Η είδηση της χθεσινής μέρας ήταν η παραπομπή σε δίκη για πλημμέλημα του προέδρου του Ολυμπιακού κ. Βαγγέλη Μαρινάκη, του Δημάρχου Πειραιά κ. Γιάννη Μώραλη, και των μελών του ΔΣ της ΠΑΕ κκ Κώστα Καραπαπά, Δημήτρη Αγραφιώτη και Μιχάλη Κουντούρη. Η παραπομπή προέκυψε μετά την ανακριτική έρευνα που είχε γίνει έπειτα απο τον θάνατο του αστυνομικού Γιώργου Λυγγερίδη σε συμπλοκές της αστυνομίας με οπαδούς τον Φεβρουάριο του 2023 έξω από το Γυμναστήριο του Ρέντη.
Κανείς δεν έπεσε από τα σύννεφα
Νομίζω όλοι στον Ολυμπιακό το περίμεναν και κανείς δεν έπεσε από τα σύννεφα. Από την στιγμή που υπήρξαν κλήσεις και κατηγορητήρια θα υπήρχε και παραπομπή. Διότι στην Ελλάδα του 2025 είναι κομμάτι δύσκολο να λέγεσαι «Μαρινάκης», να σε κατηγορήσουν για οτιδήποτε, και να μην σε στείλουν σε δίκη. Έστω κι αν η έρευνα είναι τόσο πολύ στο πόδι ώστε το μισό αρχικό κατηγορητήριο πήγε στο καλάθι των αχρήστων για να μείνουν μόνο κατηγορίες που έχουν να κάνουν με την χρηματοδότηση της Θύρας 7 που εμφανίζεται ως εγκληματική οργάνωση και με την έκδοση μιας ανακοίνωσης κατά των μεθόδων της αστυνομίας που είχε εκδοθεί λίγες μέρες νωρίτερα όταν η αστυνομία είχε πετάξει δακρυγόνα σε οπαδούς του Ολυμπιακού στο Βόλο. Ας μην ξεχνάμε πως στη διάρκεια της ανακριτικής έρευνας είχαν υπάρξει μέχρι και επερωτήσεις βουλευτών, όπως της κ. Γιαννακοπούλου και της κ. Αποστολάκη για την έκβασή της: για το γιατί δεν έχει βρεθεί ποιος σκότωσε τον Μιχάλη Κατσούρη έξω από το γήπεδο της ΑΕΚ δεν έχει ρωτήσει κανείς, μάλλον γιατί ήταν κομμάτι δύσκολο σε εκείνη την τραγική ιστορία να μπλέξουν τον Ολυμπιακό. Καλώς ή κακώς μόνο αυτός ενδιαφέρει χρόνια τώρα.
Η θεωρία και η πραγματικότητα
Για το κομμάτι της κατηγορίας που σχετίζεται με την ανακοίνωση που είχε βγάλει τότε η ΠΑΕ δεν έχω να πω τίποτα. Ανακοινώσεις κατά της αστυνομίας βγαίνουν συνεχώς από ΠΑΕ και ΚΑΕ δικαιολογημένα ή άδικα: αν αρκούσαν για να προκαλέσουν επεισόδια θα είχαμε τέτοια συνέχεια. Η αναφορά στην ανακοίνωση γίνεται για να στηριχθεί μια εισαγγελική θεωρία κόντρα στην πραγματικότητα. Ποια είναι η πραγματικότητα; Οτι υπήρχε τότε – και για μήνες - μια διαρκής ένσταση μεταξύ των οπαδών του Ολυμπιακού και της αστυνομίας: είχαμε φασαρίες ακόμα και πριν από ευρωπαϊκά ματς. Τα επεισόδια που δυστυχώς στοίχησαν την ζωή ενός νέου ανθρώπου δεν έγιναν ξαφνικά. Αντιθέτως ξαφνικά σταμάτησαν: όταν η αστυνομία στα πλαίσια της έρευνας για το δολοφόνο του Λυγγερίδη μάζεψε καμιά εβδομηνταριά υπόπτους σταμάτησαν και οι εντάσεις. Και ευτυχώς. Αν έκανε την δουλειά της νωρίτερα δεν θα είχε γίνει το παραμικρό.
Ποια είναι η παρανομία;
Η κατηγορία της χρηματοδότησης έχει πιο μεγάλο ενδιαφέρον. Πως γίνεται αυτή η χρηματοδότηση σύμφωνα με το πόρισμα της παραπομπής; Μέσω αγοράς εισιτηρίων από τους οργανωμένους που κατά το κατηγορητήριο σύστησαν εγκληματική οργάνωση. Όμως ο Ολυμπιακός είναι ΠΑΕ και εισιτήρια πουλάει: αν τους τα έδινε δωρεάν θα καταλάβαινα πως το πράγμα γεννά υποψίες αλλά τι χρηματοδότηση υπάρχει όταν αυτός που χρηματοδοτεί εισπράττει; Είναι δυνατόν η ΠΑΕ Ολυμπιακός και ο υπεύθυνος εισιτηρίων κ. Αγραφιώτης να έχει ευθύνη για το τι κάνουν αυτοί που τα αγοράζουν τα εισιτήρια, όταν μάλιστα το συγκεκριμένο ματς που έγιναν επεισόδια δεν είναι καν παιγνίδι ποδοσφαίρου; Προσέξτε το παράδοξο. Ο Ολυμπιακός έχει φέτος πουλήσει και μια σουίτα στην ΔΕΗ. Με την ίδια λογική μπορεί αύριο να κατηγορηθούν οι παράγοντές του γιατί έχουμε διακοπές ρεύματος αφού υπάρχει οικονομική δοσοληψία με την ΔΕΗ! Επίσης διαβάζοντας το πόρισμα είναι αδύνατον να καταλάβεις από πού κι ως που ήταν παράνομο να πουλάει ο Ολυμπιακός εισιτήρια στην Θύρα 7 όπως κατηγορείται. Μήπως δεν ήταν κανονικά αδειοδοτημένη από τις υπηρεσίες της ΓΓΑ η Θύρα 7 όπως και όλες οι άλλες αντίστοιχες θύρες; Η μήπως έχει κλείσει σήμερα;
Η πρόσληψη ως αδίκημα
Αντίστοιχα διάτρητη είναι και η κατηγορία στον δήμαρχο κ. Γιάννη Μώραλη γιατί είχε προσλάβει στο Δήμο κάποιους που ήταν μέλη της Θύρας 7 και βρίσκονται μεταξύ των πάνω από εβδομήντα κατηγορούμενων. Πρόκειται για κάποιους συμβασιούχους του Δήμου. Οι συμβασιούχοι υπάλληλοι ορισμένου χρόνου προσλαμβάνονται στους δήμους με βάση τον ισχύοντα νόμο και την προβλεπόμενη από αυτόν διαδικασία: δεν αναφέρεται πως αυτή δεν τηρήθηκε – ίσα ίσα. Είναι νομίζω αυτονόητο ότι καμιά ιδιωτική επιχείρηση και πολύ περισσότερο καμία δημόσια ή δημοτική αρχή δεν μπορεί να γνωρίζει πως συμπεριφέρεται μετά την αποχώρηση από την εργασία ή την υπηρεσία του οποιοσδήποτε εργαζόμενος, αν δηλαδή συμπεριφέρεται νόμιμα ή εάν διαπράττει αξιόποινες πράξεις. Αν ο δήμαρχος φταίει γιατί μεταξύ των συλληφθέντων και κατηγορουμένων στην υπόθεση αυτή ήταν κάποιοι που δούλευαν στον δήμο, θα πρέπει εκτός από αυτόν που έδωσε δουλειές σε πέντε να παραπεμφθούν και όσοι έδωσαν δουλειά σε άλλους 65! Αλλά με ποια κατηγορία; Από πότε μια πρόσληψη, με εντελώς προβλεπόμενες διαδικασίες, είναι ποινικό αδίκημα ή έστω πλημμέλημα;
Πάντα όταν πάει καλά
Ο κ. Βαγγέλης Μαρινάκης δήλωσε χθες ότι η δίωξή του είναι πολιτική, σχετίζεται με την κριτική που κάνουν τα ΜΜΕ της Alter Egο και κατηγόρησε την κυβέρνηση ότι εργαλειοποιεί την δικαιοσύνη ενώ καταρρέει. Δεν γνωρίζω αν έχει δίκιο ή άδικο. Πλην όμως υπάρχει μια σατανική σύμπτωση: όλες οι κατά καιρούς δικαστικές περιπέτειες του Μαρινάκη προκύπτουν όταν ο Ολυμπιακός τα πάει καλά και η εκάστοτε κυβέρνηση έχει προβλήματα.
Δεν είναι παρατήρηση: είναι γεγονός. Το 2012 οι κυβερνήσεις είχαν προβλήματα με τις πιάτσες των Αγανακτισμένων κι ο Ολυμπιακός κέρδιζε σερί πρωταθλήματα: προέκυψε η περίφημη έρευνα της εισαγγελέας κ. Πόπης Παπανδρέου – ο Μαρινάκης απαλλάχτηκε. Το 2013 η κυβέρνηση Σαμαρά - Βενιζέλου φυλλορροούσε και ο εισαγγελέας κ. Αριστείδης Κορρέας έστειλε τον πρόεδρο του Ολυμπιακού μαζί με τον αείμνηστο Σάββα Θεοδωρίδη σε δίκη για δωροδοκία (!) μετά τον τελικό κυπέλλου Ολυμπιακός – Αστέρας Τρίπολης κι ενώ ο Ολυμπιακός πανηγύριζε ένα νταμπλ: αθωώθηκαν και οι δυο. Το 2015 ενώ η κυβέρνηση Σαμαρά μετρούσε μέρες κι ο Ολυμπιακός μετρούσε κατακτήσεις συνεχόμενων πρωταθλημάτων και είχε σημαντικά αποτελέσματα στην Ευρώπη, προέκυψε η περίφημη υπόθεση της εγκληματικής οργάνωσης στο ποδόσφαιρο που αποδείχτηκε τεράστιο φιάσκο. Όταν η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ άρχισε να απογοητεύει, προέκυψαν οι απίθανες εκείνες συζητήσεις του κ. Πάνου Καμμένου με ποινικούς με σκοπό νέες διώξεις του Μαρινάκη: πριν το νέο φιάσκο ο Ολυμπιακός είχε κερδίσει ένα ακόμα πρωτάθλημα. Πέρυσι ο Ολυμπιακός κατέκτησε κοτζάμ ευρωπαϊκό τρόπαιο ενώ η κυβέρνηση είδε τον κόσμο να ξεσηκώνεται για το έγκλημα των Τεμπών. Μάλλον οι διώξεις άργησαν κομμάτι.
Με ημερομηνία λήξης
Η παραπομπή πάσχει σε αυτό που είναι η βασική της θέση. Υποτίθεται, σύμφωνα με το κατηγορητήριο, ότι υπάρχει μια σύσταση εγκληματικής οργάνωσης από τη Θύρα 7. Με αυτή την οργάνωση ο Μαρινάκης και οι συνεργάτες του, σύμφωνα με το κατηγορητήριο, είναι απλοί συνεργάτες (!) – μοιάζουν περίπου να εκτελούν εντολές. Πρόκειται προφανώς για γελοιότητα. Αν αυτοί είχαν σχέση με την δολοφονία του Λυγγερίδη θα έπρεπε να τους έχει γίνει δίωξη για κακούργημα. Γιατί δεν τους έγινε; Γιατί δεν βρέθηκε καμία σύνδεση. Η υποψία μου είναι πως απλώς κάποιοι θέλουν να έχει ο Μαρινάκης πάντα ανοιχτό ένα δικαστικό θέμα. Η γιατί κάποιοι νομίζουν πως η λάσπη στο ανεμιστήρα είναι τρόπος για να διατηρείς μια κόντρα μαζί του, ώστε να δείχνεις ότι τα βάζεις με τα επιχειρηματικά συμφέροντα, δεν μασάς, είσαι στόχος τους κτλ κτλ.
Αντίθετα πάντως από άλλες φορές το θέμα κρατήθηκε μάλλον στα χαμηλά: ο επικοινωνιακός θόρυβος ήταν μάλλον μικρός και το γιατί είναι απλό. Αν φτάσουν να θεωρούνται οι άνθρωποι των διοικήσεων των ομάδων ποινικά συνυπεύθυνοι για συγκρούσεις μεταξύ οπαδών ή μεταξύ των οπαδών και της αστυνομίας είναι δεδομένο ότι μελλοντικά θα βρουν τον μπελά τους πολλοί από όσους διοικούν αθλητικές εταιρίες. Δεν νομίζω πως το θέλουν.
Η όλη ιστορία είναι πάντως μια ιστορία θλίψης. Θα έπρεπε να υπάρχει σεβασμός στη μνήμη ενός νέου ανθρώπου που έχασε την ζωή του άδικα. Θα πρέπει να βρεθούν και να τιμωρηθούν παραδειγματικά οι ένοχοι. Ιστορίες για να ‘χουμε ένα κυβερνητικό αφήγημα που να λέει ότι «η Ελλάδα είναι κράτος δικαίου» και ότι «όλοι είναι ίσοι απέναντι στον νόμο κτλ» είναι μόνο για μηντιακή κατανάλωση. Με ταχύτατη μάλιστα ημερομηνία λήξης…