Η τεχνική του αμοιβαίου κερατώματος

Η τεχνική του αμοιβαίου κερατώματος

 

Η Ευρώπη ελάχιστα τρόμαξε με το αποτέλεσμα του ιταλικού δημοψηφίσματος – ο διεθνής Τύπος ασχολήθηκε περισσότερο με την απόφαση του Φρανσουά Ολάντ να πάει σπίτι του μετά το τέλος της προεδρικής θητείας του. Δεν νομίζω πως θα λείψει σε κανένα. Αν κάτι θα λείψει είναι όλες αυτές οι απίθανες ιστορίες του με κερατώματα στις οποίες υπήρξε πρωταγωνιστής.

Τέσσερις μεγάλους κι όχι μόνο

Ο Ολάντ στην  αυτοβιογραφία του που κυκλοφόρησε πρόσφατα με τον παράξενο τίτλο «Ενας πρόεδρος που δεν έπρεπε να πει αυτό» αναγνωρίζει ως μεγάλους του έρωτες τέσσερις. Ο πρώτος ήταν η Ντομινίκ Ρομπέρ, ανιψιά του Λουί Μεκσαντό, βουλευτή και στενού φίλου του Φρανσουά Μιτεράν. Ο δεύτερος η Σεγκολέν Ρουαγιάλ με την οποία έζησαν μαζί τριάντα χρόνια και απέκτησαν τέσσερα παιδιά, (τον Τόμας, την Κλέμενς, τον Ζουλιέν, και την Φλόρενς). Ο τρίτος η δημοσιογράφος Βαλερί Τριερβελέρ και ο τελευταίος η ηθοποιός Ζιλί Γκαγιέ, ίσως η πιο θεαματική του κατάκτηση. Ο Ολάντ δεν παντρεύτηκε καμία από δαύτες: είναι μια λεπτομέρεια που στην ιστορία του είναι σημαντική.  

Πως προξενεί τέτοια πάθη;

Ομολογώ ότι όταν προ τριετίας άρχισαν οι αποκαλύψεις για τα ερωτικά του Γάλλου προέδρου, ο τύπος με είχε καταπλήξει. Σκεφτόμουν κι εγώ, όπως πιστεύω και πολλοί άλλοι, πως είναι δυνατόν να προξενεί τέτοια πάθη ο Φρανσουά, που αν ανοίξεις ένα λεξικό στη λέξη «λιμοκοντόρος» θα βρεις τη φωτογραφία του. Ηταν ο καιρός που οι Γάλλοι αποκάλυπταν ότι παράτησε την Τριερβελέρ για την Γκαγιέ. Να είχε τρελαθεί ο Ολαντ με την Ζιλί και να γελούσε η Γαλλία βλέποντάς τον να τριγυρνά μεθυσμένος και ν ακούει Βοσκόπουλο το καταλαβαίνω: θα μπορούσε να το πάθει ο καθένας. Αλλά ο Φρανσουά ζούσε τον έρωτά του με την ηθοποιό σαν περίπου κάτι το συνηθισμένο, ενώ οι πρώην του τρελαίνονταν. Το να τσακώνονται δημοσίως για χάρη του, η Τριερβελέρ με τη Σεγκολέν, γυναίκες μάλιστα δυναμικές και με προσωπικότητα μου έμοιαζε ανεξήγητο. Και μην πει κανείς ότι είναι η εξουσία αυτό που στη συγκεκριμένη περίπτωση λειτουργεί ως αφροδισιακό και τον κάνει γυναικοκατακτητή ακαταμάχητο γιατί δεν ισχύει: ο Ολαντ έμπλεξε με την Τριερβελέρ κερατώνοντας τη Σεγκολεν, όταν η Σεγκολέν έκανε προεκλογική εκστρατεία για να γίνει πρόεδρος της Γαλλίας – αυτός ήταν απλά ο σύζυγος της κυρίας και κανείς δεν περίμενε ότι θα γίνει κάποτε πρόεδρος ο ίδιος. Εμπλεξε με τη Σεγκολέν κερατώνοντας την Ντομινίκ Ρομπέρ, όταν ήταν 25 χρονών – ούτε καν βουλευτής. Μόνο για να ρίξει την Γκαγιέ κερατώνοντας μαζί της την Τριερβελέρ χρησιμοποίησε ίσως κάτι από την προεδρική γοητεία του – αν υποθέσουμε ότι κάτι τέτοιο υπάρχει. Επειδή τέτοια γοητεία δεν βλέπω, πιστεύω πως και με αυτή το μεγάλο του όπλο ήταν η γνώση της τέχνης του αμοιβαίου κερατώματος, την οποία ο τύπος αποδεικνύει ότι γνωρίζει καλά.

 

Τεχνική σχεδόν αλάνθαστη

Η τέχνη του αμοιβαίου κερατώματος ενδείκνυται όταν κάποιος θέλει να μπλέξει με γυναίκες με έντονη προσωπικότητα που έχουν όμως ένα δεσμό – πρόκειται για τεχνική περισσότερο, αλλά σχεδόν αλάνθαστη. Απαιτείται βέβαια να έχεις κι εσύ μια σχέση και να δηλώνεις έτοιμος να τη θυσιάσεις – πιστεύω ότι ο πολυμήχανος Ολάντ για αυτό δεν παντρεύεται: ως ανύπαντρος θυσιάζει τη σχέση του ευκολότερα για να φτάσει στον καινούργιο του στόχο. Δεν υπερβάλω – όλα αποδεικνύονται. Πλην της Ρομπέρ, που τη γνώρισε νεούδι και δεν έχουμε στοιχεία για το αν υπήρχε κάτι άλλο στη ζωή του προηγουμένως, όλες οι άλλες σχέσεις του βασίζονται στο κέρατο: ο Φρανσουά κερατώνει την εκάστοτε καλή του και επιτρέπει δια της παρουσίας του και στην νέα του κατάκτηση είτε να κερατώσει το δικό της σύντροφο, είτε να τον βοηθήσει – και καλά – να ξεπεράσει τη σύντροφο του. Ο τύπος δεν βρίσκει απλώς γκόμενες: βρίσκει συνεργούς και συνενόχους. Η Σεγκολέν τον βοηθά να κερατώσει  την Ρομπέρ, η Τριερβελέρ τη Σεγκολέν και η Γκαγιέ την Τριερβελέρ.  Το 2002 έχει βοηθήσει τον Ολάντ να κερατώσει την Σεγκολέν και η νυν δήμαρχος Παρισίου Αν Ινταλγκό. Ολες οι κυρίες που έχουν μπλέξει με τον Ολάντ τον γνωρίζουν ενώ έχουν σχέσεις – άλλες σημαντικές και άλλες λιγότερο: η Ινταλγκό ήταν παντρεμένη. Ο τύπος είναι ένας μεγάλος δημιουργός αναστατώσεων και το κέρατο είναι ένα είδος επίδειξης δύναμης: το «κερατώνω άρα υπάρχω» είναι το μότο του! Πιστεύω ότι κάπως έτσι τις τρέλανε όλες – είναι αλήθεια πως την Τριερβελέρ  την τρέλανε λίγο περισσότερο: εκεί που οι άλλοι πουλάνε αγαπητηλίκι και πάθος και καψούρα και «δεν μπορώ να ζήσω χωρίς εσένα», ο Ολαντ, με αυτή τη φάτσα προϊστάμενου τοπικής εφορίας, πουλάει στις κυρίες απαγορευμένο έρωτα. Τις αφήνει να πιστεύουν ότι τον άρπαξαν από τη σύντροφό του, τον ξελόγιασαν, κατάστρεψαν τη ζωή του και πρέπει να τον βοηθήσουν να την ξαναφτιάξει!  Δεν ξέρω αν τους τραγουδάει το «παντρεμένοι κι οι δυο γύρνα σε παρακαλώ», αλλά κοντά είμαστε.   

Θύμωσε πολύ μόνο μία

Η έκδοση και μόνο του βιβλίου στάθηκε αφορμή για να ξεσαλώσει εναντίον του η Τριερβελέρ, που υπενθύμισε το παλιό του SMS και προκάλεσε για δεύτερη φορά σάλο. Σε αυτό ο Ολαντ αναφέρεται χλευαστικά στους «ξεδοντιάρηδες» (τους πιο φτωχούς Γάλλους δηλαδή, αυτούς που δεν έχουν χρήματα για να πάνε ούτε στον οδοντίατρο). Σύμφωνα με την Τριερβελέρ, ο Φρανσουά Ολάντ της έστειλε στις 31 Μαΐου του 2008, το ακόλουθο μήνυμα: «Είμαι με την φίλη μου την Μπερναντέτ (Σιράκ) σε μια μεγάλη εκδήλωση στην περιφέρεια της. Της κάνω ένα νούμερο για να τη γοητεύσω. Αλλά δεν πρέπει να ανησυχείς. Στην ομιλία της έκανε ένα καταπληκτικό σαρδάμ. Γέλασαν πολύ ακόμα και οι ξεδοντιάρηδες!». Μεταξύ μας μιλάμε για την απόλυτη κατινιά από την πλευρά της κυρίας. Είναι φανερό ότι ο Φρανσουά έχει στείλει το sms για να της δείξει ότι θα την ήθελε εκεί δίπλα του: για να την κολακέψει της δείχνει ότι τη σκέφτεται σε κάθε στιγμή – ίσως να υπονοεί ότι και κάθε στιγμή μακριά της είναι βαρετή. Κι αυτή τι κάνει; Το κρατάει το sms, το βάζει στο φάκελο «Ιστορικά» όπως κι ένα σωρό άλλα και το δημοσιοποιεί οκτώ χρόνια αργότερα μόνο και μόνο για να του κάνει κακό. Γιατί; Νομίζω ότι πιο πολύ από τις άλλες ετούτη έχει καταλάβει το κόλπο του και όπως όλες οι έξυπνες γυναίκες, όταν κάποιος τις παρατάει, τα βάζει με τον εαυτό της. Αν προσπαθεί να τον εξευτελίσει, είναι γιατί ψάχνει με αυτό τον τρόπο μια ευκαιρία για να αποδείξει στον ευατό της ότι τελικά δεν είναι τόσο κορόιδο. Ενώ είναι.

 

Ανεβαίνει πίστες

Δεν είναι καλος πρόεδρος ο Ολάντ, αν κρίνω από το πόσο τον έβριζαν οι Γάλλοι το καλοκαίρι που ήμουν στο Παρίσι, αλλά ως καρδιοκατακτητής πρέπει να γράψει βιβλίο: τι τα θέλει τα πολιτικά βιβλία; Οι τρέλες που κουβαλάνε οι γυναίκες της εποχής μας είναι η ειδικότητα του. Παίζει με τη ματαιοδοξία τους, τις εμψυχώνει και τις κατηγορεί ότι δεν μπορούν να κάνουν το μεγάλο βήμα, δηλαδή να μπλέξουν μαζί του – πιθανότατα να τις φτάνει στα όρια τους λέγοντάς τους ότι δεν τολμούν να τον ακολουθήσουν ή να τις ψήνει υποστηρίζοντας πως θεωρεί αδύνατο να αφήσουν για αυτόν άντρες νεότερους και ωραιότερους: δεν ξέρω ακριβώς τη φόρμα της έκφρασης, καταλαβαίνω όμως το κόλπο – ο τύπος έτσι τη βρίσκει. Θα την κερατώσει και την Γκαγιέ και μάλλον με κάποια μικρότερη: στο παιγνίδι του κερατώματος ανεβαίνει τις πίστες με ταχύτητες που θα ζήλευε ο Χάμιλτον.