να τον δυσκολέψουν και ο Ντάντα Χολ που ήταν έτοιμος να σηκωθεί στα ουράνια, διέλυσαν την Μονακό απλά γιατί μπορούσαν να πατήσουν γκάζι. Ενδεικτικό της τρομερής συγκέντρωσης και της υπεροχής του Ολυμπιακού σε αυτό το κομμάτι του παιγνιδιού που του έδωσε την άνετη νίκη, είναι η παρουσία και η απόδοση του Σακίλ ΜακΚίσικ. Ηρθε από τον πάγκο για να παίξει τέσσερα λεπτά αντί του Νιλικίνα και έμοιαζε σούπερμαν με 6 πόντους, κλεψίματα και άμυνες ανθολογίας.</p> <p>Ο Γιώργος Μπαρτζώκας είπε στο τέλος ότι θα έπρεπε να τον κρεμάσουν αν ο Ολυμπιακός έχανε από την Μονακό των μεγάλων προβλημάτων. Οντως η αντίπαλος του Ολυμπιακού μοιάζει να έχει πετάξει λευκή πετσέτα: η παρουσία της στα play off ήταν το μάξιμουμ των προσδοκιών της. Αλλά το ότι ο Ολυμπιακός κάνει σε αυτή την σειρά τις πιο μεγάλες και τις πιο εύκολες νίκες στην ιστορία του έχει να κάνει πολύ και με την φόρμα του. Ο Μπαρτζώκας πήρε πόντους από 11 παίκτες, ο Βεζένκοφ έβαλε πάλι 21 χωρίς να ιδρώσει. Κατά τα άλλα η απουσία του Γουόρντ υπήρξε θέμα μόνο για την στατιστική που παρέλαβε το φύλο αγώνα, ο Μιλουτίνοφ ήταν σαν να έχει πάρει ρεπό, ο Ντόρσεϊ ίσως δεν έπρεπε να αγωνιστεί καν, αλλά ο Ολυμπιακός είχε 22 ασίστ και 7 κλεψίματα και πάνω από 20 πόντους σε αιφνιδιασμούς. Δεν νομίζω ότι υπάρχει ομάδα αυτή την εποχή που σε σειρά best off 5 να μπορεί να τον πονοκεφαλήσει για πάνω από ένα ματς. Αλλά το Final4 είναι άλλου τύπου διοργάνωση και το ξέρουμε.</p> <p>Το ΣΕΦ αποχαιρέτησε τον Ολυμπιακό με ένα πάρτι: είναι απίθανο η σειρά να επιτρέψει στο ΣΕΦ. O κόσμος του ΠΑΟ έχει το δικό του πάρτι μπροστά του: ο ΠΑΟ θέλει μια νίκη σε δυο εντός έδρας ματς για να τελειώνει. Και μετά οι δύο θα αρχίσουν τα σχέδια για το πως θα βρεθούν στον τελικό πράγμα που όλη η Ευρώπη περιμένει κοντά τρία χρόνια…                  </p> <p>                      </p>Fri, 01 May 2026 10:22:25 GMThttps://www.karpetshow.gr:443/blog/rantevoy-stin-athinahttps://www.karpetshow.gr:443/blog/rantevioy-stin-athina<p>Ο Ολυμπιακός και ο Παναθηναϊκός με τις νίκες που πέτυχαν χθες βράδυ, ο πρώτος κόντρα στην Μονακό στο ΣΕΦ κι ο δεύτερος στην Βαλένθια με αντίπαλο την φιλόδοξη τοπική ομάδα, επί της ουσίας έδωσαν ραντεβού στο Final 4 της Αθήνας.  Κανείς από τους δυο δεν έχει τυπικά προκριθεί αλλά και οι δυο μοιάζει σχεδόν αδύνατον να λείπουν από το πανηγύρι του ΟΑΚΑ.</p> <p>Η διαφορά του Ολυμπιακού από την Μονακό είναι χαώδης: παίζουν σαφώς ρόλο και τα προβλήματα των Μονδεγάσκων που χθες έχασαν νωρίς και τον Τάις, αλλά και η φόρμα του Ολυμπιακού είναι τρομακτική. Ο Παναθηναϊκός λύγισε την Βαλένθια για δεύτερη φορά – χθες το έκανε στην παράταση μετά από ένα θρίλερ: έχει παίκτες με προσωπικότητα που σαφώς είχαν τον πρώτο λόγο στα ματς αυτά απέναντι στην άπειρη σε τέτοιες καταστάσεις ισπανική ομάδα και μόνο όποιος δεν πολυκαταλαβαίνει από μπάσκετ δεν το περίμενε. Οι δυο ελληνικές ομάδες στα play off δείχνουν πως αυτό τον καιρό ο μόνος αντίπαλός τους είναι ο κακός εαυτός τους: επειδή αυτό ισχύει και στο Final 4 μου μοιάζει σχεδόν απίθανο να μην δούμε ένα ελληνικό τελικό φέτος. Και το γιατί θα συμβεί το βλέπουμε στα play off.</p> <p><img src="https://www.sportal.gr/wp-content/uploads/2026/05/38979-1-1200x800.jpg" alt="https://www.sportal.gr/wp-content/uploads/2026/05/38979-1-1200x800.jpg" /></p> <p>Ο προπέρσινος Παναθηναϊκός</p> <p>To κατόρθωμα της βραδιάς το έκανε αναμφίβολα ο ΠΑΟ. Ο Αταμάν στα δυο ματς αυτά στην Ισπανία βρήκε τον προπέρσινο Παναθηναϊκό, εκείνο που είχε κερδίσει την Ευρωλίγκα. Δεν λέω πως είναι βέβαιο πως θα το κάνει και τώρα – ποτέ και για καμία ομάδα δεν μπορείς να το πεις όταν έχουμε να κάνουμε με μια διοργάνωση που κρατά μήνες και κρίνεται σε δυο βράδια – αλλά αυτό που βλέπω είναι πως  ο ΠΑΟ θυμίζει σε κάποια πράγματα αυτά που τον έκαναν πρωταθλητή Ευρώπης. Ο Αταμάν διαχειρίζεται με όλη του την προσοχή μια ομάδα που μοιάζει από ένα σημείο της σεζόν κι έπειτα καινούργια και την βλέπει να ανταποκρίνεται σε όποιο ρυθμό και όποιο τέμπο σε ένα ματς προκύπτει. Ο ΠΑΟ κέρδισε στο πρώτο παιγνίδι την Βαλένθια με την άμυνα του και στο δεύτερο πήρε την νίκη σε ένα ματς με ένταση και επιθετικότητα που θύμιζε ΝΒΑ, εξου και το τελικό …Με άλλα λόγια, όπως ακριβώς και πρόπερσι όταν και κέρδισε την διοργάνωση, μπορεί σαν χαμαιλέοντας να προσαρμοστεί και να πάρει ένα ματς επιτρέποντας στον αντίπαλο του να παίξει όπως θέλει. Διότι το πως παίζεις και το πως κερδίζεις στα ομαδικά σπορ δεν είναι το ίδιο πράγμα.</p> <p>Ο Μαρτίνεθ ήταν δεδομένο πως θα άλλαζε τρόπους και τέμπο σε σχέση με το ματς που η Βαλένθια έχασε την Τρίτη. Είχε δουλέψει καλά τις πιθανότητες και η πιο ωραία απόδειξη για αυτό είναι η επιλογή του Ντε Λα Ρέα που στο πρώτο ματς δεν αγωνίστηκε καθόλου και στο δεύτερο παραλίγο να του δώσει την νίκη. Ο μικρός που μένει 20 λεπτά στο παρκέ και βρίσκει 18 πόντους βοηθά τον Ισπανό προπονητή να έχει στο γήπεδο σταθερά κοντά και επιθετικά λειτουργικά σχήματα ικανά να βρουν στην επίθεση τα σουτ που δεν βρήκαν την Τρίτη. Δεν είναι τυχαίο ότι οι τρεις που παίζουν πιο πολύ είναι ο Μοντέρο, ο Μπαντιό και ο Κάμερον Τέϊλορ: όλοι από 30 λεπτά και πάνω. Ο κόουτς της Βαλένθια θέλει να αποφύγει τον συνωστισμό στη ρακέτα, εκεί που ο ΠΑΟ και λόγω του ΛεΣόρ και του Χέις Ντέιβις μπορεί να αμυνθεί καλύτερα και δίνει πολύ λίγο χρόνο συμμετοχής στους Πραντίγια, Κοστέλο και Σακό. Αλλά ο Αταμάν είναι έτοιμος για όλα.</p> <p><img src="https://www.athletiko.gr/portal-img/art_f/31/38709.jpg?crop=2048,1103,0,15" alt="https://www.athletiko.gr/portal-img/art_f/31/38709.jpg?crop=2048,1103,0,15" /></p> <p>Γύρω γύρω όλοι</p> <p>Ο Τούρκος κόουτς σε μια από τις καλύτερες βραδιές του στον ΠΑΟ έχει από την αρχή στο μυαλό του αυτή την πιθανότητα και απαντάει στο τρέξιμο με σχήματα χαμηλά. Ο ΠΑΟ παίζει παρά την απουσία του Σλούκα και λεπτά με τρεις γκαρντ (Ναν, Γκραντ και Σορτς), αλλά κυρίως παίζει πολύ χωρίς σέντερ: οι Οσμαν, Ρογκαβόπουλος, Γκριγκόνις έχουν αρκετό χρόνο συμμετοχής κι αν για τον Τούρκο αυτό ήταν δεδομένο δεν ήταν τόσο βέβαιο ότι θα συμβεί με τους άλλους δυο. Ο Αταμάν επιστρατεύει και τον Μίτογλου για να παίξει πιο πολύ στο 5, αλλά κυρίως θέλει στην επίθεση την περιφερειακή κίνηση του Χουάντσο και του Ντέιβις που κι αυτοί μοιάζουν στην επίθεση να παίζουν φόργουορντ – σαν παλιά «τριάρια» δηλαδή που θέλουν να πάρουν την μπάλα μακριά. Κάπως έτσι, παίζοντας με τρεις φόργουορντ ένα ανελέητο γύρω γύρω όλοι, ο ΠΑΟ βρίσκει 16 τρίποντα – εκ των οποίων 8 από τον Ντέιβις και τον Χουάντσο, αν και το κρισιμότερο της βραδιάς το βρίσκει στο τελευταίο λεπτό του τέταρτου δεκάλεπτου του ματς ο Οσμαν που σκόραρε με την βοήθεια του ταμπλό ξαπλωμένος σχεδόν στο παρκέ.</p> <p>Ο ΠΑΟ θα μπορούσε να κερδίσει στην κανονική διάρκεια καθώς με τον Ναν μίλησε τελευταίος, αλλά ο καλός κατά τα άλλα Αμερικάνος αστόχησε, αφήνοντας στην παράταση το ρόλο του κίλερ στον Ντέιβις που εκμεταλλεύεται ότι στην Βαλένθια όλοι περιμένουν να πάει η μπάλα στον Ναν. Ο Αταμάν πήρε το ματς έχοντας χαλάσει το μυαλό των αντιπάλων του και έχοντας φυσικά πάρει πολλά από τους πρωταγωνιστές του. Μαζί του πάντα, όποιος έχει προσωπικότητα, όχι μόνο παίζει, αλλά κάνει και την διαφορά.</p> <p>Είναι πάντως αληθινά αδιανόητο το πως ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος θέλησε και πέτυχε για μια ακόμα φορά να ασχολούνται οι Ισπανοί μαζί του μην αφήνοντας παίκτες και προπονητές να πανηγυρίσουν αυτοί τον θρίαμβό τους. Δεν θυμάμαι σε διοργάνωση προπονητής να καταφέρεται εναντίον προέδρου ομάδας και αντικείμενο συζήτησης στο τέλος του ματς να είναι το αν η τοπική αστυνομία ήθελε να τον συλλάβει. Φανταστείτε δηλαδή τι έχει να γίνει στην Αθήνα που θα παίζει και εντός έδρας…</p> <p><img src="https://www.koutipandoras.gr/wp-content/uploads/2026/04/6954451-1296x864.jpg" alt="https://www.koutipandoras.gr/wp-content/uploads/2026/04/6954451-1296x864.jpg" /></p> <p>Πάρτι με την δεύτερη πεντάδα</p> <p>Η επικράτηση του Ολυμπιακού ήταν όσο εύκολη δείχνει πάλι το τελικό 94-64. Η νίκη ήρθε μετά από ένα καταπληκτικό πρώτο ημίχρονο – για την ακρίβεια μετά από ένα απίστευτης έντασης δεύτερο δεκάλεπτο το οποίο ο Ολυμπιακός κέρδισε με 31-8. Ενδεικτικό της τρομερής φόρμας του Ολυμπιακού είναι ότι αυτό το δεκάλεπτο του διασυρμού των φιλοξενούμενων ήρθε όταν αγωνίστηκε με την δεύτερη πεντάδα του: ο άψογος επιθετικά Φουρνιέ, ο Νιλικίνα και ο Ζόζεφ που έβγαλαν τον Τζέιμς εκτός παιγνιδιού, ο Πίτερς που έπαιξε και πολύ καλά στην άμυνα απέναντι σε παίκτες όπως ο Αλφα Ντιαλό και ο Μπλοσονγκέιμ που θα πρεπε να τον δυσκολέψουν και ο Ντάντα Χολ που ήταν έτοιμος να σηκωθεί στα ουράνια, διέλυσαν την Μονακό απλά γιατί μπορούσαν να πατήσουν γκάζι. Ενδεικτικό της τρομερής συγκέντρωσης και της υπεροχής του Ολυμπιακού σε αυτό το κομμάτι του παιγνιδιού που του έδωσε την άνετη νίκη, είναι η παρουσία και η απόδοση του Σακίλ ΜακΚίσικ. Ηρθε από τον πάγκο για να παίξει τέσσερα λεπτά αντί του Νιλικίνα και έμοιαζε σούπερμαν με 6 πόντους, κλεψίματα και άμυνες ανθολογίας.</p> <p>Ο Γιώργος Μπαρτζώκας είπε στο τέλος ότι θα έπρεπε να τον κρεμάσουν αν ο Ολυμπιακός έχανε από την Μονακό των μεγάλων προβλημάτων. Οντως η αντίπαλος του Ολυμπιακού μοιάζει να έχει πετάξει λευκή πετσέτα: η παρουσία της στα play off ήταν το μάξιμουμ των προσδοκιών της. Αλλά το ότι ο Ολυμπιακός κάνει σε αυτή την σειρά τις πιο μεγάλες και τις πιο εύκολες νίκες στην ιστορία του έχει να κάνει πολύ και με την φόρμα του. Ο Μπαρτζώκας πήρε πόντους από 11 παίκτες, ο Βεζένκοφ έβαλε πάλι 21 χωρίς να ιδρώσει. Κατά τα άλλα η απουσία του Γουόρντ υπήρξε θέμα μόνο για την στατιστική που παρέλαβε το φύλο αγώνα, ο Μιλουτίνοφ ήταν σαν να έχει πάρει ρεπό, ο Ντόρσεϊ ίσως δεν έπρεπε να αγωνιστεί καν, αλλά ο Ολυμπιακός είχε 22 ασίστ και 7 κλεψίματα και πάνω από 20 πόντους σε αιφνιδιασμούς. Δεν νομίζω ότι υπάρχει ομάδα αυτή την εποχή που σε σειρά best off 5 να μπορεί να τον πονοκεφαλήσει για πάνω από ένα ματς. Αλλά το Final4 είναι άλλου τύπου διοργάνωση και το ξέρουμε.</p> <p>Το ΣΕΦ αποχαιρέτησε τον Ολυμπιακό με ένα πάρτι: είναι απίθανο η σειρά να επιτρέψει στο ΣΕΦ. O κόσμος του ΠΑΟ έχει το δικό του πάρτι μπροστά του: ο ΠΑΟ θέλει μια νίκη σε δυο εντός έδρας ματς για να τελειώνει. Και μετά οι δύο θα αρχίσουν τα σχέδια για το πως θα βρεθούν στον τελικό πράγμα που όλη η Ευρώπη περιμένει κοντά τρία χρόνια…                  </p> <p>                      </p>Fri, 01 May 2026 10:07:00 GMThttps://www.karpetshow.gr:443/blog/rantevioy-stin-athinahttps://www.karpetshow.gr:443/blog/kai-oi-tesseris-sto-kolpo<p>Οι δυο ημιτελικοί του Τσάμπιονς λιγκ ήταν δυο ολότελα διαφορετικά παιγνίδια. Το Παρί Σεν Ζερμέν – Μπάγερν Μονάχου στο Παρίσι ήταν ένα υπερθέαμα επιθετικότητας και κυρίως αποτελεσματικότητας: η γηπεδούχος πρωταθλήτρια Ευρώπης επικράτησε με 5-4 κάνοντας όλο τον κόσμο να απορεί με το τι θα γίνει στην ρεβάνς.  Το Ατλέτικο Μαδρίτης – Αρσεναλ ολοκληρώθηκε ισόπαλο (1-1) και ήταν ένα ματς με κάμποση τακτική και αρκετές διαμαρτυρίες για την διαιτησία. Από τα αποτελέσματα και μόνο καταλαβαίνει κανείς πως και οι τέσσερις ομάδες έχουν ελπίδες πρόκρισης στον τελικό. Ολοι είναι στο κόλπο και θα ψάξουν προκρίσεις ο καθένας με τον τρόπο του.</p> <p><img src="https://editorial.uefa.com/resources/02a4-207ffc37742d-86258f0e9e85-1000/format/wide1/fbl-eur-c1-psg-bayern_munich.jpeg?imwidth=2048" alt="https://editorial.uefa.com/resources/02a4-207ffc37742d-86258f0e9e85-1000/format/wide1/fbl-eur-c1-psg-bayern_munich.jpeg?imwidth=2048" /></p> <p>Ας θυμηθούμε λίγο τι είδαμε προσπαθώντας να καταλάβουμε τι μας περιμένει.</p> <p>Συνεπείς απέναντι στις προσδοκίες</p> <p>Για το ματς της Παρί με την Μπάγερν επιβάλλονται δυο προσεγγίσεις. Η μια φορά το ματς το ίδιο, η άλλη έχει να κάνει με την διοργάνωση και το γεγονός ότι σε αυτή βρέχει γκολ γενικότερα. Το ματς ολοκληρώθηκε με αυτό το επιβλητικό σκορ για ένα απλό λόγο: γιατί βρέθηκαν αντιμέτωπες δυο επιθετικές μηχανές που έχουν τρόπους να απειλήσουν και να δημιουργήσουν και παίκτες στις επιθέσεις τους που έχουν τρομερές ικανότητες. Η Παρί είναι χάρη στους Κβαρασκέλια – Ντεμπελέ – Ντουέ η πιο γρήγορη ευρωπαϊκή ομάδα στις αντεπιθέσεις. Παίζει χωρίς φορ αλλά και οι τρεις αυτοί φτάνουν εύκολα απέναντι στον αντίπαλο τερματοφύλακα. Τον μηχανισμό εξυπηρετούν πολύ και οι μέσοι και φυσικά ο Χακίμι που είναι δεξιός μπακ μόνο στα χαρτιά. Η αποτελεσματικότητα της Παρί διευκολύνθηκε πάρα πολύ από τον τρόπο άμυνας της Μπάγερν: ο Κομπανί αφήνει τους αντίπαλους κυνηγούς να πηγαίνουν στο «ένας εναντίον ενός», πράγμα που την Τρίτη έκανε τους Ντέιβις, Στάνισιτς και Οπαμαεκανό και Τα να υποφέρουν. Σχεδόν σε όλα τα γκολ των γηπεδούχων η κατασκευή της φάσης είναι όμοια: ο επιθετικός που κουβαλάει μπάλα ξεφεύγει από ένα αμυντικό που προσπαθεί να τον περιορίσει χωρίς βοήθεια από συμπαίκτη. Κάπως έτσι η Παρί βρίσκει πέντε γκολ χωρίς πολλά σουτ: οι κυνηγοί της έχουν την δυνατότητα να απειλήσουν τον Νόιερ χωρίς καν πίεση, αρκεί να έχουν απαλλαγεί από τον αντίπαλο αμυντικό που στην φάση τους έχει χρεωθεί. Γιατί υπάρχει αυτός ο σχεδόν αυστοκαταστροφικός μηχανισμός; Γιατί ο σκοπός της Μπάγερν είναι να έχει πάντα παίκτες με το μυαλό στο πως θα φύγουν στην αντεπίθεση, αν βγει η άμυνα. Η Μπάγερν παίζει με το μυαλό στην επίθεσή (της) κι όταν αμύνεται!</p> <p><img src="https://editorial.uefa.com/resources/02a4-2080034ad744-893604da9e70-1000/format/wide1/paris_saint-germain_v_fc_bayern_munchen_-_uefa_champions_league_2025_26_semi_final_first_leg.jpeg?imwidth=2048" alt="https://editorial.uefa.com/resources/02a4-2080034ad744-893604da9e70-1000/format/wide1/paris_saint-germain_v_fc_bayern_munchen_-_uefa_champions_league_2025_26_semi_final_first_leg.jpeg?imwidth=2048" /></p> <p>Βέβαια η επίθεση της Μπάγερν δεν λειτουργεί μόνο με αντεπιθέσεις, αλλά είναι εξαιρετικά αποδοτική και στο σετ παιγνίδι. Παρά την απουσία του Γκνάμπρι και μολονότι ο Μουσιάλα είναι ακόμα εκτός ρυθμού η Μπάγερν έκανε κι αυτή από την μεριά της μια επίδειξη δυνατοτήτων χάρη στις μονάδες της. Ο Ολίσε και ο Ντίαζ είναι στα χαρτιά μόνο εξτρέμ: και οι δυο συγκλίνουν περισσότερο από όσο αγωνίζονται στο πλάι. Κι ο Χάρι Κέιν δεν είναι απλά ο φορ περιοχής που βλέπαμε με την Τότεναμ: έχει πλέον και δημιουργικές ικανότητες που φαίνονται.</p> <p>Όλα αυτά εξηγούν και το γιατί πριν καλά κοπάσουν τα χειροκροτήματα για το καταπληκτικό ματς Μπάγερν - Ρεάλ Μαδρίτης (4-3), είδαμε την Τρίτη το Παρί Σεν Ζερμέν – Μπάγερν Μονάχου (5-4). Οι ομάδες αυτές κάνουν πρωταθλητισμό στη χώρα τους χρόνια τώρα και το κάνουν παίζοντας για να σκοράρουν διότι για να κερδίσεις ένα πρωτάθλημα αυτό πρέπει βασικά να κάνεις. Οι ομάδες αυτές μεταφέρουν στο Τσάμπιονς λιγκ τον επιθετικό τους τρόπο και την νοοτροπία τους, αυτή που τους έχει δώσει τη δυνατότητα να κυριαρχούν στα εθνικά πρωταθλήματα. Η Μπάγερν και η Παρί δεν είναι ομάδες που θα αλλάξουν τα αγωνιστικά τους χαρακτηριστικά γιατί βρίσκονται σε μια άλλη διοργάνωση: παίζουν και στο Τσάμπιονς λιγκ όπως στο πρωτάθλημά τους. Κι όταν σε μία διοργάνωση έχουμε τόσες πολλές ομάδες με νοοτροπία πρωταθλητή έχουμε και πολλά παιχνίδια στα οποία βλέπουμε πολλά γκολ. Σε κάθε φάση της πλέον κι όχι μόνο στη League Phase.</p> <p>Αληθινός ημιτελικός όμως</p> <p>Oι ομάδες μεταφέρουν στο Τσάμπιονς λιγκ τον χαρακτήρα τους κι αυτό έγινε και στο άλλο ματς. Μόνο που η Ατλέτικο Μαδρίτης και η Αρσεναλ δεν έχουν ανάλογα πρωταθληματική νοοτροπία: ιδρώνουν για να κάνουν νίκες και βαθμούς τα Σαββατοκύριακα. Εχουν όμως κι αυτές τις αρετές τους και δεν είναι σωστό αυτό που λέγεται, ότι δηλαδή στο μεταξύ τους ματς θα μάθουμε ποιος θα χάσει τον τελικό. Η Αρσεναλ είναι αήττητη στο Τσάμπιονς λιγκ από την αρχή της σεζόν. Η Ατλέτικο είναι πάντα στην εποχή του Σιμεόνε σκληρό καρύδι. Ο δικός τους ημιτελικός θύμιζε πιο πολύ ημιτελικό του Τσάμπιονς λιγκ. Σκόραραν και οι δυο με πέναλτι, αλλά το ματς είχε κι αλλά πολλά.</p> <p><img src="https://editorial.uefa.com/resources/02a4-20820acc83a8-f66ef59290c9-1000/format/wide1/atletico_de_madrid_v_arsenal_fc_-_uefa_champions_league_2025_26_semi_final_first_leg.jpeg?imwidth=2048" alt="https://editorial.uefa.com/resources/02a4-20820acc83a8-f66ef59290c9-1000/format/wide1/atletico_de_madrid_v_arsenal_fc_-_uefa_champions_league_2025_26_semi_final_first_leg.jpeg?imwidth=2048" /></p> <p>Η Ατλέτικο θέλησε να σπεκουλάρει στα τεντωμένα νεύρα της Αρσεναλ που κινδυνεύει να χάσει στην Αγγλία ένα πρωτάθλημα που φαινόταν ότι έχει κερδίσει. Ο Σιμεόνε παράταξε την ομάδα του με το αργεντίνικο 4-4-2 στο οποίο υπήρξαν συνολικά τέσσερις κυνηγοί: ο Λουκμαν αριστερά, ο γιός του δεξιά, και ο Γκριεσμάν με τον Αλβαρες που εναλλάσσονταν στη θέση του φορ. Αλλά παρά την παρουσία όλων αυτών η Ατλέτικο δυσκολευόταν στην κατοχή της μπάλας και είχε και μια άμυνα που για ομάδα του Σιμεόνε έμοιαζε λίγο επιπόλαιη – το πέναλτι που ο Χάτσκο παραχωρεί είναι η επιτομή της απροσεξίας, όλα μάλιστα ξεκινούν από ένα λάθος του Αλβαρες. Η Αρσεναλ βρίσκεται να κερδίζει με 0-1 μετά την εκτέλεση του Γιόκερες χωρίς να καταλάβει πως και νομίζει πως πάνω σε αυτό το αβαντάζ μπορεί να βάλει βάσεις νίκης απλά περιμένοντας στην άμυνα και περιμένοντας κι ένα ακόμα λάθος των γηπεδούχων. Αλλά ο Σιμεόνε ξυπνά τους δικούς του και η Ατλέτικο παίρνει κι αυτή το δικό της πέναλτι, ισοφαρίζει κι έχοντας πλέον ανεβεί πολύ στο γήπεδο αξιοποιεί καλύτερα τους κυνηγούς της. Αλλά ο Λουκμαν αστοχεί σε δυο φάσεις κι ο Γκριεζμάν σε άλλη μία και ο Αρτέτα κάνει κάτι που δείχνει, αν μην τι άλλο, καλή νοοτροπία. Δεν αλλάζει κόφτες ή αμυντικούς για να σταματήσει την πίεση, αλλά αλλάζει όλη τη επιθετική γραμμή του. Και αυτοί που έρχονται από τον πάγκο (Εζε, Τροσάρ, Σάκα, Ζεσούς) χωρίς να κάνουν κάτι τρομερό έχουν τρεξίματα και ανεβάζουν την Αρσεναλ και την επικινδυνότητα της. Κάπως έτσι προκύπτει και η φάση του ματς που κάνει στο τέλος έξαλλους τους Αγγλους. Ο διαιτητής Μάκελι δίνει πέναλτι στην Αρσεναλ γιατί ο Χάτσκο μοιάζει να πατάει τον Εζε, αλλά το VAR κρίνει ότι το μαρκάρισμα δεν προκαλεί την πτώση και ο Μάκελι το παίρνει πίσω. Και η ρεβάνς μένει ανοιχτή: αν η Αρσεναλ κέρδιζε θα είχε μεγάλο αβαντάζ.</p> <p>Σαν να μην πέρασε μια μέρα</p> <p>Και τώρα νομίζω πως έχει. Βέβαια το Σάββατο παίζει με την Φούλαμ και το μυαλό όλων θα είναι σε αυτό το ματς, ενώ ο Σιμεόνε μπορεί να χρησιμοποιήσει τους αναπληρωματικούς του πριν την μάχη της Τρίτης. Όπως και να χει και οι ρεβάνς λογικά θα είναι όμοιες: στο Μόναχο θα κερδίσει και θα προκριθεί όποιος πετύχει τα γκολ που θα του χρειαστούν για να τα καταφέρει. Και στο Λονδίνο θα περιμενουμε να δούμε ποιος θα πάρει λίγο άγιο ρίσκο να επιτεθεί. Η πιθανότητα μειώνεται και γιατί ο Ράγια και ο Ομπλακ είναι ικανοί και στα πέναλτι…        </p>Thu, 30 Apr 2026 08:11:00 GMThttps://www.karpetshow.gr:443/blog/kai-oi-tesseris-sto-kolpo