Κόντρα σε όλους, κόντρα σε όλα

Κόντρα σε όλους, κόντρα σε όλα

Ο Ολυμπιακός κατέκτησε στα γήπεδα το 44ο πρωτάθλημα της ιστορίας του χθες το απόγευμα κερδίζοντας με 5-0 τον ΠΑΣ Γιάννινα. Το κατέκτησε έχοντας σήμερα που μιλάμε την καλύτερη επίθεση και την καλύτερη άμυνα, έχοντας κάνει τις περισσότερες νίκες κι έχοντας πετάξει τους λιγότερους βαθμούς. Το κατέκτησε γιατί κέρδισε στο Καραϊσκάκη στον πρώτο γύρο τα ντέρμπι που καθόρισαν την βαθμολογία και δεν ήταν ντέρμπι γοήτρου, όπως αυτά του δευτέρου γύρου που βαθμολογικά δεν είχαν καμία απολύτως συνέπεια. Το κατέκτησε γιατί έκανε πέντε ανατροπές, πράγμα που δεν έκαναν οι αντίπαλοι του συνολικά. Το κατέκτησε με την κεκτημένη του ταχύτητα κι όχι γιατί ήταν καλύτερος από πέρυσι. Το κατέκτησε χωρίς να παίξει ποδόσφαιρο που ενθουσίασε και χωρίς να έχει ένα εμβληματικό ποδοσφαιριστή, που να έκανε τη διαφορά. Το κατέκτησε αλλάζοντας πέντε προπονητές. Το κατέκτησε κάνοντας του κόσμου τα λάθη, αλλά το κατέκτησε. Πρόκειται για το πρώτο πρωτάθλημα τα τελευταία 30 χρόνια (και βάλε…) που το κερδίζει μια ομάδα κόντρα σε όλα και όλους: και το ζηλεύουν τόσο πολλοί όλοι τους αυτό το πρωτάθλημα που θα κάνουν ό,τι μπορούν για να του το στερήσουν. Δεν έχω την παραμικρή αμφιβολία.

Κανένα πρωτάθλημα σαν αυτό

Εχω δει ένα σωρό πρωταθλήματα: δεν υπάρχει κανένα άλλο αντίστοιχο από το 1983 και μετά. Ολοι όσοι κατέκτησαν πρωταθλήματα είχαν μια καλή σχέση με την εκάστοτε διοργανωτική αρχή – σε κάποιες περιπτώσεις τους έκανε και τα χατίρια για προφανείς συνήθως λόγους. Οταν ο διοργανωτής ήταν το Κράτος, (την ΕΠΟ άλλωστε μέχρι το 1996 την έλεγχε κυρίως η εκάστοτε Κυβέρνηση τοποθετώντας κομματικά στελέχη που έκαναν δημόσιες σχέσεις με παράγοντες συγκεκριμένων ομάδων….), το Κράτος επηρέαζε καταστάσεις υπέρ των επιχειρηματιών με τους οποίους συνεργαζόταν. Συχνά κάποιος υπουργός ικανοποιούσε την εκλογική πελατεία του: στο τελευταίο πρωτάθλημα του ΠΑΟΚ π.χ που όλως τυχαίως συνέπεσε με τις γιορτές για τα 2300 χρόνια της Θεσσαλονίκης, ο καλύτερος παίκτης  ήταν, λέγεται, ο Τσοχατζόπουλος. Τον καιρό του Γιώργου Βαρδινογιάννη μάθαμε την αξία των «δορυφόρων», ακούσαμε ότι υπάρχουν ζητήματα πολυιδιοκτησίας, θυμόμαστε να επαναλαμβάνονται εκτελέσεις πέναλτι σε τελικούς Κυπέλλου γιατί στράβωσαν τον εκτελεστή τα φλας των φωτογράφων. Όλα αυτά έχουν γίνει κυρίως με την ανοχή – μην πω και την ενθάρρυνση – διάφορων Υπουργών και με αυτούς θα πρεπε να τα βάλουμε. Η ίδια ανοχή επέτρεπε μαγκιές, σφαλιάρες σε στελέχη της ΕΠΟ, ξυλοδαρμούς και άλλες ομορφιές του ποδοσφαίρου, που έδωσαν πρωταθλήματα. Όταν οι πολιτικοί έφυγαν από το ποδόσφαιρο ο έλεγχος της ποδοσφαιρικής ομοσπονδίας έγινε αυτοσκοπός: τον επιχείρησαν όλοι. Από το 1996 και μετά η ΕΠΟ ήταν σαν τη μάνα στο τάβλι: την πιάνεις και κερδίζεις. Φυσικά δεν αρκούσε ποτέ μόνο αυτό – χρειαζόταν και χρήματα και καλοί παίκτες και σωστός προγραμματισμός και μια καλή σχέση με άλλες ομάδες και πολλά άλλα, αλλά με κόντρα την ομοσπονδία ήταν δύσκολο να κερδίσεις. Μόνο ο Ολυμπιακός το κατάφερε αυτό φέτος. Θα ήταν εύκολο, αν δεν είχε την ίδια στιγμή και αντίπαλο το Κράτος, που στο μεταξύ επέστρεψε, ως αντίπαλος σκληρότερος: ο πανίσχυρος Κόκκαλης, μια φορά το είχε κόντρα το 2004, όταν μετά την επιστροφή της ΝΔ στοχοποιήθηκαν διάφοροι καρεκλοκέντραυροι της ομοσπονδίας και το πρωτάθλημα το έχασε.

Χθες έγραφα για το πέναλτι  

Το ελληνικό ποδόσφαιρο επέστρεψε φέτος στις εποχές που ξέραμε τι θα σφυρίξουν οι διαιτητές πριν ξεκινήσουν τα ματς. Χθες πριν τον αγώνα του Ολυμπιακού με τον ΠΑΣ έγραφα ότι ο Τζήλος θα του δώσει και πέναλτι – το ξέρανε όλοι για αυτό και ο κόσμος φώναζε στον Τσόρι να το πετάξει έξω! Ο,τι έχει συμβεί φέτος είναι καταγεγραμμένα προβλέψιμο, γιατί είναι σχεδιασμένο καιρό τώρα: αν είναι χοντροκομμένο και αστείο, αυτό συμβαίνει γιατί οι εμπνευστές του δεν έχουν και ομάδες της προκοπής – δεν βάζουν λεφτά για να έχουν. Το αποτέλεσμα είναι μια μεθόδευση που αγγίζει τα όρια της γελοιότητας. Με ρωτάτε μια εβδομάδα τώρα αν ο Ολυμπιακός θα τιμωρηθεί με -6 βαθμούς: την απάντηση την έχετε πριν γίνει η ερώτηση, την δίνει όλη η σεζόν που προηγήθηκε.

Τους λείπει το κουράγιο

Γιατί εν τέλει αυτός ο μέτριος, κακοφτιαγμένος, ασταθής και λάιτ Ολυμπιακός πήρε το πρωτάθλημα; Γιατί αυτός έπαιξε για να πάρει το πρωτάθλημα, ενώ οι αντίπαλοι του έχουν εδώ και χρόνια ως μόνο στόχο την εξωαγωνιστική του εξόντωση κι απλά δεν έχουν το κουράγιο να τον αποκλείσουν από την Ευρώπη ή να τον υποβιβάσουν. Το κουράγιο τους λείπει κι αυτό ψάχνουν να βρουν. Το πρωτάθλημα ενδιαφέρει λιγότερο.      

Το κερδίζει για πλάκα

Ο Μαρινάκης είπε χθες στις δηλώσεις του στο τέλος του ματς ότι αν οι εχθροί του θέλουν, μπορεί να χτυπάνε αυτόν. Ας το κάνουν, είπε, κι ας αφήσουν τον Ολυμπιακό να κερδίζει πρωταθλήματα: είναι λάθος αυτή η ανάγνωση της πραγματικότητας. Κανείς δεν θα είχε ασχοληθεί ποτέ μαζί του αν δεν ήταν στον Ολυμπιακό και αν φύγει από την ομάδα θα ασχολούνται μαζί του όσο και με τον Κόκκαλη σήμερα. Δεν είναι αυτός το πρόβλημα τους: είναι ο Ολυμπιακός των 19 πρωταθλημάτων σε 21 χρόνια, ο Ολυμπιακός που μπορεί να κερδίζει αυτό το ρημάδι το πρωτάθλημα για πλάκα, ακόμα κι αν όλοι οι οπαδοί του γκρινιάζουν. Το καταλαβαίνω απόλυτα: αν μια άλλη μεγάλη ομάδα ζούσε μια σεζόν σαν αυτή του Ολυμπιακού φέτος (μια σεζόν με ευρωπαϊκό σοκαριστικό αποκλεισμό, υποχρεωτικές πωλήσεις παικτών για λόγους που έχουν να κάνουν με Financial Fair Play, κυνηγητό από τη διαιτησία και όχι μόνο, γκρίνια ακόμα και μετά από νίκες,  και ήττες που δεν αντέχονται κτλ) θα είχε διαλυθεί. Στην ιστορία του επαγγελματικού ποδοσφαίρου κάποιοι διαλύθηκαν απλά γιατί σταμάτησαν να τους σηκώνουν τα τηλέφωνα στην ΕΠΟ – ο Ολυμπιακός με όλο το σύστημα κόντρα, τους το πήρε το πρωτάθλημα χτίζοντας διαφορές τεράστιες, ακόμα και παίζοντας με παιδάκια. Θα τον κυνηγούν εξωαγωνιστικά και θα προσπαθήσουν να τον γκρεμίσουν όποιον κι αν έχει πρόεδρο: αν είχαν αγωνιστικά αξιόπιστες ομάδες, ικανές να κερδίσουν το πρωτάθλημα, θα μπορούσαν και να ασχολούνται με τον Μαρινάκη πιο πολύ από όσο με τον Ολυμπιακό. Τώρα όχι.

Ποιοι διοικούν το ποδόσφαιρο

Με ρωτάτε αν θα του αφαιρέσουν βαθμούς. Σας απαντάω από ποιους διοικείται σήμερα το ελληνικό ποδόσφαιρο. Πρόεδρος της ΕΠΟ είναι ένας υπάλληλος του Κράτους του Κοντονή, που επειδή έτρωγε με τους φίλους του και τον βρίσανε (κακώς βέβαια, δεν είναι σοβαρά πράγματα αυτά…) θύμωσε σαν μικρό παιδάκι. Στελέχη της επιτροπής είναι ο σύμβουλος του θυμωμένου Κοντονή, ένα πρώην επαγγελματικό στέλεχος της ΑΕΚ κι ένα πρώην επαγγελματικό στέλεχος του ΠΑΟΚ. Ορίζουν τους διαιτητές δυο, που σύμφωνα με το Σπανό, βάζουν στα ματς αυτούς που τους ζητάνε οι φίλοι τους. Α, υπάρχει κι ένας Μπάρτζης – μην τον ξεχάσω. Αν είχε τοποθετηθεί στην ΕΠΟ μια επιτροπή με πρόεδρο τον συνταγματολόγο Λοβέρδο, μέλη τον Βερνίκο  και τον Γεωργάτο, κι ένα Μπάρτζη, θα είχε διακοπεί το πρωτάθλημα – και πολύ σωστά. Τώρα, που έχει γίνει ακριβώς το ίδιο πράγμα, αλλά κόντρα στον Ολυμπιακό, το λέμε εξομάλυνση, ενώ δεν είναι μόνο στημένη η τράπουλα, αλλά κι αυτός που τη μοιράζει. Κι αναρωτιόμαστε αν θα αφαιρεθούν  βαθμοί…