Archives

Archives / 2016 / Μάιος
  • Στην υπηρεσία της παράνοιας

    Στην υπηρεσία της παράνοιας
    Σε ποια θέση παίζει ο Ροναλντίνιο; Στη Μπαρτσελόνα παίζει κάτι σαν μέσα αριστερά. Για να είμαι ακριβής ξεκινάει από εκεί και συνεχώς συγκλίνει, αλλά δεν μπορείς να πεις ότι είναι επιθετικός (γιατί πιο πολύ ψάχνει την πάσα παρά το σουτ) αλλά ούτε κι μέσος (γιατί σπανίως επιστρέφει). Οι λάτρεις της...

     

    Continue Reading
  • Ενας αλανιάρης Θεός

    Ενας αλανιάρης Θεός
    Αν έμενε η κάμερα πάνω του πέντε λεπτά ακόμα ο Θοδωρής Ζαγοράκης θα δυσκολεύονταν να κρατήσει τα δάκρυά του. Η κάμερα είναι αποκαλυπτική και η δημοσιότητα δε σε σώζει από την σκληρότητά της: ο Ζαγοράκης δεν έχει τηλεοπτικούς τρόπους. Στις τηλεοπτικές εμφανίσεις του μετά τα ματς της Εθνικής...

     

    Continue Reading
  • Εγώ πάντως Ντέιβιντ μεγάλωσα με το Ρόι Ρέις…

    Εγώ πάντως Ντέιβιντ μεγάλωσα με το Ρόι Ρέις…
    Ο Ρόι Ρέις υπήρξε για μένα ο μεγαλύτερος Αγγλος ποδοσφαιριστής του καιρού μας κι ας έχω δει μόνο εικονογραφημένα στο Μπλεκ και το Αγόρι του κατορθώματα του. Ο Ρόι δεν ήταν σταρ της τηλεόρασης όπως ο Ντέιβιντ Μπέκαμ. Δεν έχανε τα πέναλτι στον τελικό του Τσάμπιονς λιγκ όπως ο Τζον Τέρι. Δεν πήγε...

     

    Continue Reading
  • Σ αναζητώ ήδη ξημερώματα…

    Σ αναζητώ ήδη ξημερώματα…
    Ο Δημήτρης Μητροπάνος ήταν ένας από τους αγαπημένους τραγουδιστές του πατέρα μου και ομολογώ ότι για αυτό τον αντιμετώπισα για χρόνια με δυσπιστία. Δεν έφταιγε ούτε αυτός φυσικά, ούτε ο πατέρας μου, αλλά εγώ και η σχέση μου με τους τραγουδιστές, τους οποίους βλέπω περισσότερο ως καθοδηγητές και...

     

    Continue Reading
  • Από το Φως στο Φως

    Από το Φως στο Φως
    Επιτρέψτε μου έναν πιο προσωπικό τόνο, αφού θα πρέπει να γράψω για τη βιωματική σχέση μου με ένα αμερικανικό σίριαλ, δηλαδή το «Lost», σχέση που κράτησε έξι χρόνια και είναι από τις μεγαλύτερες μη ποδοσφαιρικές της ζωής μου. Τηλεόραση σήμαινε για μένα δύο πράγματα: αθλητικά γεγονότα και ξένες...

     

    Continue Reading
  • Σε έχω κάνει Θεό…

    Σε έχω κάνει Θεό…
    Ο αποχαιρετισμός του Ζιοβάνι από τον κόσμο του Ολυμπιακού θα ήταν συγκινητικός, όποτε κι αν συνέβαινε. Δυσκολεύομαι να καταλάβω γιατί ο Ολυμπιακός δεν του ανανέωσε το συμβόλαιο για ένα ακόμα χρόνο από τη στιγμή που μάλιστα δεν υπήρχε τεχνική εισήγηση αποδέσμευσής του. Η συντριπτική πλειοψηφία του...

     

    Continue Reading
  • Το «εγω είμαι εδώ» του Ζιντάν

    Το «εγω είμαι εδώ» του Ζιντάν
    Γιατί αποφάσισε να κόψει το ποδόσφαιρο μετά το μουντιάλ ο Ζινεντίν Ζιντάν; Η φετινή χρονιά του σίγουρα δεν ήταν η καλύτερη, η Ρεάλ Μαδρίτης δεν χωράει αμφιβολία ότι δεν μπορεί πλέον να στηρίζεται σε αυτόν, όμως υπάρχουν δεκάδες ομάδες στην Ευρώπη που ευχαρίστως θα τον ήθελαν στις τάξεις τους για...

     

    Continue Reading
  • Δεν υπάρχει hall of fame που να χωράει το Γκάλη

    Δεν υπάρχει hall of fame που να χωράει το Γκάλη
    Χθες ενώ διάβαζα για την τιμή που γίνεται στο Νίκο Γκάλη να είναι υποψήφιος για μια θέση στο Hall of fame του παγκόσμιου μπάσκετ, συνειδητοποίησα ότι υπάρχουν πλέον Ελληνες εικοσιπέντε χρονών που δεν τον θυμούνται, γιατί πιθανότατα να μην τον έχουν δει ποτέ ν αγωνίζεται. Από την κατάκτηση του...

     

    Continue Reading
  • Αντιστρέφοντας την πυραμίδα

    Αντιστρέφοντας την πυραμίδα
    Τo 1993 είχα γράψει στο Φίλαθλο ένα κομμάτι για τις διαφορές της Μίλαν του Φάμπιο Καπέλο, που έφτασε τα 53 ματς αήττητη στο Καμπιονάτο έχοντας πετύχει ένα μόνο γκολ από πέναλτι, σε σύγκριση με τη Μίλαν του Αρίγκο Σάκι που είχε κερδίσει δυο φορές στη σειρά το Κύπελλο Πρωταθλητριών. Σε εκείνο το...

     

    Continue Reading
  • Τρέχοντας προς το Θεό με το Σένα

    Τρέχοντας προς το Θεό με το Σένα
    Η τελευταία μου ανακάλυψη χάρη στις «Νύχτες Πρεμιέρας», το κινηματογραφικό φεστιβάλ του περιοδικού Σινεμά που έγινε θεσμός, είναι το ντοκιμαντέρ «Ayrton Senna, Beyond the Speed of Sound». Ακόμα κι αν δεν έχετε δει ποτέ  Φόρμουλα 1 ή δεν έχετε ιδέα από αυτοκίνητο μην το χάσετε, και προσπαθήστε να...

     

    Continue Reading
  • Η αριστοκρατία του Ρότζερ Φέντερερ

    Η αριστοκρατία του Ρότζερ Φέντερερ
    Σιγά σιγά τον χάνουμε – η αλήθεια είναι αυτή και είναι μια αλήθεια που πονάει το στόμα. Δεν έχει σημασία πόσα τουρνουά θα κερδίσει ακόμα: κάθε φορά που τον βλέπουμε να παίζει κατά βάθος η καρδιά μας σφίγγεται καθώς προετοιμαζόμαστε για το μεγάλο αντίο. Ο Μεγάλος Ρότζερ, ο δάσκαλος Ρότζερ, ο...

     

    Continue Reading
  • Η ανάγκη γίνεται ιστορία

    Η ανάγκη γίνεται ιστορία
    Μετά το μπασκετικό ντέρμπι του πρωταθλήματος μου συμβαίνει ότι και με τις εξαιρετικές ταινίες: όταν οι μέρες περάσουν, η ανάμνηση της απόλαυσης ωραιοποιεί ακόμα πιο πολύ το δημιούργημα του σκηνοθέτη. Στην περίπτωση του μπασκετικού ντέρμπι προφανώς η μεγάλη σκηνή ήταν αυτή του φινάλε: συμβαίνει...

     

    Continue Reading